Lang voeden, draagdoeken en samen slapen; sommige dingen zijn in Duitsland normaler

door Gastauteur

Het is zo’n heerlijke zomerochtend waarbij je tot in je tenen voelt dat het een tropische dag wordt. Ik zit in het zwembad bij het peuterbadje met mijn voeten in het water. In mijn hand een grote sojacappuccino en naast mij een blije peuter die druk bezig is om dode vliegjes uit het water in haar emmertje te scheppen.

Het is nog maar half elf, maar al best druk. Overal ouders met baby’s, peuters en ook kleuters. Hier in Duitsland hebben ouders in ieder geval één jaar betaald verlof, maar veel van hen (moeders én vaders) nemen als het even kan nog langer vrij. Er zijn wel wat privé kinderdagverblijven en gastouders die baby’s vanaf zes maanden aannemen, maar het zijn er niet veel. In Duitsland ben je het eerste jaar gewoon als ouder bij je kind. Punt.

Maar zoals ik schreef plonzen er behalve echte mini’s en peuters ook grotere kinderen in het bad rond; kindergarten voor de kinderen van drie tot zes jaar is niet verplicht en er zijn veel ouders die hun kroost ook op die leeftijden een dagje of zelfs helemaal thuishouden. Tot kort geleden kreeg je, als je kind niet stond ingeschreven bij een opvang, van de staat zelfs een bonus van een paar honderd euro bovenop het gebruikelijke kindergeld!

BIJZONDERE EENHOORN

‘Mama, slokjes’, klinkt het. Natte voetjes wriemelen zich in mijn schoot en twee koude handjes trekken mijn bikini van mijn rechterborst. Niemand kijkt op, want dit is Duitsland. Het land waar kindjes als het 18 graden is nog in skipak en muts lopen, maar ook het land waar je in het zwembad om je heen vijftien moeders met baby’s aan de borst ziet. Als je ten minste een jaar vrij bent, is borstvoeding namelijk veel makkelijker vol te houden. En als je dan eenmaal over dat jaar heen bent, tja… waarom zou je dan ineens nog stoppen?

Gratis artikel (niet) oordelen

Waarom we het zo ontzettend aantrekken wat anderen van ons denken

‘Mama, slokjes’, klinkt het. Twee koude handjes trekken mijn bikini van mijn rechterborst. Niemand kijkt op, want dit is Duitsland

In een land waar iedereen sowieso een jaar vrij is en er ontzettend veel ouder-kindactiviteiten worden georganiseerd, is het makkelijk om een groepje mensen om je heen te verzamelen die als een village fungeren

Rijden we naar Nederland, dan valt het ons ook echt op: ineens zien we overal flesjes. Laatst zag ik in Nederland een moeder op de stoep van de visboer met een dreumes aan de borst, en ik gaf haar een dikke knipoog. In Duitsland voelt dit als de norm, maar in Nederland zie ik het veel minder. Ik heb het geluk dat er in mijn familie werkelijk niemand is die vreemd opkijkt van zo’n peuterbolletje met piekhaar tegen mijn borst gedrukt, maar in de trein of op het strand voel ik me in Nederland toch wel een beetje een bijzondere eenhoorn.

Ik hoop altijd dat ik een stukje van die Duitse mentaliteit mee kan nemen en uit kan stralen en ga een gesprek dan ook niet uit de weg. In Nederland werd me het eerste jaar vaak geïnteresseerd gevraagd hoelang ik door wilde gaan. ‘Ik denk tot ze achttien is’, grapte ik dan wel eens. Nu de peuter bijna drie is, krijg ik die vraag bijna niet meer. Ik vermoed dat ze nu denken dat ik geen grapje maakte!

SAMEN GROEIEN EN ONTDEKKEN

‘Hé, Elisa!’, groet ik. Een vriendin sluit zich bij ons aan. Niet veel later komt ook Katti met haar kind aanlopen, en Corinna met haar meisje. Christina en Uta zijn er vandaag niet bij.

In een land waar iedereen sowieso een jaar vrij is en er ontzettend veel ouder-kindactiviteiten worden georganiseerd, is het makkelijk om een groepje mensen om je heen te verzamelen die als een village fungeren. Dit begint soms al bij de cursus die iedereen na de bevalling bij een hebamme (= soort mix tussen verloskundige en nazorg na de geboorte) volgt om je bekkenbodem en lichaam weer onder controle te krijgen.

Binnen ons ‘dorp’  spreken we bijna dagelijks af en kennen we elkaars kinderen dus bijna even goed als onze eigen guppies. Allemaal hebben we een band met het natuurlijk ouderschap en geven we onze kinderen de ruimte om vrij op te groeien en te ontdekken. Ik ben niet de enige die op de zwembadrand haar peuter aan de borst heeft en het voelt fijn dat er mensen om mij heen staan bij wie ik niet eerst onze basis hoef uit te leggen. Mensen die in plaats van ‘je moet delen’ zeggen: ‘hij wil er even alleen mee spelen’ of ‘hij was er nog niet helemaal klaar mee, jij mag zo meteen’.

