Goede voornemens: elke dag opnieuw

door Marlies Hanse

Het nieuwe jaar start met een fikse verkoudheid, een flink portie slaapgebrek en twee kinderen die elkaar voortdurend in de haren vliegen. Met mijn laatste restje energie probeer ik een meer vreedzame speelsituatie te creëren. Ik ga op mijn knieën bij ze zitten en help ze het probleem op te lossen. Een paar minuten later is alles weer pais en vree. Ik haal opgelucht adem, snuit nog een keer mijn neus en neem een slok lauwe thee. Maar dan begint zusje enthousiast de net in elkaar gebouwde brandweerauto van broerlief af te breken. Geschreeuw, een hardhandige duw, zusje belandt huilend in de legobak.

Misser

We zijn nog geen twaalf uur onderweg in het nieuwe jaar en ik bega mijn eerste grote misser. Voordat ik er erg in heb sta ik met een kwaad hoofd een potje ordinair te schreeuwen. Dat ik het he-le-maal zat ben en dat het nu ab-so-luut afgelopen moet zijn. Ik pak de dader (of is het eigenlijk het slachtoffer?) bij zijn arm en parkeer hem met een plof op de bank. Foetsie zijn al mijn mooie opvoedtechnieken, vergeten al mijn prachtige ideeën over respectvol ouderschap en geweldloze communicatie. Ik hoor mijn hoge, schrille stem en zie een geschrokken hoopje mens op de bank zitten.

Ik had me voorgenomen geduldiger te zijn

Als de kinderen ’s avonds slapen, nestel ik me in een hoekje van de bank. Er waren genoeg mooie momenten vandaag. We smulden van onze zelfgebakken appelbeignets, maakten een wandeling door ons lievelingspark en aten een lekkere lunch bij ons lievelingscafé. Maar toch heb ik een nare smaak overgehouden aan deze nieuwjaarsdag. Ik had me voorgenomen geduldiger te zijn en me niet gek te laten maken door mijn twee temperamentvolle huisgenoten. Maar de eerste dag van dit jaar maakt me duidelijk dat er nog een hoop werk aan de winkel is. Ik pak mijn gloednieuwe opschrijfboekje en begin op de eerste bladzijde te schrijven. Ik wil leren hoe ik op een verbindende, rustige manier mijn kinderen kan leren dat er grenzen zijn. Meer drama toevoegen door zelf uit m’n dak te gaan? Liever niet meer. Wat wil ik wel? Dramamomenten gebruiken om te verbinden en mijn kinderen te helpen zichzelf te leren beheersen, een moreel kompas te ontwikkelen en vriendelijke en verantwoordelijke mensen te worden.

Voornemens voor elke dag

Ik trek een opvoedboek* uit de kast, trek een deken over me heen en begin te lezen. Het nare gevoel in mijn buik verdwijnt langzaam naar de achtergrond. Voornemen dat ik dit jaar mijn geduld nooit meer zal verliezen, doe ik niet. Wel heeft dit twijfelachtige begin van het nieuwe jaar me gedwongen te reflecteren op mezelf. En het heeft ervoor gezorgd dat ik eindelijk ben begonnen in een fantastisch opvoedboek. Ik ben vastbesloten om dagelijkse kinderdrama’s te zien als mogelijkheden om de relatie met mijn kinderen sterker te maken. Ik neem me voor om elke keer als ik boos dreig te worden, een paar keer diep adem te halen. Mijn tweede voornemen? Zo snel mogelijk mijn boek uitlezen, zodat ik weet wat ik moet doen als ik weer zen ben.

 

* No-Drama Discipline – the whole brain way to calm the chaos and nurture your child’s developing mind (Daniel J. Siegel & Tina Payne Bryson). Helaas alleen in het Engels verkrijgbaar, desondanks een enorme aanrader.

Onvoorwaardelijk opvoeden is niet grenzeloos

http://kiind.nl/article815/

Respectvol communiceren met de Gordonmethode (1 van 3)

 

 

 

 

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Column: Weer een verjaardag zonder papa

Column: Weer een verjaardag zonder papa

De dreumes is een peuter geworden. Nu paradeert hij het liefst de hele dag rond met zijn fietsje zonder pedalen. Hij loopt ernaast, want zijn voetjes komen nog net niet bij de grond. Als ik hem vraag van wie hij die kreeg zegt hij ‘opa!’. Oma vergeet hij voor het...

Column: Aanbod en aanvaarding

Column: Aanbod en aanvaarding

We kennen een stel, ontmoet tijdens de 'Samen Bevallen' cursus van onze beide eerste kinderen, dat drie kinderen heeft. Een meisje, wat twee weken ouder is dan onze zoon, en nog twee meiden van net één jaar, een echte tweeling. Iedere keer dat ik ze zie, doe ik weer...

column: Allemaal papa’s voor andere kinderen

column: Allemaal papa’s voor andere kinderen

De peuter begint te begrijpen wat een papa inhoudt. Wat als gevolg heeft dat hij bevriende vaders ‘papa’ noemt, omdat hun kinderen hen ook zo noemen. Kinderlogica voor kinderen zonder vader. Denk ik. Het raakt me dat mijn zoon niet iemand heeft om ‘papa’ tegen te...

Gids over emoties bij kids: een recensie

Gids over emoties bij kids: een recensie

De gids over emoties bij kids van Susan van Asten is een ideaal altijd-in-je-broekzak-naslagwerkje om bij de hand te hebben wanneer je het even niet meer weet. Waarom? Het bevat natuurlijk niet alle antwoorden, maar bij lastige opvoedkwesties komen altijd gevoelens om...

Column: Ik zie je

Column: Ik zie je

Eén van de fijne onverwachte pleziertjes van groter wordende kinderen is dat je leukere films gaat kijken. Exit Bob de Bouwer en Nijntje. Enter Star Wars en de Hobbit. Met Thijn en Noek keken we pas naar Avatar. De jongens hadden plezier en verdwenen in het sprookje...

Column: Verschillende fases

Column: Verschillende fases

Niet ieder kind maakt dezelfde fases door. Al zijn veel fases een bron van herkenning. Sommigen zijn zo vluchtig dat je ze vergeet totdat je er ineens weer op gewezen wordt. Mijn oud-kamergenootje heeft een dochtertje gekregen en ik ben op kraambezoek geweest om dit...

GRATIS EDITIE KIIND

Lees Kiind stiekem lekker gratis. Download editie OER! Je ontvangt meteen ook de nieuwsbrief vol inspiratie - waarvoor je je ieder moment kunt uitschrijven.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0