Column: Mama hamemout? Ja?

door Anita Borst

“Mama, ik denk dat ik koorts heb. Wil je me even thermometeren?”

Ik kijk op de klok. Het is kwart over zes. Waarom is mijn zoon al wakker?

“Mama, mag ik op de tablet? Mag ik een spelletje doen op je telefoon? Ik wil naar beneden, ik wil televisie kijken. Mama, heb ik koorts? Kun je even kijken of ik koorts heb?”

“Doe maar even een spelletje op mijn telefoon. Maar zonder geluid hè, anders maak je je zusje wakker.”

Ik draai me om en kijk recht in de stralende, klaarwakkere ogen van mijn pleegdochter. 

“Mama! Mama kom mee! Mama hamemout? Ja?”

Ik doe mijn ogen dicht. 

“Wakkerworden!” schreeuwt het peutermeisje. Mijn dag is begonnen, of ik nou wil of niet.

 

Ik gooi een plens koud water in mijn gezicht, kam mijn haar in een knot, pomp een pufje deo onder mijn oksels en hoop dat de kinderen ondertussen niet de hele slaapkamer afbreken. 

“Mama, ik wil mijn schoolbus-t-shirt aan, niet mijn tractor-t-shirt.”

“Even geduld jongen. Ik moet eerst je zusje een schone luier geven, anders lekt ze door.”

De schone luier wordt onmiddellijk volgepoept.

“Mama, ik heb honger. Mag ik havermout?”

“Mama hamemout? Ja?” echoot de kleine dame. 

 

De havermout moet vier minuten in de magnetron. In die vier minuten vraagt de kleuter zeventien keer of hij mag eten. Ondertussen klimt de peuter op de eettafel. Ze vindt een schilmesje. Ik ontfutsel het haar. Ze zet het op een gillen. 

“De havermout is heet, lieverd. Je zult even moeten wachten.”

“Ik moet poepen.”

“Je weet hoe het werkt.”

“Je moet met me mee!”

“Nee hoor, je kunt het helemaal zelf.”

“Maar ik vind het eng!”

 

De peuter heeft intussen de boekenkast vakkundig leeggetrokken. Terwijl ik de boeken in veiligheid breng, klimt ze op de vensterbank. Ik zie dat ze op weg is naar een halfvolle kop koude koffie die mijn man daar per ongeluk heeft laten staan. Ik pak het voor haar neus weg. Ze zet het op een gillen. 

“Mama, ik hoef toch niet te poepen.”

“Da’s ook goed, jongen. Ga maar eten. Ik denk dat je havermout nu wel is afgekoeld.”

“Mama hamemout? Ja?”

 

Om de één of andere reden zit mijn zoon met een tablet aan de ontbijttafel. Hij speelt een spelletje. Hij eet niet. Ik wil er iets van zeggen, maar moet eerst mijn pleegdochter uit de koelkast halen. Ze heeft een pot mosterd in haar handen. Ik leg uit dat de mosterd in de koelkast hoort en neem de pot voorzichtig van haar over. Ze zet het op een gillen. 

 

“Lieverd, het is bijna tijd om naar school te gaan, en je hebt nog geen hap gegeten. Geef mij de tablet eens, want die leidt je af.”

“Maar mama, ik heb koorts. Koorts is ziekte, en dan hoef ik niet naar school. Dan kan ik thuisblijven en met de tablet spelen.”

“Lieve jongen, je hebt geen koorts. Je bent niet ziek, dus je mag wél naar school.”

 

Pas op school realiseer ik me dat ik nog geen tijd heb gehad voor een kop koffie. Zou ik daarom zo moe zijn?

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Column: Kloofhout, koek en kattenvoer

Column: Kloofhout, koek en kattenvoer

Ik was een dag alleen thuis met de kinderen. In de ochtend hadden we samen gespeeld en ’s middags wilde ik even wat voor mijzelf doen. Aan de overkant van de straat hebben we een moestuin die we nu vooral gebruiken als houtopslag. In het najaar timmerde ik er een...

Column: Trammelant

Column: Trammelant

Miranda verloor haar man. Samen met hun zoontje rooit ze het nu. Het leven samengevat? Trammelant. Alsof er niks gebeurd is zit ik ’s nachts achter m’n laptop. Muziek aan. Kat miauwend om me heen. Ietwat aangeschoten wel. Het was een mooie avond zoals er die zoveel...

Goed voornemen: Eerder dan de kinderen opstaan

Goed voornemen: Eerder dan de kinderen opstaan

Ik schreef dit weekend, op zaterdag, twee artikelen. Spontaan ontstond er een Goed Voornemen. Want: wat nou als ik voortaan eerder zal opstaan dan de kinderen, voor de lol? Ik vroeg eens rond: 'Sta jij weleens eerder op dan je kinderen, gewoon voor jezelf?' Sommigen...

Boekrecensie: Als ik een geheimpje was…

Boekrecensie: Als ik een geheimpje was…

“Als ik een geheimpje waszou iedereen me fluisteren.Lippen dicht tegen je oorbliezen zo de woorden door.Haastig, met een warme mond,honderd keer de wereld rond.”Deze dichtbundel vol prachtige gedichten over geheimen is het startpunt van een goed gesprek....

Het stamgevoel terughalen: vind jouw stam

Het stamgevoel terughalen: vind jouw stam

We schrijven er vaker over: in onze moderne geëmancipeerde tijd ontbreekt het steeds meer aan stamgevoel. Eenmaal in het snelle leven van werk en gezin is het een hele kunst om alle ballen in de lucht te houden. Je hebt je vrienden eigenlijk harder nodig dan ooit,...

Help, ik heb geen borstvoeding!

Help, ik heb geen borstvoeding!

Een baby in je armen, maar te weinig of zelfs geen melk in je borsten. Niet zelf kunnen voeden maakt je als moeder vaak heel verdrietig. Het gegeven dat borstvoeding als ‘natuurlijk’ gepromoot wordt, kan je het gevoel van falen geven: werkt jouw lijf niet natuurlijk...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0