Hoogbegaafde kinderen versnellen niet

door Gastauteur

Hoogbegaafde kinderen denken en leren sneller. Ze hebben een beter geheugen dan gemiddeld intelligente kinderen. Daarnaast kunnen ze onder andere heel goed de bestaande kennis met nieuwe kennis combineren en originele oplossingen bedenken. Een hoogbegaafde leerling leert de stof van één schooljaar vier keer zo snel als een gemiddelde leerling. Zonder onderwijsaanpassing zal een hoogbegaafd kind zich heel snel vervelen. Hij haakt af en let niet meer op.

Hoogbegaafde leerlingen zijn kwetsbaar in een maatschappij die verschillen moeilijk accepteert

In het boek Counseling the Gifted and Talented beschrijft Linda Silverman (1993) een oefening: “Stel je voor dat je op een andere planeet leeft in een ander zonnestelsel waar iedereen ervan overtuigd is dat, om kinderen zich goed sociaal te laten aanpassen, zij gegroepeerd moeten worden op grond van hun lengte. Kinderen van ongeveer dezelfde lengte worden in dezelfde groep geplaatst. Niemand voelt zich te klein of te groot. Jij bent erg klein van postuur. Het is erfelijk, want iedereen bij jou thuis is erg klein. Je bent zo klein dat je in een groep zit met kinderen die drie jaar jonger zijn. Jij bent 9 jaar en zij zijn 6 jaar oud. Je moet met deze groep de komende 8 jaar doorbrengen. Er is geen andere mogelijkheid, want iedereen op de planeet is ervan overtuigd dat dit de beste verdeling is. Hoe voelt het voor jou? Wat doe jij om te overleven?”

Vier jaar over een schooljaar doen?

Het kind dat voorloopt, leert op school:

  1. hoe het zijn ideeën eenvoudig kan vertellen zodat andere kinderen het ook begrijpen
  2. hoe het geduldig moet wachten terwijl anderen worstelen met concepten die hij al jaren kent
  3. hoe het zich kan inhouden om niet alle vragen van de leerkracht te beantwoorden zodat anderen ook aan de beurt komen
  4. hoe het sociaal bij andere kinderen kan passen, die oninteressante spellen spelen en die volgens regels spelen die onredelijk lijken
  5. hoe het kan leven zonder echte vrienden of begrip van anderen

Kun je je de frustratie van dit kind voorstellen dat dag in dag uit wacht totdat er iets zal gebeuren? Kun je je de eenzaamheid en het gevoel van anders zijn voorstellen? Hoogbegaafde leerlingen zijn kwetsbaar in een maatschappij die verschillen moeilijk accepteert. Ze hebben hierdoor regelmatig te maken met allerlei soorten stress.

Als je bedenkt dat een hoogbegaafd kind ongeveer vier keer zo snel leert, dan betekent het dat het een schooljaar in 2,5 maanden af kan hebben. Dat betekent dat een gemiddeld intelligente leerling over het algemeen vier keer meer tijd nodig heeft dan zijn hoogbegaafde klasgenoot. Zonder onderwijsaanpassing zit een hoogbegaafd kind dus eigenlijk binnen één schooljaar voor zijn gevoel vier schooljaren uit. Zou je dit alle kinderen in Nederland gunnen? Dat ze vier jaar lang over één schooljaar doen? Dat zou raar zijn, contraproductief, slopend, demotiverend. Maar waarom doen we het hoogbegaafde leerlingen wél aan? En dan heb ik het nog niet eens over uitzonderlijk begaafde kinderen…

De term ‘versnellen’ is niet juist

De term versnellen is in verband met hoogbegaafdheid eigenlijk een contradictio in terminis. Waarom? Hoogbegaafde kinderen worden nooit versneld als u het goed doet – u volgt hun ontwikkeling. Zoals het zou moeten zijn met alle kinderen en zoals ook in de wet passend onderwijs staat beschreven. Alle kinderen hebben recht op een doorgaande lijn in hun ontwikkeling.

