‘Jongens steeds slechter in eindtoets van basisschool’ kopte het AD vorige week. Hoewel dit volgens onderzoek waar is, vind ik de kop wat ongelukkig gekozen.
Het suggereert namelijk dat de schuld bij de jongens zelf ligt. Maar wanneer het met groepen kinderen niet goed gaat op school zouden we moeten kijken naar het onderwijs en niet alleen naar de kinderen. Het huidige onderwijs biedt onze actieve jongetjes vaak niet wat zij nodig hebben. Gedragsdeskundige Lauk Woltring zegt in een interview met het AD niet verbaasd te zijn over de dalende resultaten. Het komt volgens hem kort gezegd door het ontbreken van mannelijke rolmodellen, het steeds taliger onderwijs en het verschil tussen de rijping van het jongens- en meisjesbrein.
Wanneer het met groepen kinderen niet goed gaat op school zouden we moeten kijken naar het onderwijs en niet alleen naar de kinderen
Hersenontwikkeling
Sandii Zachte schrijft in het artikel ‘Jongens- en meisjesgedrag: aangeleerd of aangeboren?’ dat de hersenontwikkeling van jongens en meisjes al in de baarmoeder anders verloopt. En dat ondanks dat opvoeding natuurlijk ook invloed heeft, we er niet omheen kunnen dat meisjes en jongens gewoonweg verschillend zijn. Het onderwijs zou daar meer rekening mee mogen houden. Zo zijn er steeds meer verhaaltjessommen gekomen, terwijl de meeste jongens veel meer met abstracte sommen kunnen. Dat is ook voor mij als (thuisonderwijzende) moeder herkenbaar, want ik zie dat bij mijn eigen jongen ook terug. Zo raakt hij hopeloos de draad kwijt tijdens het lezen van een in zijn ogen langdradig verhaal waar een som in verstopt zit. Maar geef je hem een ‘kale som’, dan roept hij direct het antwoord.
Rolmodellen
Dat er steeds minder mannen werkzaam zijn in het onderwijs en de kinderopvang is een groot gemis. Mannen en vrouwen gaan namelijk over het algemeen verschillend met kinderen om en rolmodellen zijn voor jongens natuurlijk net zo belangrijk als voor meisjes. Zo hebben mannen vaak meer begrip voor het experimenterende, autonome en bewegelijke karakter van jongens. Het enorme belang van ruimte voor bewegelijkheid in het onderwijs wordt ook pijnlijk duidelijk tijdens de film ‘Brammetje Baas’ waar een jongetje vol verwachting groep drie binnenstapt en daar (ondanks dat hij een meester heeft overigens!) uitvalt omdat het onderwijs niet aansluit bij zijn behoefte. Een nieuwe (jongere) meester die Brammetjes behoefte aan beweging en actie begrijpt en de ruimte geeft, biedt gelukkig uitkomst. Een fijne film om samen met je kind te kijken.
Dat er echt iets aan de hand is, wordt nu verschillende deskundigen zich uitspreken steeds duidelijker. Zo stelt Robert-Jan Kooiman, initiatiefnemer van de beweging Meestert! in het AD zelfs dat als er meer mannen voor de klas komen er minder jongens naar het speciaal onderwijs worden gestuurd. En ook onze eigen Praktijkvader Jeroen de Jong stelt in zijn stuk over vaderhonger dat volgens wetenschappers als Louis Tavecchio het ‘verjufte’ systeem grotendeels verantwoordelijk is voor het feit dat onze jongens niet goed mee kunnen komen. Reden genoeg om te erkennen dat het onderwijs sterk aan vernieuwing toe is en dat diversiteit op alle vlakken een must is.
Maar wat doen we daar nu dan aan? Meer meesters regelen is niet zo gemakkelijk. Zorg er in ieder geval dat jouw zoon genoeg mannelijke rolmodellen heeft. Zoals ook Jeroen de Jong zegt in zijn stuk over vaderhonger.
Bronnen:
Lees en kijk hier het hele interview met Lauk Woltring.
Jongens steeds slechter in eindtoets van basisschool.