BOUW JE EIGEN STAM

Sommige dingen zijn in Duitsland gewoon normaler. Meer geaccepteerd. Zo heeft de Duitse Ikea online een handleiding voor hoe je een van hun bedden tot een groot familiebed kunt ombouwen. Natuurlijk leven is in Duitsland ook al langer populair dan in Nederland, wat deels komt door het feit dat ze hier sowieso meer van de tradities zijn en wat minder van het moderniseren. Dat betekent dus dat je in vergelijking met in Nederland  op heel veel plekken niet kunt pinnen en dat je bij ons in Bayern op school geen digiborden hebt, maar ook dat iedere jandoedel weet hoe je brandnetelsoep of je eigen wasmiddel maakt en dat borstvoeding geven veel vanzelfsprekender is.
Biologisch is hier overigens ook veel betaalbaarder dan in Nederland. En wist je dat veel van de bekende draagdoek merken hier vandaan komen? Manduca, Mrsupi, Fidella, Kokadi, Didymos en Storchenwiege…. Allemaal Duits!

Mensen zeggen wel eens dat ze jaloers zijn op hoe wij het hier hebben. Dat je de tijd krijgt om op die manier bij je kinderen te zijn. En ja, zo’n lange tijd helemaal vrij zijn is niet iets wat ik je in een envelop kan toesturen, maar ik denk dat het mooi is om te kijken wat we dan wel van Duitsland kunnen leren en meenemen.

Een stam bouwen, bijvoorbeeld, kan iedereen; de momenten die je wél met je kind hebt, iedere minuut ervan op een fijne manier gebruiken. Voor mij betekent dit dat ik mij omring met mensen met eenzelfde vibe, zodat wij en onze kostbare tijd het beste tot hun recht komen. Mensen uit de Kiindspeeltuin, bijvoorbeeld. Daar mogen we samen praten, samen leren, en misschien wel het allerbelangrijkste: gewoon zijn wie we zijn.

Anke Popping blogt op haar website Bewildbefree over haar leven en is vaak een beetje gek op Instagram.

Boekentips

Word lid van Kiind!

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Baby’s geboorte heeft invloed op gedrag

Baby’s geboorte heeft invloed op gedrag

De manier waarop je moeder je in haar buik draagt en hoe je geboren wordt, heeft invloed op de rest van je leven. Zo stellen Martine Bökkers en Marjella Duiker. Zij ontwikkelden Geboorte In Kaart, een methode om de effecten van zwangerschap en geboorte op gedrag te...

Waarom kinderen geen groente lusten (en dat prima is)

Waarom kinderen geen groente lusten (en dat prima is)

Mijn dochter was twee jaar toen haar oma zei: ‘Er blijkt vast nog eens uit onderzoek dat peuters biologisch gezien geen groente nodig hebben’. Dat vond ik een logische gedachte, want waarom zouden peuters het anders collectief niet lusten? En dat terwijl veel...

Tips voor het badderen van je baby

Tips voor het badderen van je baby

De eerste dagen dat je kersverse baby er is hoef je in feite niets te doen. Jawel, elke luier vraagt om een snelle reactie en een zachte en toch gedegen schoonmaakactie. Maar gebadderd hoeft er in de kraamweek niet. Ook niet als de kraamverzorgster het wel altijd op...

Hoe herken je koemelkallergie bij je baby?

Hoe herken je koemelkallergie bij je baby?

Koemelkallergie (KMA) bij je baby kan de kraamtijd nogal pittig maken. De moeilijkheid zit hem vooral in het herkennen van de allergie. Koemelkallergie komt voor bij 2 tot 3 procent van de baby’s en is daarmee de meest voorkomende allergie bij baby’s. Heeft je...

Mindful omgaan met je huilende baby

Mindful omgaan met je huilende baby

Vraag 1: Wat is het geluid van een hand die klapt? Antwoord: Het geluid van een hand die klapt is het geluid van een hand die klapt. Vraag 2: Wat is het geluid van een kind dat huilt? Antwoord: het geluid van een kind dat huilt is het geluid van een kind dat huilt....

Vanaf wanneer kun je je baby dragen op de rug?

Vanaf wanneer kun je je baby dragen op de rug?

In onze cultuur zie je niet vaak ouders die hun baby op de rug dragen, en toch is het zo oud als de mensheid. Kijk maar naar het torsodragen in Afrikaanse landen. Kun je dan gewoon je baby op je rug hijsen? Dat toch niet. Draagdoekconsulent Rachel Verweij geeft aan:...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0