Mijn baby is geen openbaar knuffeldier

door Nelleke Bos

Hoe bewaak je je baby’s grenzen? Het klinkt simpel en toch vraagt het best wat van je. Loop je weleens buiten met je baby in de draagdoek of een wandelwagen, en komt een enthousiaste voorbijganger plotseling heel dichtbij? Baby’s roepen iets op bij de meeste mensen. Je kúnt gewoon niet chagrijnig blijven als er een zachte bolle baby naar je kijkt. Met hun puurheid, hun onbevangenheid lijken baby’s ons te herinneren aan onze eigen kern, en dat wekt zin om baby’s te knuffelen op. Maar als ouder heb je een taak: die prachtige baby heeft misschien helemaal geen behoefte om als knuffeldier te dienen voor de eerste de beste wandelaar.

Beschermende macht

Die taak als bewaker hoort bij je zogeheten beschermende macht, die je als ouder op veel momenten inzet. Wanneer je peuter kan lopen en pardoes de straat op dreigt te rennen, bijvoorbeeld. Of als je dreumes naar een hete pan wil grijpen. Maar ook nu, in deze prille babytijd, geldt de beschermende macht. Je handelt namens je kind, wanneer je kind zelf nog niet bij machte is om zichzelf te beschermen. 

Mijn baby hoeft geen aai van een onbekende

Zo wandelde ik eens op straat, baby lekker ingepakt in de draagdoek, toen de postbode kirrend op me afkwam. Haar hand reikte al naar mijn baby, en ik had de grootste moeite om haar beleefd en toch duidelijk af te weren. Mijn baby hoefde geen aai van een onbekende, dat voelde ik wel aan. Maar de beleefdheidsnormen zijn niet gemaakt om baby’s te beschermen. Ik moest wel overkomen als een lomperik, door deze postbode weg te houden van mijn kind. Ze bedoelde het toch goed? In dit soort situaties voelt het heel ongemakkelijk om voor je kind op te komen.

En toch is dat wat je te doen hebt. Als het op je kind aankomt, hoef je geen compromissen te sluiten. Maar oh, wat kan dat moeilijk zijn! Hoe vaak geven we omwille van gewoontes en sociale conventies niet toe aan andere mensen, waarbij we over onze eigen grenzen gaan? En met een kleintje onder je hoede kun je zo’n grens dubbel zo hard voelen. 

Attachment parenting vanuit de draagdoek

Zodra je baby geboren is, heb je te maken met het beschermen van je baby’s grenzen. Is er genoeg veiligheid (door in jullie armen te liggen) en vertrouwdheid? Het begint bij het kraambezoek, de mensen die voor jou vertrouwd zijn, maar voor je baby nieuw en onbekend. Dat vraagt al om subtiele afstemming. En dan volgt algauw de buitenwereld. 

Het voelen waar je baby aan toe is, en hier gehoor aan geven, zodat je baby in vertrouwen opgroeit, daar komt het op neer. Dat geldt voor het oppikken van hongersignalen, behoefte aan slaap, en net zo goed voor behoefte aan contact en prikkels en de afscherming daarvan. Dit is precies waar natuurlijk ouderschap of attachment parenting over gaat.

Leren luisteren naar behoeftes

Hoe kan je kind later vertrouwen op zichzelf, en luisteren naar zijn eigen behoeftes? Precies. Door van jongs af aan mee te maken hoe dat moet. Alle veiligheid die jij je baby nu dagelijks meegeeft, slaat hij op voor later.

Fotografie Dani van Oeffelen, model Rita Balrak

Begrenzen mag! (en móet soms)

Boekentips

Word lid van Kiind!

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Waarom kinderen geen groente lusten (en dat prima is)

Waarom kinderen geen groente lusten (en dat prima is)

Mijn dochter was twee jaar toen haar oma zei: ‘Er blijkt vast nog eens uit onderzoek dat peuters biologisch gezien geen groente nodig hebben’. Dat vond ik een logische gedachte, want waarom zouden peuters het anders collectief niet lusten? En dat terwijl veel...

Samen slapen is de norm

Samen slapen is de norm

Mijn stem deed een rare echo, maar gelukkig lukte het Marianne tijdens onze live ook prima om zonder mijn vragen superveel boeiende informatie te geven over een onderwerp waar héél veel ouders héél veel vragen over hebben: samen slapen. Met je baby, je dreumes, je...

Je baby in eigen bedje – natuurlijk ouderschap op jouw manier

Je baby in eigen bedje – natuurlijk ouderschap op jouw manier

Ken je dat? Je hebt je verdiept in natuurlijk ouderschap (of attachment parenting), en je voelt een grote Ja op alles. Je legt vol overtuiging je baby bij je in bed, maar wat je ook probeert, het werkt niet voor je. Gewoon. Echt. Niet.  Je baby ligt te woelen, valt...

Vijf dingen die ik had willen weten in de kraamweek

Vijf dingen die ik had willen weten in de kraamweek

Het is inmiddels 16 maanden geleden, en ik moest van mezelf toch eens gaan schrijven over die kraamweek. Ik had er eentje vol geluk en vol tranen. Een lekkere mengelmoes van emoties, precies zoals dat blijkbaar gaat. Daarbij, het was onze eerste keer! Alles is nieuw,...

Clusteren op zijn hippies: make milk not war

Clusteren op zijn hippies: make milk not war

Clusteren: je baby die urenlang non stop aan jou geplakt zit om te drinken. Nuttig, zo schrijft Femke van Roozendaal eerder voor ons. Vermoeiend, maar ook om echt van te genieten, zo stelt Chantala Blinker in haar column. Clusteren kun je ook helemaal hippie...

De Rapley-methode is bijvoeding zonder prakjes

De Rapley-methode is bijvoeding zonder prakjes

Bijvoeden is leuk! Het eerste hapje is vooral voor de ouder een spannende en leuke aangelegenheid, de camera wordt erbij gepakt en alle gekke gezichten die je kindje trekt worden zorgvuldig vastgelegd op de gevoelige plaat. Een doel van bijvoeding is een stapje zetten...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0