Hoe bewaak je je baby’s grenzen? Het klinkt simpel en toch vraagt het best wat van je. Loop je weleens buiten met je baby in de draagdoek of een wandelwagen, en komt een enthousiaste voorbijganger plotseling heel dichtbij? Baby’s roepen iets op bij de meeste mensen. Je kúnt gewoon niet chagrijnig blijven als er een zachte bolle baby naar je kijkt. Met hun puurheid, hun onbevangenheid lijken baby’s ons te herinneren aan onze eigen kern, en dat wekt zin om baby’s te knuffelen op. Maar als ouder heb je een taak: die prachtige baby heeft misschien helemaal geen behoefte om als knuffeldier te dienen voor de eerste de beste wandelaar.
Beschermende macht
Die taak als bewaker hoort bij je zogeheten beschermende macht, die je als ouder op veel momenten inzet. Wanneer je peuter kan lopen en pardoes de straat op dreigt te rennen, bijvoorbeeld. Of als je dreumes naar een hete pan wil grijpen. Maar ook nu, in deze prille babytijd, geldt de beschermende macht. Je handelt namens je kind, wanneer je kind zelf nog niet bij machte is om zichzelf te beschermen.
Mijn baby hoeft geen aai van een onbekende
Zo wandelde ik eens op straat, baby lekker ingepakt in de draagdoek, toen de postbode kirrend op me afkwam. Haar hand reikte al naar mijn baby, en ik had de grootste moeite om haar beleefd en toch duidelijk af te weren. Mijn baby hoefde geen aai van een onbekende, dat voelde ik wel aan. Maar de beleefdheidsnormen zijn niet gemaakt om baby’s te beschermen. Ik moest wel overkomen als een lomperik, door deze postbode weg te houden van mijn kind. Ze bedoelde het toch goed? In dit soort situaties voelt het heel ongemakkelijk om voor je kind op te komen.
En toch is dat wat je te doen hebt. Als het op je kind aankomt, hoef je geen compromissen te sluiten. Maar oh, wat kan dat moeilijk zijn! Hoe vaak geven we omwille van gewoontes en sociale conventies niet toe aan andere mensen, waarbij we over onze eigen grenzen gaan? En met een kleintje onder je hoede kun je zo’n grens dubbel zo hard voelen.
Attachment parenting vanuit de draagdoek
Zodra je baby geboren is, heb je te maken met het beschermen van je baby’s grenzen. Is er genoeg veiligheid (door in jullie armen te liggen) en vertrouwdheid? Het begint bij het kraambezoek, de mensen die voor jou vertrouwd zijn, maar voor je baby nieuw en onbekend. Dat vraagt al om subtiele afstemming. En dan volgt algauw de buitenwereld.
Het voelen waar je baby aan toe is, en hier gehoor aan geven, zodat je baby in vertrouwen opgroeit, daar komt het op neer. Dat geldt voor het oppikken van hongersignalen, behoefte aan slaap, en net zo goed voor behoefte aan contact en prikkels en de afscherming daarvan. Dit is precies waar natuurlijk ouderschap of attachment parenting over gaat.
Leren luisteren naar behoeftes
Hoe kan je kind later vertrouwen op zichzelf, en luisteren naar zijn eigen behoeftes? Precies. Door van jongs af aan mee te maken hoe dat moet. Alle veiligheid die jij je baby nu dagelijks meegeeft, slaat hij op voor later.
Fotografie Dani van Oeffelen, model Rita Balrak
