Op een lichtvoetige, maar ook onvoorwaardelijke en natuurlijke manier verbinden met je kind, hoe doe je dat? Nele Flamang weet het. Ze schreef er een boek over en sprak met journalist Drees Koren over het belang én het genot van verbindend spelen.
Hoe ben jij zo gek op spelen geraakt?
‘Ik ben er ingerold. Mijn oudste dochter, Lotte, huilde veel. Ik probeerde haar te ondersteunen om die tranen los te laten. Toen ze wat ouder werd ging ik er meer en meer op vertrouwen dat zij zou laten zien wat zij echt nodig had. Ze ging automatisch spelen.’
Hoe kun je verbindend spelen?
‘Ik zie het vooral als onze taak om ruimte te maken. Als die er is, geven kinderen vanzelf aan waar ze behoefte aan hebben. We kunnen leren om die informatie op te pikken. Dat is echt een weg naar vertrouwen, zowel in onszelf als in onze kinderen.’
Vrij en verbindend spelen
Met niets of duurzaam speelgoed
In essentie gaat het om samen genieten en plezier maken
Wanneer merkte je dat het werkte?
Ik las het boek Attachment Play van Aletha Solter en ervaarde hoe krachtig spel kon zijn om bijvoorbeeld tanden te poetsen, kleren aan te trekken of met de auto te vertrekken. Maar ik besefte toen vooral hoe vaak we (bijvoorbeeld met een kiekeboespelletje) spontaan tot verbindend spel kwamen. Ik herinner mij nog het moment dat ik voor het eerst begreep: zij laat me zien wat haar bezig houdt. Ik was buiten druk bezig met opruimen toen Lotte ineens voor me ging zitten met een schuurpapiertje, dubbelgevouwen als een boekje. Ze deed net alsof ze mij was en druk aan het lezen was en zogenaamd geen tijd had. Haar onderliggende boodschap: maak alsjeblieft tijd voor mij. Ze vond het heerlijk als ik dan smeekte om met me mee te spelen.’
Jij maakt dan meteen ruimte voor spel. Ik zou waarschijnlijk zeggen: ‘Ben je lekker aan het lezen? Fijn zeg.’ En vooral gauw verder gaan met opruimen.
‘Ik probeer in te voelen wat mijn kind nodig heeft. Dat vraagt afstemming. Als ik de bal mis sla dan laat ze me dat wel zien.’
Daar moet je creatief voor zijn.
‘Die opmerking hoor ik vaker. Maar ik zie mijzelf niet als een super-creatief persoon. Ik geloof wel dat iedere ouder zijn eigen speelsheid kan herontdekken. Een kind kan veel in je wakker maken. Door je kind te volgen en alle oordelen los te laten word je vanzelf creatiever. In essentie gaat het om samen genieten en plezier maken.’
Lees het hele interview met Nele Flamang in Kiind magazine editie Spelen.
Fotografie: Nina Olivari
