Column: Likjes en kleffe kusjes

door Anita Borst

Ze slaapt. Haar mond open, haar benen onder haar lijf gevouwen, haar bipsje in de lucht. Ik strijk met een vinger voorzichtig door haar plakkerige haar. Als ik haar neusje aanraak, trekt ze een gezicht. Heel zachtjes kus ik haar warme wang. Dan sluip ik de slaapkamer uit. Onze wervelwind is eindelijk gaan liggen.

De kleuter is natuurlijk nog lang niet moe, maar als ik hem op schoot neem om een boek voor te lezen, legt hij zijn hoofd al tegen mijn schouder. “Ik wil niet tandenpoetsen, mama,” zegt hij gelijk. “Weet ik, jongen. Je wilt ook niet slapen hè.” “Nee,” geeuwt hij. Twintig minuten later ligt hij zachtjes te snurken naast zijn pleegzusje. Ze houden elkaars hand vast.

Zeven jaar geleden dachten mijn man en ik nog dat we nooit kinderen zouden krijgen. Na jarenlang vruchteloos proberen, lieten we ons onderzoeken in het ziekenhuis. En van alle denkbare uitslagen kregen wij de allerslechtste: Het gaat niet lukken. Nou ja, de één na slechtste misschien. Want ik leek prima in staat kinderen te baren. Alleen niet van mijn man. Dat was uitgesloten.

In de hectiek van het dagelijks leven vergeet ik wel eens hoeveel moeilijke beslissingen we hebben moeten nemen om uiteindelijk tot ons gezin van vier te komen. Hoeveel verlies, rouw, verdriet eraan vooraf is gegaan. Zeven jaar is een lange tijd. En als ik een hevig protesterende kleuter in zijn jas probeer te wurmen voor een rondje boodschappen terwijl de ondernemende dreumes nog gauw even een kamerplant omgooit dan loop ik heus niet over van dankbaarheid en geluk. Dan ben ik, net als iedere andere moeder, geïrriteerd.


Een klef kusje: dat was alles wat ik wilde, zeven jaar geleden

De woonkamer is een puinhoop, de badkamer moet echt, echt, echt een keer schoongemaakt worden, ik heb nog geen idee wat we vanavond moeten eten, ik heb wéér geen tijd gehad om Simone de Beauvoir te lezen, ik verwaarloos mijn vriendinnen, ik heb het hele jaar nog geen mascara opgedaan en geloof me, soms loop ik tegen de muren op van frustratie omdat ik zo tussen het naar school fietsen, het boodschappen doen, het opruimen, het op bed leggen, het billen afvegen, het voorlezen en de eeuwige berg wasgoed nauwelijks tijd overhoud voor de dingen die ik vroeger zo graag deed. Maar dan slaat de kleuter zijn armen om me heen en zegt hij: “Ik houd van je, mama.” En dan geeft de dreumes me een klef kusje. En ik smelt. Dat was alles wat ik wilde, zeven jaar geleden.

En dan komt mijn man thuis, en twee stralende kindertjes roepen: “Papa!” en ze springen hem in de armen nog voordat hij zijn jas heeft kunnen ophangen. En de kleuter geeft likjes in plaats van kusjes en de dreumes deelt een onhandige kopstoot uit en ze trekt voor de goede orde nog even een glas water uit de vensterbank. En dan ben ik zo verliefd op die mensen die samen met mij een gezin vormen. Een beetje een gek gezin misschien, met een krijgertje en een tweedehandsje, maar wel óns gezin.

Column: Vijf capibara’s in een groen t-shirt

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Verhalen voorlezen

Verhalen voorlezen

Verhalen kun je al aan je kind vertellen vanaf de babytijd. Naast dat het erg leuk is, is het ook belangrijk voor de taalontwikkeling van kinderen. Verder is voorlezen ook goed voor de sociale en emotionele ontwikkeling. Voor veel kinderen is voorlezen een rustpuntje...

Hoe help je je boze kind met zelfregulatie?

Hoe help je je boze kind met zelfregulatie?

Het maakt niet uit wat je doet. Je kind lijkt een tijdbom en kan ieder moment afgaan. Je hebt alles al geprobeerd maar niets werkt. En eigenlijk was dat altijd al zo, maar het wordt alleen maar erger. Je kind is boos. Om niets. Of wel om iets? Moet je kind zich maar...

De bewegende klas – hoe leren kinderen?

De bewegende klas – hoe leren kinderen?

Kinderen kunnen niet stilzitten. Op school vragen we dit wel vaak van ze. 'De bewegende klas' zou hier een goede verandering teweeg kunnen brengen. Want eigenlijk is er iets geks aan de hand met het onderwijs. Het klopt namelijk niet: de dingen die wij weten over het...

Rouw bij kinderen

Rouw bij kinderen

Wanneer een dierbare overlijdt, staat voor je gevoel de wereld even stil. Niets is ingrijpender dan het verliezen van iemand van wie je houdt. Als volwassenen kennen we de gevoelens van verdriet. Maar hoe werkt dit voor kinderen? Hoe gaan zij hiermee om en hoe kunnen...

Column: Dertig jaar liefde

Column: Dertig jaar liefde

'Mam?’ -‘Ja?’ Kinderbedtijd. Ik zit op mijn bed een tijdschrift te lezen en mijn oudste zoon is nog even naast me gekropen. ‘Als Kika een oud omaatje is, woont ze dan nog bij ons?’ Ik leg mijn tijdschrift weg en kijk hem aan. ‘Ik denk het wel. Dan zit ze denk ik heel...

Praten met je peuter: zorg dat je elkaar begrijpt

Praten met je peuter: zorg dat je elkaar begrijpt

Het leven is druk. We hebben allerhande verplichtingen: werk, huishouden, sociale contacten en onze hobby's. We zijn bijna elke minuut van de dag bezig om alle ballen hoog te houden. Voor je het weet is de dag omgevlogen en heb je eigenlijk niet stilgezeten. Maar...

DOWNLOAD GRATIS EBOOK

Lees 'Zo bereid je je voor op je baby'. Je ontvangt meteen onze zinnige nieuwsbrief (waarvoor je je uiteraard op ieder moment kunt uitschrijven)

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0