Toen ik net begon met moeder zijn, pak ’m beet acht jaar geleden, was ik een beetje een alto. Ik was een van de alternatievelingen van de stad, niet met legerkisten en een hanenkam, maar wel met een draagdoek en/of een blote borstvoedingsborst.

Motorrijders

Ik herkende gelijkgestemden meteen, en we groetten elkaar zoals motorrijders dat doen. 

Vrijdenkende andere moeders, die nog niet zo ver waren, vroegen of dat niet ingewikkeld was, zo’n draagdoekdinges? Of ze verkondigden dat hun baby er nooit in gewild had. Wie ervoor open stond, kreeg een lezing over huidhonger, ergonomie en draaglingen. Wie er niet voor open stond trouwens ook. Ik heb nogal de neiging om door te slaan in mijn enthousiasme. Ben een fanatiekeling. In mijn werk, in de liefde, maar vooral in het moederschap. 

Lees ook: Natuurlijk ouderschap, 9x herkenning 

Ik heb de neiging om door te slaan in mijn enthousiasme

Andersdenkenden

Nee, niet iedereen had zin om te luisteren naar mijn voordrachten. Een vriendin die haar kind met alle liefde per kinderwagen vooruit duwde en de fles gaf, vond bij mij – hoe zeg je dat netjes? – geen aansluiting meer. Achteraf best jammer. Maar ik had toen inderdaad geen ruimte voor andersdenkenden. Totaal geabsorbeerd door mijn kind en alles wat ik over natuurlijk ouderschap leerde. Ik pleitte voor tolerantie voor mijn visie, maar niet andersom. Oeps. We namen afscheid van elkaar. 

Gepredik

Ondertussen zag ik tot mijn grote genoegen steeds meer moeders met baby’s aan hun borst en draagdoeken op hun buik. Zo veel, dat ik bij de geboorte van kind twee, vijf jaar geleden, al lang niet alle dragende moeders bij naam kende. En bij kind drie, tweeënhalf jaar terug, keken ze me een beetje gek aan als ik ze groette op straat. ‘Heb ik wat van je aan ofzo?’

Mijn vriendinnengroep herstructureerde zich. Hele goede vriendinnen zagen mijn enthousiasme en waren zo wijs om naar mijn gepredik te luisteren en er hun voordeel mee te doen. Ze kenden mij en mijn fanatisme en besloten blijkbaar dat er misschien wel iets in zat (wat eerlijk gezegd toch wel waar is). En ik gaf ze een draagdoek als kraamcadeau, dus knoopten ze braaf hun baby op hun buik.

De norm

Daarbij sloot ik een hoop nieuwe vriendschappen. Met lieve altootjes. Nou ja, alto? Inmiddels leek het wel alsof legerkisten en een hanenkam de norm waren geworden. Er was niets opzienbarends meer aan. Ik betrapte mezelf er zelfs steeds vaker op dat ik twee keer moest kijken als ik moeders zag die het anders deden. Niet omdat ik ze stom vond of omdat ik dacht dat ze niet genoeg van hun kinderen hielden, maar omdat ik simpelweg niet meer gewend was aan flessen en rijdende maxi cosi’s. Althans, niet in mijn wereld. Ik vroeg ze: is dat nu niet ingewikkeld, zo’n kinderwagendinges? En ik verkondigde dat mijn baby er nooit in gewild had, wat waar was.

Vervolgens keerden we weer allebei terug in onze eigen wereld. En dat was prima. 

Meer lezen: 

William & Martha Sears | Het attachment parenting boek 

Melanie Visscher | Wat baby’s nodig hebben

Fotografie: Jana Boekholt

Gratis Kiind tijdschrift

Download voor nop editie THUIS

Boekentips

Word lid van Kiind!

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Paasmobile knutselen

Paasmobile knutselen

Vrolijk samen met je kinderen de kamer op met deze lenteknutsel. De knutsel bevat verschillende technieken en is daardoor uitdagend voor verschillende leeftijden! Benodigdheden * Gekleurd papier of papieren stroken * 2 A4tjes met paaseitjes (download hier) * Raffia,...

Column: Acceptatie van de dood. Hoe dan?

Column: Acceptatie van de dood. Hoe dan?

'Hij is overleden,' zeiden de agenten die aan hadden gebeld en inmiddels in de huiskamer stonden. Natuurlijk weet je dat het foute boel is als je man te laat thuis is van een feestje, de bel gaat en je een politieauto voor de deur ziet. Maar dat is een feit om...

De ‘vierkantjes van oma’ haken

De ‘vierkantjes van oma’ haken

Heb je nog nooit gehaakt, maar wil je nu eindelijk ook hip handwerkend door het leven? Dan is dit je ideale beginnersproject. Oma’s vierkantjes vergen nauwelijks oefening en ze kunnen eigenlijk niet mislukken. Met twee grote vierkanten heb je al een supertrendy...

Praten over verlies

Praten over verlies

Achter elk gemis zit liefde. En elk verlies biedt de kans tot verbinding. Met jezelf, je kinderen, en anderen om je heen. Dat is, in een notendop, de boodschap van rouwdoula Laurina Cerredo, alias @doulalau. Zij ondersteunt (aanstaande) ouders bij medisch ingewikkelde...

Het huishouden van oma: maak zelf schoonmaakmiddelen

Het huishouden van oma: maak zelf schoonmaakmiddelen

Ken je de emaille zand-, zeep- en soda-bakken van vroeger? Dat is even andere koek dan allesreiniger van een totaal mysterieuze chemische substantie. Toch kreeg oma ook het huis aan kant. Was zij nu een supervrouw? Had zij met 11 kinderen meer tijd om schoon te maken?...

Van gordijn tot pietenpak

Van gordijn tot pietenpak

Van oude gordijnen maak je makkelijk en snel een pietenpak of mooie mantel voor Sinterklaas. Ik had oranje ribstof gordijnen liggen die ik gebruikt heb voor een pietenmuts en manteltje. Een vriendin doneerde voor dit project mooie rode gordijnen die her en der wat...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de gezellige Kiindnieuwsbrief vol inspiratie.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0