Kamperen met je baby kan prima

door Nelleke Bos

Toen ik net bevallen was (nou ja, een maand of 4 na afloop, maar het voelde nog ontzettend vers) gingen we kamperen. Nou kampeerde ik altijd graag, maar dit jaar kon ik me er werkelijk niets bij voorstellen. Hoe moest dat dan met die tientallen voedingen per dag & nacht? Verschonen? Slaapjes? Wild vroeg ik om me heen naar ervaringen met kampeer-ervaringen met baby’s. Je raadt het al: haast niemand wist wat ik bedoelde. Kamperen met een baby; dat doe je blijkbaar niet.

Net als thuis, maar dan anders

We deden het toch, en het bleek prima te gaan. In de praktijk was alles hetzelfde: de baby had inderdaad voedingen, verschoning en slaapjes nodig, precies zoals thuis. Het verschil zat hem in het niet hebben van een commode of aankleedkussen (maar we hadden wel een slaapzak om de zaken op te regelen), en dat alles – maar dan ook álles – in de tent binnen handbereik lag. Heel anders dan thuis.

Gratis minicursus borstvoeding

Tips om boobytraps te voorkomen

Ontspannen

De ervaring was er een van éven de juiste modus te pakken krijgen, en daarna vooral heel veel ontspannen. Vooraf zag ik er dus tegenop als een berg, maar eenmaal op de camping ontdekte ik dat je voornamelijk tijdschriften ligt te lezen op een kleedje, terwijl je baby toekijkt. Je hoeft gewoon he-le-maal niks te plannen om toch een prima dag te beleven. Het grappige is, dat je baby vanzelf een hele hoop entertainment heeft. De blaadjes ruisen, wolken schuiven voorbij, er is constant iets te zien. Andermans kinderen komen op je baby af als bijen op honing, en vermaken je kind moeiteloos. Het huishouden is een stuk simpeler dan thuis – stof bestaat gewoon niet op de camping, dus een paar keer wat zand naar buiten zwiepen volstaat.

Met een baby verandert er zoveel in je leven

Waarom?

Waarom zou je eigenlijk gaan kamperen, als je thuis alles voorhanden hebt? Deze vraag stelde ik mezelf heel geregeld, de weken voorafgaand aan de vakantie. Het antwoord blijkt simpel: omdat je zinnen verzetten zo gezond is. Met een baby verandert er zoveel in je leven. Alles draait ineens om die kleine. En dat hoort ook zo. Maar thuis kunnen de muren op je af komen als je dag in, dag uit aan het verzorgen bent. Ook als partners is het fijn om die tijd samen toch te nemen, hoe onlogisch het ook voelt te midden van de nachtvoedingen, luiers en andere toestandjes. Je markeert samen iets: wij hebben dit kind op de wereld gezet, én we maken plannen voor de toekomst.

Wij zijn een gezin én maken plannen voor de toekomst

Je maakt dit eerste jaar ook een start als gezin. Nu zet je de lijnen uit: hoe doen wij het? Wat voor gezin zijn wij? Wat geven we de kinderen mee? Heb je eenmaal gekampeerd met je baby, dan blijven er weinig obstakels over. Dan kun je het vast ook met een dreumes, peuter of kleuter.

BewarenBewaren

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Thuiskomen na vakantie

Thuiskomen na vakantie

Ik ben niet zo goed in vakantie. Ik heb geen ontembare reislust en, als ik heel eerlijk ben, na een week wil ik meestal al lang weer naar huis. Het is niet dat ik geen nieuwe dingen wil zien, ik wil me graag vergapen aan de wonderen van de wereld. Maar niet te lang....

Column: All-inclusive of kamperen?

Column: All-inclusive of kamperen?

Gingen we in ooit nog dapper kamperen met twee baby's, een peuter én onze oudste, nu waren we moe. Doodmoe. Ik weet niet meer precies waarom, maar de zorg was veranderd in sleur en nou ja... is er eigenlijk een reden nodig om moe te zijn, als je eenmaal kinderen hebt?...

Een recycletuin van kinderlaarzen en gebroken servies

Een recycletuin van kinderlaarzen en gebroken servies

In eerdere artikelen kon je al lezen over de ontdektuin, de kindermoestuin en de onkruidmoestuin. Gelukkig is er meer: de recycletuin! In plaats van naar het dichtstbijzijnde tuincentrum te gaan, loop je kringloopwinkels af, bekijk je kosteloos materiaal met...

Sjezen door het bos

Sjezen door het bos

‘Ik speel liever binnen, want daar zitten de stopcontacten’, volgens een jongen van een jaar of negen in het boek ‘Het Laatste Kind in het bos’ van de Amerikaanse auteur Richard Louv. Richard Louv brengt het opgroeien zonder natuur in verband...

Column: De volle grond

Column: De volle grond

Ik zou kunnen beweren dat ik een stadskind ben. Dat is in zoverre waar dat ik inderdaad in Amsterdam geboren ben. Maar ik ben opgegroeid in een dorpje in Gelderland, en de beste vriendin van mijn zusje en mij woonde op een boerderij. Ik weet dus waar de melk vandaan...

Lekker op blote voeten in de winter

Lekker op blote voeten in de winter

Kinderen en de natuur horen zo duidelijk bij elkaar. Voor hun ontwikkeling. Om te spelen, ontdekken, rond te scharrelen, vertrouwd te raken met alle elementen. Maar ook voor de opbouw van hun weerstand, aanvoer van vitamine D en kiezelzuur kunnen kinderen niet genoeg...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0