Langvoeden: Over stoppen met borstvoeding wanneer jij wilt

door Sandii Zachte

Weet je wat zo gek is aan borstvoeden? In het begin is borstvoeding een kwestie van opbouwen. Alle hulp is gericht op het op gang krijgen van de voeding. Zit je net lekker in een stabiele periode, dan begint het afbouwen alweer. Na een paar maanden vragen de eerste mensen al hoe lang je nog gaat voeden, of – als je pech hebt – of je niet eens moet stoppen. Dit soort goed bedoelde vragen ondermijnen de onbevangenheid die wat mij betreft bij borstvoeding mag horen. Die ooit bij borstvoeding geven hoorde. Het is er gewoon. Het hoort erbij. Maar ook zonder wel of niet goedbedoelde bemoeienis begint het afbouwen bij een lang borstvoedingsavontuur vaak al zo rond een half jaar. Ondanks het gezegde ‘food under one is just for fun’ werd ik bij mijn oudste na een aantal maanden bijvoeding al onzeker of ze niet al wat meer zou moeten eten. Vanaf kind twee heb ik dat gelukkig los kunnen laten. Borstvoeding wint het qua voedingsstoffen van al het eten. Dus ook van fruit, groente, brood en zélfs van chocola. 

In editie MOED deelde ik mijn verhaal. Lang durfde ik me er niet over uit te spreken en daar baalde ik van. Dus toen het thema ‘moed’ was, besloot ik dat het tijd was om te vertellen over mijn ervaring met langvoeden. Dat deed ik in een live op Instagram met Anke Popping.

Gratis artikel (niet) oordelen

Waarom we het zo ontzettend aantrekken wat anderen van ons denken

Vragen die ik van lezers binnen kreeg voor deze live waren: ‘Wat als ik niet meer wil voeden? Wat moet ik doen als ik het gewriemel niet meer wil? Hoe kan ik afbouwen?’

Bij borstvoeding geven kom je vroeg of laat je grenzen tegen. Misschien al aan het begin, omdat je het een heel onprettig idee vindt om te gaan borstvoeden, maar bij de meeste vrouwen later, en vaak ook steeds opnieuw. Bij elke fase komen de vragen weer terug: ‘Wil ik dit? En hoe lang nog?’

Wat volgens mij wel belangrijk is bij overwegen wanneer je wilt stoppen, je afvragen: ‘zijn dit mijn eigen grenzen omdat ik het echt niet fijn vind voelen of of schaam ik me voor andere mensen?’ 

Bekijk hier de video



Beeld: Nina Olivari

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Opgegroeid met een narcistische ouder?

Opgegroeid met een narcistische ouder?

Hoe oud je ook bent, zodra je eenmaal ziet dat een van je ouders narcistisch was, vallen veel dingen op hun plek. Als je zelf een kind krijgt, kan een nieuwe angst de kop opsteken: de vrees dat je op je narcistische vader of moeder lijkt en daarmee op jouw beurt je...

Relatiecrisis? Je partner als spiegel

Relatiecrisis? Je partner als spiegel

Hoe blijft je relatie overeind staan als je samen een moeilijke tijd doormaakt? Juist in een jong gezin staat je relatie vaak onder druk, en is het een hele klus om tijd en aandacht te vinden om elkaar te blijven zien. We spreken Timo, die op het punt stond te...

Oordelen? Kijk met compassie

Oordelen? Kijk met compassie

Oordelen plus ouderschap: het is een pittige combinatie. Veroordelen we onszelf niet te streng, dan voelen we ons wel veroordeeld door anderen, of oordelen we (per ongeluk) over collega-ouders. Ik schreef al eerder over minder normatief zijn naar jezelf en oordelen in...

Vind je stam: tips van Anke

Vind je stam: tips van Anke

Het klinkt zo leuk en logisch, dat hele ‘it takes a village to raise a child’, maar hóe doe je dat, gelijkgestemden om je heen verzamelen? ‘Door allereerst ook te accepteren dat mensen niet allemaal precies hetzelfde hoeven te zijn, je kind leert juist ook enorm van...

Relax en leg je eigen lat lager!

Relax en leg je eigen lat lager!

Een kind én je huis én jezelf op orde? Vergeet het maar. Hoeft ook niet! Omarm je nieuwe imperfecte zelf. Je bent zo al goed genoeg. Het ouderschap is meestal best een rommeltje ‘Sinds ik moeder ben, kom ik nooit meer aan stofzuigen toe!’ Met een treurig gezicht zat...

0