Leren als ontdekkingsreis of als verplichte afvinklijst?

door Nelleke Bos

Leren doen we aan de lopende band. Groot en klein. Kinderen hebben een heleboel te leren. Ze zijn immers pas kortgeleden begonnen aan het leven. Wij weten al veel meer. In elk geval als het kennis en levenservaring betreft. Om kinderen het nodige bij te brengen, gaan we meestal op een manier aan de slag die we overal om ons heen zien, die we gewend zijn, maar die helemaal niet zo constructief hoeft te zijn. Vooral de basishouding tussen volwassene en kind valt op. Wat is dit voor basishouding? 

Leerfabriekjes

We zijn gaan kijken naar leren als iets dat moet. En als iets dat iedereen op dezelfde manier en ongeveer op hetzelfde moment moet doen. Je moet zindelijk zijn met vier jaar, je moet leren lezen in groep drie, je moet toetsen maken en meekomen met de rest. Dit vormt de basishouding waarmee we als maatschappij de kinderen benaderen. 

Zoals Alfie Kohn signaleert dat we de onbewuste overtuiging hebben dat kinderen niet zullen leren als wij het er niet ‘in stampen’. Ook ziet hij dat we vaak de ‘opvoedkundige lijn’ doorgeven die we zelf hebben ontvangen als kind. Zelfs wanneer wij er in die tijd allesbehalve gelukkig van werden. Er kunnen ongemerkt heel wat overtuigingen in de weg zitten, voordat we met een heldere blik naar kinderen kijken. En dat kan onszelf én onze kinderen belemmeren.

Vrij en verbindend spelen

Met niets of duurzaam speelgoed

Ontdekken, leven, leren

Waarom geven we zoveel sturing (of zelfs dwang) aan kinderen, en wat maakt het zo moeilijk om dit niet te doen? En de allerleukste vraag: Hoe zorg je ervoor dat je hier vrij van blijft? Om op deze en andere vragen in te gaan, maakten we een e-book over natuurlijk leren.

Of het nu thuis of op school is, op de tekenclub of zwemles. Onze houding en verwachting van kinderen beïnvloedt hoe zij leren. Gaandeweg lijkt het pad steeds smaller geworden terwijl de wereld juist steeds complexer wordt. 

Er zijn meer manieren om naar kinderen te kijken, en hen weer vol vertrouwen de wereld in te laten gaan. Omdat ze in de basis vrije denkers zijn. Woeste ontdekkingsreizigers. Avonturiers die het leven willen grijpen. En wij hen vooral de instrumenten mee willen geven om hun reis te maken, zonder de hele route voor ze uit te stippelen.

Omdat kinderen hoe dan ook leren, en het ertoe doet hoe wij hen begeleiden, maakten we het e-book Natuurlijk leren. Leden van de Kiindspeeltuin krijgen dit e-book vanzelf toegestuurd. Maar het is ook los te bestellen.

Beeld: Lotte Dirks

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Onvoorwaardelijk jezelf zijn

Onvoorwaardelijk jezelf zijn

Onze kinderen belonen we vaak zonder nadenken. We zijn het zo gewend dat het amper opvalt. Ze zijn ook zo leuk en knap, onze kinderen. Toch is opvoeden zonder belonen heel zinnig. Worden het pardoes mensen die erop vertrouwen dat onvoorwaardelijk jezelf zijn...

Help, mijn kind ligt op de vloer van de winkel te schreeuwen 

Help, mijn kind ligt op de vloer van de winkel te schreeuwen 

Het is zaterdag en druk in de stad. Terwijl je bij de Hema wat staat te neuzen, niet eens zo gek lang trouwens, trekt je kind plotseling de onderste schappen volledig leeg. Je hebt nog maar half uitgelegd dat het niet mag of je peuter stort zich al ter aarde en krijst...

Column: Kinderen en kameleons

Column: Kinderen en kameleons

Blijkbaar kun je niet zeggen: 'ik heb mijn kind zus of zó opgevoed en ik denk dat hij daarom zo autonoom en zelfverzekerd de wereld in koekeloert.' Onze oudste is amper te beïnvloeden. Daar kan ik jaloers op zijn. Misschien omdat ik zelf lange tijd eerder een kameleon...

Emoties benoemen met de Sensicirkel

Emoties benoemen met de Sensicirkel

Mijn dochter is soms boos, heel erg boos. Dat is helemaal niet zo erg. Boos zijn is ook wel eens lekker. Tenminste, dat vind ík. Ik weet van mezelf vaak wel wat er aan de hand is, waarom ik boos word (en soms ook niet). Voor mijn dochter is dat veel lastiger. Ik zie...

Kleine racistjes: wat is ons eigen aandeel?

Kleine racistjes: wat is ons eigen aandeel?

Onze kinderen zijn geen kleine racistjes. We willen onze kinderen immers opvoeden tot respectvolle wijze volwassenen, die hun medemensen gelijkwaardig behandelen, of ze nu wit, zwart of iets daar tussenin zijn. Maar is dat wel reëel? Zonder dat we er erg in hebben,...

Deze rolmodellen wil jouw kind

Deze rolmodellen wil jouw kind

Rolmodellen zijn superbelangrijk. Waarom? in de woorden van Ellen Brudet: ‘Het eerste dat een kind nodig heeft in het leven, is herkenning.’ Herkenning legt de basis voor je gevoel van eigenwaarde. Zie je jezelf in de wereld, dan voel je je in die wereld thuis. Jij...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de gezellige Kiindnieuwsbrief vol inspiratie.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0