Ik had op de hogeschool ooit een docent die bij hoog en laag volhield dat iets alleen kunst mocht heten als de maker een papiertje van de kunstacademie bezat. Hier kon ik helemaal niets mee, ik zou dus nooit kunst kunnen maken, enkel kunnen knutselen, hoe goed ik ook was. Ja doei, dat bepaal ik, en/of eventuele echte kenners, wel. Nu is het mijn ambitie niet om kunst te maken maar deze enorme starre definitie doet veel werk natuurlijk enorm tekort.

Iedereen heeft als kind getekend. Toch zijn er heel veel mensen die dit zodra ze ‘volwassen’ zijn niet meer doen. Waar ligt dat aan? Komt dat door dit soort starre definities, is het dat we bang zijn dat het toch geen kunst is en we er dus liever niet aan beginnen? Dat we geen kwaliteit kunnen garanderen en daarom niets maken om maar niet voor gek te staan met ons geklieder?

Eigenlijk heel raar, we verwachten niet dat iedereen die het avondeten maakt dit op het niveau van een topchef doet, het wordt met smaak gegeten en er wordt niet denigrerend gedaan over de amateuristische kaassaus, die duidelijk een imitatie is van de bekende meester J. Oliver. Als iemand een mooie set kwasten aanschaft, goede kwaliteit verf, een paar doekjes en er met veel plezier mee aan de gang gaat heeft men daar al heel snel een mening over: “Amateuristisch, pretentieus, dat is geen kunst.” Nou en, er wordt in ieder geval zonder angst plezier gemaakt.

Er wordt niet denigrerend gedaan over een amateuristische kaassaus

Kinderen kunnen het nog, lekker kliederen tot alle verf op het blad bruin is, krassen tot er geen witte plek meer over is. En dat alles zonder zich zorgen te maken of anderen het wel mooi vinden. Jammer genoeg raken kinderen dit ook kwijt, vaak door wat wij er als volwassenen van vinden. In plaats van te laten weten dat we het fijn vinden dat de kleine zo’n plezier heeft in het maken van kinderkunst zeggen we “Oooooh wat moooooooooooi” of “Wat heb je netjes binnen de lijntjes gekleurd”. Ik hoor direct weer mijn oud-docent: het is pas goed als het volgens de regeltjes gaat.

Laat die kinderen lekker kunst maken op hun manier, probeer te zorgen dat ze die lol niet verliezen zodat ze ook op latere leeftijd nog zonder schroom lekker blijven tekenen, kliederen en boetseren. Doe eens gek, ga er naast zitten en doe mee, probeer los te laten dat het mooi en doordacht moet zijn. maar ga los met de lijm en de glitter! Niet iedereen hoeft kunst te produceren, maar iedereen mag genieten van kunstig bezig zijn.

Lana is freelance journalist en blogt over ‘Domestic Bliss’.