Een versnelling betekent voor hoogbegaafde kinderen een vooruitgang in een tempo die hen vooruit plaatst in het reguliere curriculum

Een versnelling betekent voor hoogbegaafde kinderen een vooruitgang in een tempo die hen vooruit plaatst in het reguliere curriculum. Het versnellen wordt beschreven als een ‘fundamentele behoefte’ voor hoogbegaafde leerlingen (Merrotsy, 2008).
In feite is versnellen de ontwikkeling volgen van de hoogbegaafde leerling in een sneller tempo dan dat van de langzamer lerende kinderen in de klas. Dit voelt voor het hoogbegaafde kind niet als versnellen, maar het is juist het tempo dat hem past.

De afgelopen tijd heb ik veel tegenstrijdige ideeën gehoord over versnellen. Er zijn leerkrachten die erover hebben nagedacht en die durven te versnellen en er zijn leerkrachten die te weinig kennis hebben over de effecten van versnellen en het niet doen. Over het algemeen wordt in artikelen en op fora angst gezaaid over de effecten van versnellen. Leerkrachten worden bang gemaakt en er wordt zelfs gesuggereerd dat ze beter niets kunnen doen. Er wordt geappelleerd aan de sociale en emotionele ontwikkeling van hoogbegaafde kinderen en er wordt beweerd dat een versnelling niet goed zou zijn voor deze ontwikkeling.

In het begeleidingscircuit van hoogbegaafde leerlingen wordt tijdens voorlichtingen zelfs verkondigd dat een kind in een isolement raakt en later op de middelbare school vastloopt wanneer het versneld wordt.

Wil je meer te weten komen over onderwijs aan hoogbegaafde leerlingen inclusief versnelling? Bestel hier je eigen exemplaar van mijn publicatie.

Renata Hamsikova is ECHA-specialist in Gifted Education en helpt kinderen, ouders en leraren via haar adviesbureau Ieku Advies voor hoogbegaafdheid. Deze tekst verscheen eerder op ieku.nl.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

(Wanneer) krijgt jouw kind een smartphone?

(Wanneer) krijgt jouw kind een smartphone?

Kinderen hebben geen recht op een smartphone, maar op aandacht van hun ouders. Dat is wat te eenvoudig gesteld natuurlijk, het ligt genuanceerd. En een smartphoneloos kind is geen garantie op een aandachtige ouder. Maar hoezo hebben we bedacht dat (jonge) kinderen een...

De kracht van herhaling

De kracht van herhaling

'Herhaling is de moeder van de didactiek', stelde mijn docent Jeugdliteratuur elk college opnieuw. Geeuwend hoorde ik hem dan aan, om dat zinnetje vervolgens nooit meer te vergeten. Dankzij de kracht van herhaling is deze ene wijsheid in mij verankerd, zoals ook de...

Kinderen blijven creatief door te proeven, voelen en ruiken

Kinderen blijven creatief door te proeven, voelen en ruiken

Zo leuk dat ik door Jannie werd uitgenodigd voor een insta-life over sensomotorische ontwikkeling en creativiteit. De tijd vloog voorbij en we hadden eigenlijk nog zoveel om over door te kletsen! Vanuit die gedachten schrijf ik deze blog. Eerst zet ik nog even op een...

Leren als ontdekkingsreis of als verplichte afvinklijst?

Leren als ontdekkingsreis of als verplichte afvinklijst?

Leren doen we aan de lopende band. Groot en klein. Kinderen hebben een heleboel te leren. Ze zijn immers pas kortgeleden begonnen aan het leven. Wij weten al veel meer. In elk geval als het kennis en levenservaring betreft. Om kinderen het nodige bij te brengen, gaan...

Zelfstandigheid: Je kleintje kan meer zelf dan je denkt

Zelfstandigheid: Je kleintje kan meer zelf dan je denkt

Kinderen kunnen al een hoop zelf. Kijk steeds naar wat ze al aan kunnen en laat ze dat dan ook doen. Zelfstandigheid van een baby Daar is hij dan: je kleine babytje, zo hulpeloos en klein. Je neemt hem in je armen en besluit hem altijd te beschermen tegen de boze...

Waarom peuters zo schattig zijn

Waarom peuters zo schattig zijn

Na al die stukken over de peuterpuberteit, met driftbuien van epische omvang, scènes bij de Hema en de conclusie dat praten met peuters soms averechts werkt vond ik het wel tijd voor een soort ode aan de peuter. Want wat zijn ze in de eerste plaats toch heerlijke...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0