Wandelende Boom (en het kind in jezelf)

door Andries de Jong

Opperhoofd Wandelende Boom was de groot en bezielend leider van een kleine clan. Een man die wist waar hij vandaan kwam en waar hij naartoe ging. In een visioen werd hem zijn naam gegeven. Hij zou zijn als een wandelende boom. In zijn schaduw kon men verkoeling vinden, in zijn takken kon men spelen, tegen zijn stam kon men rusten. Hij zou staan waar hij nodig was, gesteund en gesterkt door stevige wortels.

Wandelende Boom was een toonbeeld van kracht, rust en evenwicht. Opperhoofden van andere clans kwamen naar hem voor advies. Oorlogen werden door hem voorkomen, ingewikkelde kwesties loste hij op door kalme bemiddeling. Nooit leek hij van zijn stuk te brengen, niets scheen hem te deren. Hij wist waar hij vandaan kwam en waar hij naar toe ging. De mensen kwamen van heinde en verre naar hem toe, en hun verhalen brachten hem naar verre plaatsen zonder dat hij zijn kleine stam ooit hoefde te verlaten.

Toen eens iemand hem vroeg hoe hij zo wijs was geworden, keek hij verbaasd op. Na een korte stilte zei hij: “Wijs ben ik niet, integendeel. Ik vertrouw slechts op de kracht van de bron die door mij heen stroomt en die mij voedt. Die kracht is al wat ik weet. Zoals het sap door een boom stroomt, zo stroomt ze door mij. Ze vertelt de takken hoe te groeien, de blaadjes welke kleur te worden en de vruchten wanneer rijp te zijn. Ze maakt de stam stevig. De wortels stuwen het sap omhoog. Zonder hen geen leven. Die wortels verzorg ik goed, zij verbinden mij met de bron die diep en oud is. Zo heb ik leren gaan door te staan, met mijn wortels in de grond. Dat is alles.”

We hebben allemaal een verhaal. En we vertellen het graag. Keer op keer, in verschillende versies. Daar kunnen we niets aan doen. Ik heb mijn verhaal, jij het jouwe. In verschillende settings en met andere personages vertellen we beiden hetzelfde verhaal. Over wie we zijn: Waar we vandaan komen, waar we naartoe gaan, waarom we doen zoals we doen. We vertellen het soms met woorden, soms in ons doen en laten. Alsof het lot ons een vraag heeft voorgelegd, waar we met ons leven op antwoorden. Zo geven we er betekenis aan.

De komende tijd breng ik verslag uit van gesprekken met volwassen kinderen. Interviews over hoe zij zichzelf als kind zien en hoe zij (hun) kinderen zien. Het is inmiddels later en ze zijn groot. Wat of wie zijn ze geworden? Welke besluiten, bewust of onbewust genomen, hebben hen gebracht waar ze nu zijn? Wat hebben ze geleerd en welke lessen geven ze hun kinderen mee? Opgetekend met speciale belangstelling voor de invloed van hun wortels.

Vanuit de metafoor van Wandelende Boom onderzoek ik hoe ze met hun wortels omgaan. Hoe diep steken ze? In wat voor grond? Wat voedt hen? Waar gaan ze naartoe? Zo komen ouders aan bod, plek in het gezin, vormende ervaringen, relaties, kinderen.

Alsof het lot ons een vraag heeft voorgelegd, waar we met ons leven op antwoorden

Ik spreek allerlei volwassen kinderen. Wees of geadopteerd, man of vrouw. Voorloper of achterblijver, kinderloos of kinderrijk. Buitenbeentje of braverik, ernstig ziek of kerngezond. Co-ouder of alleenstaande, inboorling of buitenlander. Samen of apart, mishandeld of verwend. Allemaal een eigen verhaal. Je bent van harte uitgenodigd jouw verhaal in het lezen mee te nemen.

Andries de Jong is trainer en coach. Hij begeleidt mensen en organisaties in het verbeteren van hun relatie(s) en begeleidt mannen bij het onomwonden in de wereld zetten van hun kracht.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Column Celia: Sinterklaas, het is dus toch waar

Column Celia: Sinterklaas, het is dus toch waar

Iedereen heeft in zijn klas een achtjarige die de sint verdedigt in de turnkleedkamers. Die achtjarige was ik. Jawel hij bestaat wel! Hij komt gewoon niet bij jou omdat je niet in hem gelooft. Nog een paar andere believers waren mee en er was de toekomstige politica...

In de huid van je stiefkind

In de huid van je stiefkind

Hoe is het nu eigenlijk om een stiefkind te zijn? Dat kun je misschien alleen écht weten als je het zelf bent geweest, maar empathisch vermogen kun je zeker ontwikkelen. Toevallig sprak ik deze week twee verschillende vrouwen die bewust geen kinderen wilden, omdat ze...

‘Niet huilen, het is niet erg’: Over huilen en zelfvertrouwen

‘Niet huilen, het is niet erg’: Over huilen en zelfvertrouwen

Als je kind huilt, dan is de eerste ingeving vaak om hem of haar er vanaf te helpen. Huilen is voor velen een lastige emotie. Opvallend is dat onze eerste neiging is om het huilen te laten stoppen. ZSM. Want; als de tranen weg zijn, is het verdriet over. Toch?...

Jongens mogen zacht zijn

Jongens mogen zacht zijn

Echt stoer zijn, wat betekent dat eigenlijk? En krijgen jongens daar wel voldoende ruimte voor? ‘Stoer, wat is dat eigenlijk?’ Ik kijk mijn zoons hoopvol aan, op zoek naar een invalshoek voor dit artikel. ‘Kweenie,’ mompelt de oudste (Luka, 7). ‘Iemand die een...

Met deze 4 tips help je een driftig kind

Met deze 4 tips help je een driftig kind

Je kunt bij driftbuien best spreken van een oerdrift. Want zo zien die acute ontploffingen er soms wel uit. Maar hoe ga je ermee om? Ik vroeg experts Jillian Emanuels (aka De Instant Pedagoog) en schrijfster van het boek ‘Temperamentvolle kinderen’ Eva Bronsveld om...

‘Je ouders hebben je snoep opgegeten’-grap is stom

‘Je ouders hebben je snoep opgegeten’-grap is stom

Ik hóu van humor. Ik heb grappenmakers onder mijn beste vrienden. Maar sommige grapjes zijn gewoon niet leuk.  3FM gaf de opdracht: ‘Zeg tegen je kind dat je al het Sint-Maartensnoep hebt opgegeten en film de reactie.’ Je kon nog iets...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de gezellige Kiindnieuwsbrief vol inspiratie.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0