Column: Kluscrisis

door Liv den Duyn

Het plafond van onze benedenverdieping is half groen en half wit, dit is trouwens al een paar maanden zo. De bedoeling is dat hij op den duur helemaal wit wordt maar tegen de tijd dat de tweede helft ook wit is gesaust is de eerste helft vast al weer aan de beurt.

Eigenlijk moet onze badkamer ook helemaal vernieuwd worden. De olijfgroene tegeltjes met het bruine bloemmotief stammen nog uit de jaren 70 en het bad en de wasbak zijn bijpassend groen. Het lijkt een setting uit ‘Toen was geluk heel gewoon’.

En dan de zolder. Ooit moet hier een grote slaapkamer komen. Of misschien wel twee kleintjes. We waren al begonnen met slopen en hij is al helemaal gestript! Maar verder zijn we niet gekomen, want we gingen op vakantie.

En zo is er meer, veel meer. Klussen. Ze komen hier maar niet af.

Af en toe kom je dan bij mensen waar het allemaal perfect is. Alle meubels passen mooi bij elkaar en het is netjes in huis. De plinten zitten overal tegen de muur en ook alle kabeltjes zijn weggewerkt. En niet alleen beneden is het tiptop in orde, maar ook boven ziet het er uit om door een ringetje te halen. De meisjes slapen in roze prinsessenkamers met echte make-uptafeltjes en een jongensbed lijkt op een hut of een auto en soms hebben ze zelfs een eigen tv!

Als ik dat dan zie denk ik aan onze zolder, daar zouden we ook zoiets moois van kunnen maken. Een prachtige kamer voor onze oudste dochter met een hoogslaper en een heerlijke ruimte om lekker te knutselen. Of een kamer voor onze jongste dochter die gek is op boeken met een mooie boekenkast of een legohoek waar ze uren samen kunnen spelen. Wat zou het dan ook beneden in een keer een stuk netter zijn als die boeken, knutselspullen en lego de kamer uit zijn. Dan zou ik een heel klein stapje dichter bij een echt showroomhuis zijn.

Nu slapen mijn dochters samen in een tweepersoonsbed dat op een heel klein kamertje staat. Door het bed staat de kamer al vol en er kan geen make-upkastje of wat dan ook meer bij. Op een schap staan wat boeken en aan de muur hangen hun zelfgemaakte tekeningen. Niks geen sjiek de friemel. Zou het niet fijn zijn als ze wat meer ruimte hadden? Als we de zolder zouden opknappen en zij zouden daar kunnen slapen, dan kan ons zoontje op den duur op dat kleine kamertje liggen in plaats van bij ons in bed. 


Het lijkt een setting uit ‘Toen was geluk heel gewoon’

En terwijl ik mezelf erger aan het feit dat hier nooit eens iets af komt, kijk ik naar mijn plafond. Toch best apart, dat groen en wit. En in het donker valt het niet eens echt op. Ik begin met het opruimen van de rotzooi van vandaag. Ik haal de knutselspullen van tafel en leg ze in de kast. De lego raap ik van de grond en gooi het in de kisten. Ik realiseer me dat het vandaag wel weer heel gezellig was zo beneden met de kinderen. 

Samen met mijn zoontje loop ik de trap op. We duiken nog even samen in het retrobad voor we gaan slapen. Als we uit bad komen loop ik langs het kleine kamertje en hoor mijn dochters smoezen in bed. Ik loop stiekem naar de deur en luister even naar het verhaal dat mijn oudste dochter mijn jongste vertelt: over een aapje dat in een draak verandert. Mijn jongste dochter is gek op verhalen en luistert aandachtig. Ze hebben het gezellig samen in dat grote bed. Een grijns verschijnt op mijn gezicht en ik kruip lekker met mijn zoontje in ons bed. Hij kruipt dicht tegen me aan en valt in slaap, heerlijk knus. En dan weet ik het ineens: volgende zomer geven we al ons geld weer uit aan de vakantie!

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Wandelende Boom (en het kind in jezelf)

Wandelende Boom (en het kind in jezelf)

Opperhoofd Wandelende Boom was de groot en bezielend leider van een kleine clan. Een man die wist waar hij vandaan kwam en waar hij naartoe ging. In een visioen werd hem zijn naam gegeven. Hij zou zijn als een wandelende boom. In zijn schaduw kon men verkoeling...

Column: Alle dagen feest

Column: Alle dagen feest

Het is weer zo laat. Ik zit weer huilend op de bank met een koud geworden kop thee naast me. Ik verwijt mijn lief weer dat hij er nooit voor me is, dat hij het lekker makkelijk heeft met zijn baan buiten de deur terwijl mijn bestaan een eindeloos sloven is, altijd ten...

De zachte G van…

De zachte G van…

Vakantie is echt genieten. Helemaal als mijn man me desgevraagd een half uurtje langer laat liggen, zodat ik nog even wat slaap in kan halen die ik gedurende de nacht, vanwege een wakker zoontje heb moeten missen. En als ik dan vervolgens mijn hardlooprondje kan gaan...

Zorgvuldig uit elkaar gaan met het ouderschapsplan

Zorgvuldig uit elkaar gaan met het ouderschapsplan

Wanneer je gaat scheiden komt er een hoop organisatie bij. De ene keer zijn de kinderen bij jou, de andere keer bij je ex. En hoe moet dat met de vakanties? Door middel van een ouderschapsplan kun je er voor zorgen dat alles toch zo goed mogelijk geregeld wordt. Dat...

In de huid van je stiefkind

In de huid van je stiefkind

Hoe is het nu eigenlijk om een stiefkind te zijn? Dat kun je misschien alleen écht weten als je het zelf bent geweest, maar empathisch vermogen kun je zeker ontwikkelen. Toevallig sprak ik deze week twee verschillende vrouwen die bewust geen kinderen wilden, omdat ze...

Relax en leg je eigen lat lager!

Relax en leg je eigen lat lager!

Een kind én je huis én jezelf op orde? Vergeet het maar. Hoeft ook niet! Omarm je nieuwe imperfecte zelf. Je bent zo al goed genoeg. Het ouderschap is meestal best een rommeltje ‘Sinds ik moeder ben, kom ik nooit meer aan stofzuigen toe!’ Met een treurig gezicht zat...

0