Wandelende Boom (en het kind in jezelf)

door Andries de Jong

Opperhoofd Wandelende Boom was de groot en bezielend leider van een kleine clan. Een man die wist waar hij vandaan kwam en waar hij naartoe ging. In een visioen werd hem zijn naam gegeven. Hij zou zijn als een wandelende boom. In zijn schaduw kon men verkoeling vinden, in zijn takken kon men spelen, tegen zijn stam kon men rusten. Hij zou staan waar hij nodig was, gesteund en gesterkt door stevige wortels.

Wandelende Boom was een toonbeeld van kracht, rust en evenwicht. Opperhoofden van andere clans kwamen naar hem voor advies. Oorlogen werden door hem voorkomen, ingewikkelde kwesties loste hij op door kalme bemiddeling. Nooit leek hij van zijn stuk te brengen, niets scheen hem te deren. Hij wist waar hij vandaan kwam en waar hij naar toe ging. De mensen kwamen van heinde en verre naar hem toe, en hun verhalen brachten hem naar verre plaatsen zonder dat hij zijn kleine stam ooit hoefde te verlaten.

Toen eens iemand hem vroeg hoe hij zo wijs was geworden, keek hij verbaasd op. Na een korte stilte zei hij: “Wijs ben ik niet, integendeel. Ik vertrouw slechts op de kracht van de bron die door mij heen stroomt en die mij voedt. Die kracht is al wat ik weet. Zoals het sap door een boom stroomt, zo stroomt ze door mij. Ze vertelt de takken hoe te groeien, de blaadjes welke kleur te worden en de vruchten wanneer rijp te zijn. Ze maakt de stam stevig. De wortels stuwen het sap omhoog. Zonder hen geen leven. Die wortels verzorg ik goed, zij verbinden mij met de bron die diep en oud is. Zo heb ik leren gaan door te staan, met mijn wortels in de grond. Dat is alles.”

We hebben allemaal een verhaal. En we vertellen het graag. Keer op keer, in verschillende versies. Daar kunnen we niets aan doen. Ik heb mijn verhaal, jij het jouwe. In verschillende settings en met andere personages vertellen we beiden hetzelfde verhaal. Over wie we zijn: Waar we vandaan komen, waar we naartoe gaan, waarom we doen zoals we doen. We vertellen het soms met woorden, soms in ons doen en laten. Alsof het lot ons een vraag heeft voorgelegd, waar we met ons leven op antwoorden. Zo geven we er betekenis aan.

De komende tijd breng ik verslag uit van gesprekken met volwassen kinderen. Interviews over hoe zij zichzelf als kind zien en hoe zij (hun) kinderen zien. Het is inmiddels later en ze zijn groot. Wat of wie zijn ze geworden? Welke besluiten, bewust of onbewust genomen, hebben hen gebracht waar ze nu zijn? Wat hebben ze geleerd en welke lessen geven ze hun kinderen mee? Opgetekend met speciale belangstelling voor de invloed van hun wortels.

Vanuit de metafoor van Wandelende Boom onderzoek ik hoe ze met hun wortels omgaan. Hoe diep steken ze? In wat voor grond? Wat voedt hen? Waar gaan ze naartoe? Zo komen ouders aan bod, plek in het gezin, vormende ervaringen, relaties, kinderen.

Alsof het lot ons een vraag heeft voorgelegd, waar we met ons leven op antwoorden

Ik spreek allerlei volwassen kinderen. Wees of geadopteerd, man of vrouw. Voorloper of achterblijver, kinderloos of kinderrijk. Buitenbeentje of braverik, ernstig ziek of kerngezond. Co-ouder of alleenstaande, inboorling of buitenlander. Samen of apart, mishandeld of verwend. Allemaal een eigen verhaal. Je bent van harte uitgenodigd jouw verhaal in het lezen mee te nemen.

Andries de Jong is trainer en coach. Hij begeleidt mensen en organisaties in het verbeteren van hun relatie(s) en begeleidt mannen bij het onomwonden in de wereld zetten van hun kracht.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

‘En wat zeg je dan?’

‘En wat zeg je dan?’

Opvoeden volgens je eigen waarden klinkt zo logisch en helder, maar in de praktijk moet je nog best stevig staan om jouw ideeën door te voeren. Ken je dat? Je komt met je kind bij de kassa. Een ballon / snoepje / koekje* komt richting je dreumes / peuter / kleuter*....

Column: Acceptatie van de dood. Hoe dan?

Column: Acceptatie van de dood. Hoe dan?

'Hij is overleden,' zeiden de agenten die aan hadden gebeld en inmiddels in de huiskamer stonden. Natuurlijk weet je dat het foute boel is als je man te laat thuis is van een feestje, de bel gaat en je een politieauto voor de deur ziet. Maar dat is een feit om...

Apenkunstjes

Een vriendin vraagt wat ik ervan vind dat ze een beloningssysteem heeft voor haar zoontje. 'Ik weet dat jij hier vaak over schrijft' zegt ze. Haar zoontje is soms niet zo gemotiveerd. Bijvoorbeeld om ergens op tijd te komen. Dus misschien kan een beloningssysteem hem...

Kleutertjes: over angsten, zelfstandigheid en ‘waarom?’

Het ene moment is je kind nog een peuter, het volgende moment is het alweer klaar voor de basisschool. In de kleuterklas ontwikkelt je kleuter zich razendsnel. Wat gebeurt er allemaal? Dit artikel gaat over de ontwikkelingen die je kleuter meemaakt. Lichamelijke...

Ode aan de eigenwijsheid van mijn kind

Ode aan de eigenwijsheid van mijn kind

Terwijl ik nadenk over ‘gewoon doen’, realiseer ik me dat we als ouders juist graag willen dat onze kinderen bijzonder zijn. Bijzonder knap, bijzonder intelligent of bijzonder creatief. Maar dan wel graag binnen de kaders van het acceptabele - en dus stiekem het...

Gek doen met je kind

Gek doen met je kind

Stel, stel hè, je bent drie jaar en je haalt met je ouders vaak gekkigheid uit. Staat dat je ontwikkeling in de weg? Ik denk van niet, mits je je kind serieus blijft nemen. Sterker nog, ik ben zo’n ouder die een beetje maf is en haar grote peuter...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de gezellige Kiindnieuwsbrief vol inspiratie.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0