Column: Kluscrisis

door Liv den Duyn

Het plafond van onze benedenverdieping is half groen en half wit, dit is trouwens al een paar maanden zo. De bedoeling is dat hij op den duur helemaal wit wordt maar tegen de tijd dat de tweede helft ook wit is gesaust is de eerste helft vast al weer aan de beurt.

Eigenlijk moet onze badkamer ook helemaal vernieuwd worden. De olijfgroene tegeltjes met het bruine bloemmotief stammen nog uit de jaren 70 en het bad en de wasbak zijn bijpassend groen. Het lijkt een setting uit ‘Toen was geluk heel gewoon’.

En dan de zolder. Ooit moet hier een grote slaapkamer komen. Of misschien wel twee kleintjes. We waren al begonnen met slopen en hij is al helemaal gestript! Maar verder zijn we niet gekomen, want we gingen op vakantie.

En zo is er meer, veel meer. Klussen. Ze komen hier maar niet af.

Af en toe kom je dan bij mensen waar het allemaal perfect is. Alle meubels passen mooi bij elkaar en het is netjes in huis. De plinten zitten overal tegen de muur en ook alle kabeltjes zijn weggewerkt. En niet alleen beneden is het tiptop in orde, maar ook boven ziet het er uit om door een ringetje te halen. De meisjes slapen in roze prinsessenkamers met echte make-uptafeltjes en een jongensbed lijkt op een hut of een auto en soms hebben ze zelfs een eigen tv!

Als ik dat dan zie denk ik aan onze zolder, daar zouden we ook zoiets moois van kunnen maken. Een prachtige kamer voor onze oudste dochter met een hoogslaper en een heerlijke ruimte om lekker te knutselen. Of een kamer voor onze jongste dochter die gek is op boeken met een mooie boekenkast of een legohoek waar ze uren samen kunnen spelen. Wat zou het dan ook beneden in een keer een stuk netter zijn als die boeken, knutselspullen en lego de kamer uit zijn. Dan zou ik een heel klein stapje dichter bij een echt showroomhuis zijn.

Nu slapen mijn dochters samen in een tweepersoonsbed dat op een heel klein kamertje staat. Door het bed staat de kamer al vol en er kan geen make-upkastje of wat dan ook meer bij. Op een schap staan wat boeken en aan de muur hangen hun zelfgemaakte tekeningen. Niks geen sjiek de friemel. Zou het niet fijn zijn als ze wat meer ruimte hadden? Als we de zolder zouden opknappen en zij zouden daar kunnen slapen, dan kan ons zoontje op den duur op dat kleine kamertje liggen in plaats van bij ons in bed. 


Het lijkt een setting uit ‘Toen was geluk heel gewoon’

En terwijl ik mezelf erger aan het feit dat hier nooit eens iets af komt, kijk ik naar mijn plafond. Toch best apart, dat groen en wit. En in het donker valt het niet eens echt op. Ik begin met het opruimen van de rotzooi van vandaag. Ik haal de knutselspullen van tafel en leg ze in de kast. De lego raap ik van de grond en gooi het in de kisten. Ik realiseer me dat het vandaag wel weer heel gezellig was zo beneden met de kinderen. 

Samen met mijn zoontje loop ik de trap op. We duiken nog even samen in het retrobad voor we gaan slapen. Als we uit bad komen loop ik langs het kleine kamertje en hoor mijn dochters smoezen in bed. Ik loop stiekem naar de deur en luister even naar het verhaal dat mijn oudste dochter mijn jongste vertelt: over een aapje dat in een draak verandert. Mijn jongste dochter is gek op verhalen en luistert aandachtig. Ze hebben het gezellig samen in dat grote bed. Een grijns verschijnt op mijn gezicht en ik kruip lekker met mijn zoontje in ons bed. Hij kruipt dicht tegen me aan en valt in slaap, heerlijk knus. En dan weet ik het ineens: volgende zomer geven we al ons geld weer uit aan de vakantie!

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Hoera voor hormonen!

Hoera voor hormonen!

Ik ben er wel een beetje klaar mee dat we hormonen afdoen als iets waar je maar last van hebt. Natuurlijk, als je menstrueert, zwanger bent, ontzwangert, borstvoeding geeft, voel je je anders dan op andere moment. Maar er zit zo'n toffe kant aan! Dat mogen we wat mij...

Ouders zijn ook kinderen

Ouders zijn ook kinderen

Je wilt je kind graag bewust opvoeden. Dat vraagt bewustzijn van wie jij als ouder bent. Maar misschien nog wel meer van wie jij als kind was. Hoe goed ken jij je eigen (on)bewuste patronen? Het leven doorgeven Als kind heb je het leven gekregen en als ouder geef je...

Column: Een commune in de polder

Column: Een commune in de polder

Ineens realiseer ik me dat ik mijn zoon al zeker een uur niet meer heb gezien. En, nog gekker, dat ik me daar helemaal geen zorgen over maak. Hij is met zijn nichtje op avontuur in de tuin van opa en oma. We hebben het hek dichtgeschoven, dus ze kunnen de straat niet...

Column: Ooit wilde ik een groot gezin

Column: Ooit wilde ik een groot gezin

En dan ineens ben ik op mijn thuisdag de poepluier van een ander kind aan het verschonen. "Hoe ben ik hierin verzeild geraakt?" vraag ik me af, wetende dat ik nog minimaal twee poepluiers te gaan heb voordat mijn zus terug is van haar werk en haar twee kinderen op...

Wandelende Boom (en het kind in jezelf)

Wandelende Boom (en het kind in jezelf)

Opperhoofd Wandelende Boom was de groot en bezielend leider van een kleine clan. Een man die wist waar hij vandaan kwam en waar hij naartoe ging. In een visioen werd hem zijn naam gegeven. Hij zou zijn als een wandelende boom. In zijn schaduw kon men verkoeling...

Column: Acceptatie van de dood. Hoe dan?

Column: Acceptatie van de dood. Hoe dan?

'Hij is overleden,' zeiden de agenten die aan hadden gebeld en inmiddels in de huiskamer stonden. Natuurlijk weet je dat het foute boel is als je man te laat thuis is van een feestje, de bel gaat en je een politieauto voor de deur ziet. Maar dat is een feit om...

DOWNLOAD GRATIS EBOOK

Lees 'Zo bereid je je voor op je baby'. Je ontvangt meteen onze zinnige nieuwsbrief (waarvoor je je uiteraard op ieder moment kunt uitschrijven)

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0