Wandelende Boom (en het kind in jezelf)

door Andries de Jong

Opperhoofd Wandelende Boom was de groot en bezielend leider van een kleine clan. Een man die wist waar hij vandaan kwam en waar hij naartoe ging. In een visioen werd hem zijn naam gegeven. Hij zou zijn als een wandelende boom. In zijn schaduw kon men verkoeling vinden, in zijn takken kon men spelen, tegen zijn stam kon men rusten. Hij zou staan waar hij nodig was, gesteund en gesterkt door stevige wortels.

Wandelende Boom was een toonbeeld van kracht, rust en evenwicht. Opperhoofden van andere clans kwamen naar hem voor advies. Oorlogen werden door hem voorkomen, ingewikkelde kwesties loste hij op door kalme bemiddeling. Nooit leek hij van zijn stuk te brengen, niets scheen hem te deren. Hij wist waar hij vandaan kwam en waar hij naar toe ging. De mensen kwamen van heinde en verre naar hem toe, en hun verhalen brachten hem naar verre plaatsen zonder dat hij zijn kleine stam ooit hoefde te verlaten.

Toen eens iemand hem vroeg hoe hij zo wijs was geworden, keek hij verbaasd op. Na een korte stilte zei hij: “Wijs ben ik niet, integendeel. Ik vertrouw slechts op de kracht van de bron die door mij heen stroomt en die mij voedt. Die kracht is al wat ik weet. Zoals het sap door een boom stroomt, zo stroomt ze door mij. Ze vertelt de takken hoe te groeien, de blaadjes welke kleur te worden en de vruchten wanneer rijp te zijn. Ze maakt de stam stevig. De wortels stuwen het sap omhoog. Zonder hen geen leven. Die wortels verzorg ik goed, zij verbinden mij met de bron die diep en oud is. Zo heb ik leren gaan door te staan, met mijn wortels in de grond. Dat is alles.”

We hebben allemaal een verhaal. En we vertellen het graag. Keer op keer, in verschillende versies. Daar kunnen we niets aan doen. Ik heb mijn verhaal, jij het jouwe. In verschillende settings en met andere personages vertellen we beiden hetzelfde verhaal. Over wie we zijn: Waar we vandaan komen, waar we naartoe gaan, waarom we doen zoals we doen. We vertellen het soms met woorden, soms in ons doen en laten. Alsof het lot ons een vraag heeft voorgelegd, waar we met ons leven op antwoorden. Zo geven we er betekenis aan.

De komende tijd breng ik verslag uit van gesprekken met volwassen kinderen. Interviews over hoe zij zichzelf als kind zien en hoe zij (hun) kinderen zien. Het is inmiddels later en ze zijn groot. Wat of wie zijn ze geworden? Welke besluiten, bewust of onbewust genomen, hebben hen gebracht waar ze nu zijn? Wat hebben ze geleerd en welke lessen geven ze hun kinderen mee? Opgetekend met speciale belangstelling voor de invloed van hun wortels.

Vanuit de metafoor van Wandelende Boom onderzoek ik hoe ze met hun wortels omgaan. Hoe diep steken ze? In wat voor grond? Wat voedt hen? Waar gaan ze naartoe? Zo komen ouders aan bod, plek in het gezin, vormende ervaringen, relaties, kinderen.

Alsof het lot ons een vraag heeft voorgelegd, waar we met ons leven op antwoorden

Ik spreek allerlei volwassen kinderen. Wees of geadopteerd, man of vrouw. Voorloper of achterblijver, kinderloos of kinderrijk. Buitenbeentje of braverik, ernstig ziek of kerngezond. Co-ouder of alleenstaande, inboorling of buitenlander. Samen of apart, mishandeld of verwend. Allemaal een eigen verhaal. Je bent van harte uitgenodigd jouw verhaal in het lezen mee te nemen.

Andries de Jong is trainer en coach. Hij begeleidt mensen en organisaties in het verbeteren van hun relatie(s) en begeleidt mannen bij het onomwonden in de wereld zetten van hun kracht.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Bewaak het fort en brul als het moet – kraamtijd voor vaders

Bewaak het fort en brul als het moet – kraamtijd voor vaders

Je had misschien wel eens een baby vastgehouden. Van een vriend of van je zus. Waarschijnlijk wat stijf en ongemakkelijk, bang om het tere nekje te breken of het hoofdje ergens tegenaan te stoten. Maar dit voelt toch echt anders. Je hebt je eigen kind voor het eerst...

Nieuws: Weer een reden waarom straffen een slecht idee is

Nieuws: Weer een reden waarom straffen een slecht idee is

Uit een onderzoek waarin honderd kinderen tien jaar lang werden gevolgd blijkt dat kinderen met stress, op latere leeftijd risico's slecht inschatten en niet goed leren van hun fouten. Zo blijkt maar weer dat het knuffelbeleid dat sommige (jeugd)zorginstellingen in...

Kinderen leren zwemmen in de digitale oceaan

Kinderen leren zwemmen in de digitale oceaan In de offline wereld beschermen we onze kinderen zoveel mogelijk – tot valrugzakken aan toe. Maar online? Daar laten we ze vaak ronddobberen zonder zwemvest. Dat beeld schetste mediapedagoog Marije Lagendijk tijdens een...

Column: Helden die je kind opvoeden

Column: Helden die je kind opvoeden

Lisa was aan het klauteren, in een overdekte speelhal, en ineens stonden er twee jongens voor haar. 'HIER heb je een onschuldig slachtoffer om een bloedneus te slaan!', riep de een nogal opgewonden tegen de ander, waarop Lisa direct een flinke hoek kreeg. Huilend...

Recensie: Geld, Gezin & Geluk: over consuminderen

Recensie: Geld, Gezin & Geluk: over consuminderen

Consuminderen (vrijwillig of noodgedwongen) is meestal een besluit van de volwassenen binnen een gezin. Economisch gezien heel logisch, maar praktisch gezien helemaal niet zo voor de hand liggend. Kinderen hebben niet alleen vaak prachtige creatieve ideeën, het is ook...

Waarom beoordelen we elkaar? En (hoe) kan het anders?

Waarom beoordelen we elkaar? En (hoe) kan het anders?

Geen baan zo collectief en individueel tegelijk als het ouderschap. Je doet iets universeels: een kind grootbrengen. Toch kan het alleen maar op jouw unieke manier. Heb je eindelijk uitgevonden wat voor jou goed werkt, dan houd je daar ook stevig aan vast. Je bouwt...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de gezellige Kiindnieuwsbrief vol inspiratie.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0