Wandelende Boom (en het kind in jezelf)

door Andries de Jong

Opperhoofd Wandelende Boom was de groot en bezielend leider van een kleine clan. Een man die wist waar hij vandaan kwam en waar hij naartoe ging. In een visioen werd hem zijn naam gegeven. Hij zou zijn als een wandelende boom. In zijn schaduw kon men verkoeling vinden, in zijn takken kon men spelen, tegen zijn stam kon men rusten. Hij zou staan waar hij nodig was, gesteund en gesterkt door stevige wortels.

Wandelende Boom was een toonbeeld van kracht, rust en evenwicht. Opperhoofden van andere clans kwamen naar hem voor advies. Oorlogen werden door hem voorkomen, ingewikkelde kwesties loste hij op door kalme bemiddeling. Nooit leek hij van zijn stuk te brengen, niets scheen hem te deren. Hij wist waar hij vandaan kwam en waar hij naar toe ging. De mensen kwamen van heinde en verre naar hem toe, en hun verhalen brachten hem naar verre plaatsen zonder dat hij zijn kleine stam ooit hoefde te verlaten.

Toen eens iemand hem vroeg hoe hij zo wijs was geworden, keek hij verbaasd op. Na een korte stilte zei hij: “Wijs ben ik niet, integendeel. Ik vertrouw slechts op de kracht van de bron die door mij heen stroomt en die mij voedt. Die kracht is al wat ik weet. Zoals het sap door een boom stroomt, zo stroomt ze door mij. Ze vertelt de takken hoe te groeien, de blaadjes welke kleur te worden en de vruchten wanneer rijp te zijn. Ze maakt de stam stevig. De wortels stuwen het sap omhoog. Zonder hen geen leven. Die wortels verzorg ik goed, zij verbinden mij met de bron die diep en oud is. Zo heb ik leren gaan door te staan, met mijn wortels in de grond. Dat is alles.”

We hebben allemaal een verhaal. En we vertellen het graag. Keer op keer, in verschillende versies. Daar kunnen we niets aan doen. Ik heb mijn verhaal, jij het jouwe. In verschillende settings en met andere personages vertellen we beiden hetzelfde verhaal. Over wie we zijn: Waar we vandaan komen, waar we naartoe gaan, waarom we doen zoals we doen. We vertellen het soms met woorden, soms in ons doen en laten. Alsof het lot ons een vraag heeft voorgelegd, waar we met ons leven op antwoorden. Zo geven we er betekenis aan.


De komende tijd breng ik verslag uit van gesprekken met volwassen kinderen

De komende tijd breng ik verslag uit van gesprekken met volwassen kinderen. Interviews over hoe zij zichzelf als kind zien en hoe zij (hun) kinderen zien. Het is inmiddels later en ze zijn groot. Wat of wie zijn ze geworden? Welke besluiten, bewust of onbewust genomen, hebben hen gebracht waar ze nu zijn? Wat hebben ze geleerd en welke lessen geven ze hun kinderen mee? Opgetekend met speciale belangstelling voor de invloed van hun wortels.

Vanuit de metafoor van Wandelende Boom onderzoek ik hoe ze met hun wortels omgaan. Hoe diep steken ze? In wat voor grond? Wat voedt hen? Waar gaan ze naartoe? Zo komen ouders aan bod, plek in het gezin, vormende ervaringen, relaties, kinderen.


Alsof het lot ons een vraag heeft voorgelegd, waar we met ons leven op antwoorden

Ik spreek allerlei volwassen kinderen. Wees of geadopteerd, man of vrouw. Voorloper of achterblijver, kinderloos of kinderrijk. Buitenbeentje of braverik, ernstig ziek of kerngezond. Co-ouder of alleenstaande, inboorling of buitenlander. Samen of apart, mishandeld of verwend. Allemaal een eigen verhaal. Je bent van harte uitgenodigd jouw verhaal in het lezen mee te nemen.

 

Andries de Jong is trainer en coach. Hij begeleidt mensen en organisaties in het verbeteren van hun relatie(s) en begeleidt mannen bij het onomwomden in de wereld zetten van hun kracht.

 

Ga mee op reis!

Andries organiseert een zeer bijzondere reis naar Zuid-Afrika voor mannen begin oktober 2015. Lees meer over de Honeybadger Heart Workshop.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

‘En wat zeg je dan?’

‘En wat zeg je dan?’

Opvoeden volgens je eigen waarden klinkt zo logisch en helder, maar in de praktijk moet je nog best stevig staan om jouw ideeën door te voeren. Ken je dat? Je komt met je kind bij de kassa. Een ballon / snoepje / koekje* komt richting je dreumes / peuter / kleuter*....

Column: Acceptatie van de dood. Hoe dan?

Column: Acceptatie van de dood. Hoe dan?

'Hij is overleden,' zeiden de agenten die aan hadden gebeld en inmiddels in de huiskamer stonden. Natuurlijk weet je dat het foute boel is als je man te laat thuis is van een feestje, de bel gaat en je een politieauto voor de deur ziet. Maar dat is een feit om...

Recensie: Gedichten van een jonge vader

Recensie: Gedichten van een jonge vader

Het is al een tijdje geleden dat ik voor het eerst vader werd. Dat gebeurt je maar een keer. Toen onze tweede geboren was ik het al, maar werd ik het misschien nog ietsje meer. Hoe het is om vader te worden was ik eerlijk gezegd een beetje vergeten. (Niet dat het...

Het kunstje dat opvoeden heet

Het kunstje dat opvoeden heet

'Dennis, ik vind het niet leuk als je op de muren tekent', zegt een vader aarzelend tegen zijn zoontje van zes. Dennis tekent nog vrolijk even door, terwijl zijn vader de laatste berichten op zijn smartphone checkt. 'Mijn poppetje is mooi geworden hè’, zegt Dennis...

Recensie: Geld, Gezin & Geluk: over consuminderen

Recensie: Geld, Gezin & Geluk: over consuminderen

Consuminderen (vrijwillig of noodgedwongen) is meestal een besluit van de volwassenen binnen een gezin. Economisch gezien heel logisch, maar praktisch gezien helemaal niet zo voor de hand liggend. Kinderen hebben niet alleen vaak prachtige creatieve ideeën, het is ook...

Relax en leg je eigen lat lager!

Relax en leg je eigen lat lager!

Een kind én je huis én jezelf op orde? Vergeet het maar. Hoeft ook niet! Omarm je nieuwe imperfecte zelf. Je bent zo al goed genoeg. Het ouderschap is meestal best een rommeltje ‘Sinds ik moeder ben, kom ik nooit meer aan stofzuigen toe!’ Met een treurig gezicht zat...

0