Je baby slaapt alleen maar op je partner of op jou. Doe je dan iets verkeerd? Welnee! Als maatschappij doen we iets verkeerd: we doen alsof baby’s netjes in een bedje horen te liggen. En doen ze dit niet, dan breekt het zweet ons uit. We horen dat onze baby ‘moet leren zelfstandig in slaap te vallen’ en ‘leren doorslapen’. Maar dat hóeft dus helemaal niet.
Lees hier waarom baby’s stil worden als jij loopt
Logisch gevoel
Lees het eens rustig na in Wat baby’s nodig hebben. Melanie maakte er een heel boek plus een cursus over. Niet zo gek, want in een paar generaties hebben we een hoop afgeleerd. Zoals luisteren naar wat die baby echt wil. De stem van de maatschappij een beetje zachter zetten en die van je baby, jezelf en je intuïtie een beetje harder.
Of luister naar de treffende woorden van Winnicott:
De eenheid met je baby is superlogisch. Van binnen weten we het meestal wel. Hoe heerlijk het voelt als je baby op je lijf in slaap valt. Hoe slaperig je er zelf van kunt worden. De geluidjes en beweging die zo dichtbij zijn. Geen zorgen of je kleintje goed ligt, ademhaalt of honger heeft. Het huidcontact geeft je alle informatie die je nodig hebt, vanzelf.
There is no such thing as a baby. There is always a baby and someone
Gratis minicursus borstvoeding
Tips om boobytraps te voorkomen
Sleep when baby sleeps
Laten wij onszelf niet vergeten. Het gezegde ‘sleep when baby sleeps’ kunnen we dan wel ondermijnen met een cynisch: ‘fold laundry when baby folds laundry’, maar ga eens na: er zit wijsheid in. Een baby hebben kost energie. Veel energie! Dus elk slaapje van je baby kon weleens een perfect moment zijn om een slaapje mee te pakken. En die was? Tja, die zou inderdaad beter door andere helpende handen gedaan kunnen worden, of nog een tijdje blijven liggen. Dat is nog best een uitdaging, we willen het toch op orde hebben. Lees meer over die lat lager leggen.
Je baby doet precies wat hij hoort te doen. Hij ontspant bij jou
Baby slaapt op jou het beste
Maar stel nou dat dat rusten niet voor niets boven op jou gebeurt? De natuur heeft toch niet zomaar verzonnen dat een baby het beste slaapt in iemands armen? Diezelfde armen hebben dan logischerwijs als primaire taak om die baby vast te houden? Jezelf in tweeën splitsen werkt gewoon niet. Dus blijft de keuze: geeft het meer ontspanning als je je baby volgt, of als je baby jou volgt?
Je baby doet precies wat hij hoort te doen. Hij ontspant bij jou. Als we daar nou eens heel positief naar kijken, en ons overgeven aan de unieke kans om samen bij te tanken in deze bijzondere tijd.
Fotografie Nina Olivari
