Column: Er was eens een kinderloze metalchick…

door Anita Borst

“Weet je, ik was er gewoon aan toe dat mijn leven niet langer om mezelf draaide,” hoorde ik me met een paar biertjes teveel achter de kiezen orakelen tegen de jongen die er niets van begreep dat ik mijn financiële onafhankelijkheid had opgegeven om voor mijn kind te zorgen.

“En je gaat dus nooit meer naar concerten?”
“Zelden. Nou ja, ik ben hier, nu. Maar als ik vier keer per jaar bandjes ga kijken is het veel.”
“En ga je nog wel eens uit eten of naar de film met je man?”
“Oh, we gaan nog wel eens uit eten, maar dan gaat de kleine mee. En films kijken we wel thuis, als onze zoon slaapt.”

Mijn gesprekspartner was geschokt. Begrijpelijk. Er wordt in de media vaak genoeg over het ouderschap gesproken. Bekende en Bekend-achtige Nederlanders die een kind hebben gekregen worden in kranten en tijdschriften uitgebreid aan de tand gevoeld over hun nieuwe leven. En allemaal vertellen ze hoe noodzakelijk ze het vinden om tijd te maken voor zichzelf en hun partner. Er wordt uit eten gegaan, gedanst en gedronken alsof er geen baby op ze wacht. De boodschap: Ik ben nog precies dezelfde als vroeger. Er is niets veranderd.

Ik zal eerlijk zijn. Voordat mijn leven op z’n kop werd gezet door een mensje van net drieënhalf kilo dacht ik ook dat het de bedoeling was om moeder te worden en daarnaast te blijven wie ik was. Nou ja, binnen de grenzen van het redelijke. Last-minute naar een concert om vervolgens bij een vriendin op de bank te blijven slapen was misschien niet meer aan de orde, maar het leek me niet onmogelijk om ook als thuisblijfmoeder gewoon te blijven rocken en rollen.


Geen idee hoe al die televisiedames het voor elkaar krijgen om twee maanden na de bevalling alweer gefocust te zijn op etentjes en borrels.

Maar ik had buiten mijn hormonen gerekend. Geen idee hoe al die televisiedames het voor elkaar krijgen om twee maanden na de bevalling alweer gefocust te zijn op etentjes en borrels. Ik was het eerste jáár volkomen gelukkig met het piepkleine coconnetje waarin mijn zoon en ik symbiotisch zaten te wezen. En toen mijn ogen langzaam maar zeker weer opengingen voor de buitenwereld merkte ik dat het leven ineens niet meer draaide om wat ík wilde. Concerten? Mij te luidruchtig, en veel te laat. Uit eten met mijn man? En wie past er dan op de baby? Borrelen? Ja doei! Opstaan is moeilijk genoeg zónder alcohol in mijn donder.

Ik was veranderd. Compleet, totaal veranderd. Ik zag er precies zo uit als vroeger, maar van binnen was ik een moeder geworden. En de gedachte dat ik een kind in mijn leven kon verwelkomen én kon blijven wie ik was, bleek een reusachtige misvatting. Ze hadden tegen me gelogen, al die Bekende en Bekend-achtige Nederlanders.

Ik heb er vrede mee hoor, dat alles nu anders is. Ik verlang niet meer terug naar mijn kinderloze dagen. Mijn man is als papa nog drie keer zo leuk geworden. En ik? Ach, ik geloof dat ik er serieus wel aan toe was dat mijn leven niet langer om mezelf draaide.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Zo laat je je kind fijn op reis gaan met je ex

Zo laat je je kind fijn op reis gaan met je ex

Scheiden doet pijn en dat voel je waarschijnlijk in de vakantie het sterkste: Help, wéken zonder mijn kind! Geloof me, ik ken het. Dit zijn mijn tips na vijf jaar co-ouderschap. Kinderen leven in het moment. Hoe graag je ook iedere dag wilt bellen, voor je kind wordt...

Ouders zijn ook kinderen

Ouders zijn ook kinderen

Je wilt je kind graag bewust opvoeden. Dat vraagt bewustzijn van wie jij als ouder bent. Maar misschien nog wel meer van wie jij als kind was. Hoe goed ken jij je eigen (on)bewuste patronen? Het leven doorgeven Als kind heb je het leven gekregen en als ouder geef je...

Zorgvuldig uit elkaar gaan met het ouderschapsplan

Zorgvuldig uit elkaar gaan met het ouderschapsplan

Wanneer je gaat scheiden komt er een hoop organisatie bij. De ene keer zijn de kinderen bij jou, de andere keer bij je ex. En hoe moet dat met de vakanties? Door middel van een ouderschapsplan kun je er voor zorgen dat alles toch zo goed mogelijk geregeld wordt. Dat...

Column: Kluscrisis

Column: Kluscrisis

Het plafond van onze benedenverdieping is half groen en half wit, dit is trouwens al een paar maanden zo. De bedoeling is dat hij op den duur helemaal wit wordt maar tegen de tijd dat de tweede helft ook wit is gesaust is de eerste helft vast al weer aan de...

Column: Acceptatie van de dood. Hoe dan?

Column: Acceptatie van de dood. Hoe dan?

'Hij is overleden,' zeiden de agenten die aan hadden gebeld en inmiddels in de huiskamer stonden. Natuurlijk weet je dat het foute boel is als je man te laat thuis is van een feestje, de bel gaat en je een politieauto voor de deur ziet. Maar dat is een feit om...

Relatiecursus? Ouders hebben meer tijd nodig!

Relatiecursus? Ouders hebben meer tijd nodig!

Een relatiecursus voor aanstaande ouders. Psycholoog Maarten van der Linden stelt voor dit door de overheid te laten regelen. Wij van Kiind zijn er altijd vóór om ouders te ondersteunen bij het opvoeden van hun kleintjes, want inderdaad, het kan behoorlijk zwaar zijn....

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0