Leren als ontdekkingsreis of als verplichte afvinklijst?

door Nelleke Bos

Leren doen we aan de lopende band. Groot en klein. Kinderen hebben een heleboel te leren. Ze zijn immers pas kortgeleden begonnen aan het leven. Wij weten al veel meer. In elk geval als het kennis en levenservaring betreft. Om kinderen het nodige bij te brengen, gaan we meestal op een manier aan de slag die we overal om ons heen zien, die we gewend zijn, maar die helemaal niet zo constructief hoeft te zijn. Vooral de basishouding tussen volwassene en kind valt op. Wat is dit voor basishouding? 

Leerfabriekjes

We zijn gaan kijken naar leren als iets dat moet. En als iets dat iedereen op dezelfde manier en ongeveer op hetzelfde moment moet doen. Je moet zindelijk zijn met vier jaar, je moet leren lezen in groep drie, je moet toetsen maken en meekomen met de rest. Dit vormt de basishouding waarmee we als maatschappij de kinderen benaderen. 

Zoals Alfie Kohn signaleert dat we de onbewuste overtuiging hebben dat kinderen niet zullen leren als wij het er niet ‘in stampen’. Ook ziet hij dat we vaak de ‘opvoedkundige lijn’ doorgeven die we zelf hebben ontvangen als kind. Zelfs wanneer wij er in die tijd allesbehalve gelukkig van werden. Er kunnen ongemerkt heel wat overtuigingen in de weg zitten, voordat we met een heldere blik naar kinderen kijken. En dat kan onszelf én onze kinderen belemmeren.

Gratis Kiind tijdschrift

Download voor nop editie THUIS

Ontdekken, leven, leren

Waarom geven we zoveel sturing (of zelfs dwang) aan kinderen, en wat maakt het zo moeilijk om dit niet te doen? En de allerleukste vraag: Hoe zorg je ervoor dat je hier vrij van blijft? Om op deze en andere vragen in te gaan, maakten we een e-book over natuurlijk leren.

Of het nu thuis of op school is, op de tekenclub of zwemles. Onze houding en verwachting van kinderen beïnvloedt hoe zij leren. Gaandeweg lijkt het pad steeds smaller geworden terwijl de wereld juist steeds complexer wordt. 

Er zijn meer manieren om naar kinderen te kijken, en hen weer vol vertrouwen de wereld in te laten gaan. Omdat ze in de basis vrije denkers zijn. Woeste ontdekkingsreizigers. Avonturiers die het leven willen grijpen. En wij hen vooral de instrumenten mee willen geven om hun reis te maken, zonder de hele route voor ze uit te stippelen.

Omdat kinderen hoe dan ook leren, en het ertoe doet hoe wij hen begeleiden, maakten we het e-book Natuurlijk leren. Leden van de Kiindspeeltuin krijgen dit e-book vanzelf toegestuurd. Maar het is ook los te bestellen.

Beeld: Lotte Dirks

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Column: Een gloednieuw boekje vol werkjes

Column: Een gloednieuw boekje vol werkjes

“Zul je goed je best doen met de cito?” hoor ik een moeder bij het afscheid nemen aan haar kind vragen. Ik kijk nog even om, zie het kind in kwestie ernstig ja knikken. Het jochie is vijf. Mijn vierjarige moet er ook aan. De kleutercito. Hij heeft er zin...

Kinderen blijven creatief door te proeven, voelen en ruiken

Kinderen blijven creatief door te proeven, voelen en ruiken

Zo leuk dat Jannie van Kiind mij uitnodigde voor een insta-life over sensomotorische ontwikkeling en creativiteit. De tijd vloog voorbij en we hadden eigenlijk nog zoveel om over door te kletsen! Vanuit die gedachten schrijf ik deze blog. Eerst zet ik nog even op een...

3 lessen over hoe kinderen leren

3 lessen over hoe kinderen leren

Kleine kinderen leren het automatisch: omrollen, lopen, praten. Grapjes maken, stoeien en knoeien. En zelfs, afhankelijk van waar je woont, koffiezetten, boogschieten of jatten. Daar hebben ze onze hulp echt niet bij nodig. Hoe belangrijk is het dat wij, als...

Van bewegen leer je meer

Van bewegen leer je meer

Jaren geleden liep ik stage in het speciaal onderwijs. De kleuterjuf aldaar vertelde dat zij de kinderen de eerste weken van het schooljaar zitles gaf. Wat betekende dat de kinderen moesten leren om stil in de kring te kunnen zitten. Veel vierjarigen bleken dat (nog)...

De juf heeft het niet gedaan; jongens hebben vaderhonger

De juf heeft het niet gedaan; jongens hebben vaderhonger

Dertig jaar geleden bestonden ze nog. Meesters. Ik had in de vijfde en zesde klas van de lagere school een meester. En in de derde zat er ook nog eentje. Op de basisschool – waar mijn kinderen nu naar toe gaan – werken maar twee mannen: de directeur en de conciërge....

Hoogbegaafdheid; een ander systeem in de hersenen

Hoogbegaafdheid; een ander systeem in de hersenen

Sander Dekker, de man die verantwoordelijk is voor het reilen en zeilen van ons onderwijs. Wie kent hem niet? Ik wel in ieder geval. Kort geleden maakte onze staatssecretaris bekend dat er voor de toptalenten in ons onderwijs dingen moeten veranderen. Een hoop...

0