Project Humanae: Een mens is niet zwart of wit

door Christel Rengers
project humanae

Een tijdje terug volgde mijn zoon via de Museum Jeugduniversiteit een college in het Museon in Den Haag. Precies op dat moment was fotografe Angélica Dass daar aanwezig voor haar project Humanae.

Schoonheid van de huid

Wat Humanae precies is en waarom Angélica dit project gestart is, vertelde ze vorig jaar in deze ontroerende Ted talk ‘De schoonheid van de menselijke huid in alle tinten’. Want ondanks dat het meer dan honderd jaar geleden is dat de slavernij werd afgeschaft en meer dan vijftig jaar dat Martin Luther King zijn beroemde toespraak hield, geeft de kleur van onze huid nog steeds een eerste en blijvende indruk, stelt Angélica.

Zelf komt Angélica uit een zeer kleurrijke familie. Hun verschillende kleuren omschrijft ze liefdevol als een intens donkere chocoladetint, porselein, vanillekleur met aardbeienyoghurt, kaneelkleurig met een snufje hazelnoot en honing en een mix van koffie en melk. Omdat zij tussen zoveel verschillende gekleurde mensen opgroeide was kleur nooit een ding voor haar. Buitenshuis ontdekte ze al snel dat kleur vele andere betekenissen had en merkte ze dat ze op haar kleur beoordeeld werd. Humanae is uit haar geschiedenis en ervaring met huidskleur ontstaan.

Een intens donkere chocoladetint, porselein, vanillekleur met aardbeienyoghurt, kaneelkleurig met een snufje hazelnoot en honing en een mix van koffie en melk

Beken kleur

Humanae heeft als doel onze ware kleuren op te lichten in plaats van de onware kleuren wit, rood, zwart of geel waarmee we rassen trachten in te delen. Want hoe kunnen we alle mensen indelen binnen zo’n beperkt kleurenpalet? Iedereen heeft een eigen kleur en dat wil Angélica met haar tentoonstelling laten zien. Elke foto maakt ze op dezelfde manier. Zonder indeling op nationaliteit, geslacht, leeftijd, ras, maatschappelijke klasse of religie. Daarna bepaalt ze welke kleur achtergrond op basis van het internationale PANTONE ® -systeem het meest met de huidskleur overeenkomt. In PANTONE ® zijn alle kleuren even belangrijk en dat is ook hoe Angélica mensen ziet. Ze deelt haar werk niet alleen in musea, maar vooral via internet. Ze vindt het belangrijk dat het open concept iedereen uitnodigt. De tentoonstelling is naar haar zeggen pas compleet wanneer de gehele wereldbevolking een plaatsje heeft in haar kleurrijke mozaïek.

project humanae - Pepijn Rengers

Tentoonstelling

Uiteraard lieten wij de kans om deel uit te maken van deze unieke tentoonstelling niet lopen. Ik vind het belangrijk en een grote eer dat mijn zoon en man deel uitmaken van Angélica’s project. Want zoals Nynke stelt in haar column ‘Wit is ook een kleur’ en Drees in haar stuk ‘Kleine racistjes’ zou diversiteit een vast onderdeel moeten zijn van ieders opvoeding. Humanae biedt een mooie gelegenheid om te laten zien hoe uniek we allemaal zijn.

Een deel van Angélica’s fotoserie is te zien in het Museon in Den Haag.

Project Humanae

Column: Wit is ook een kleur in de kleuterklas

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Column: Verhuizen

Column: Verhuizen

'Ik wil helemaal niet naar een ander huis. Helemaal niet', moppert mijn driejarige zoon. 'Eén mama moet hier blijven met mij.' Voor hem hoeft het niet, de verhuizing, en dat snap ik best. Hij is erg gesteld op zijn vertrouwde omgeving. Ons huis met het groene hek,...

Column: Inspiratie vinden in snippers

Column: Inspiratie vinden in snippers

Mijn dochter Lisa gooide haar tekenpapier weg, het een na het ander, terwijl ze amper iets op de blaadjes getekend had. Ik besloot me ermee te bemoeien. ‘Het is zonde van het papier Lisa, om het weg te gooien als er bijna niets op staat. Daar worden bomen voor...

Column: Taalbarrière

Column: Taalbarrière

Toen het onderwerp crèche ter sprake kwam hebben we bewust niet gekeken naar een internationaal kinderdagverblijf of een van de vele privé-speelzalen waar ze vanaf 1 jaar al beginnen met Engels en Duits. In plaats daarvan kozen we voor een crèche...

Column: Vier jaar worden

Column: Vier jaar worden

Eigenlijk werden we er met zijn geboorte al mee geconfronteerd. Ooit zou de dag aanbreken dat zoonlief vier jaar wordt. Vier jaar is een hele sprong. Het baby’tje van toen is een heus mini knulletje nu. Het voelt alsof hij nog maar net uit de luiers is en...

Column: Het zit in de genen

Column: Het zit in de genen

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik niet zo'n moeder ben. Je weet wel, zo'n moeder die vindt dat ze het allerslimste kind van de wereld heeft. Nee, zo'n moeder ben ik niet. Verre van dat.Natuurlijk doet mijn kind ook wel slimme dingen. Ik herinner me die momenten...

Column: Geen hulp nodig

Column: Geen hulp nodig

Wankelend kwam ze aan gelopen. Haren in een keurige, spierwitte bob. Zonnebril in het kapsel. Een zilvergrijs satijnen tuniekje, waarin haar dunne, door ouderdom ingeteerde benen nóg bruiner leken. Ik weet niet of ze klein was of klein leek, zo krom liep ze. Ze deed...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de gezellige Kiindnieuwsbrief vol inspiratie.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0