Een nachtoppas: onzin of best wel logisch?

door Christel Rengers

Jij wilde een baby, en dus zorg je er ook maar zelf voor? Het lijkt de huidige denkwijze te zijn. Je staat er hierdoor vaak alleen voor. Als ouder kan het leven nogal uitputtend zijn. Zeker met een baby ben je vaak al moe voordat de dag begint.

Waar we vroeger in familieverband leefden, vormt nu het kerngezin onze kleine stam. In de cirkel daaromheen vind je wat opa’s en oma’s en vrienden. Die óf niet dichtbij wonen óf zelf heel druk zijn. Vroeger nam een andere vrouw je taken of baby over wanneer jij je handen te vol had. Deze ballen proberen ouders van nu zelf allemaal in de lucht te houden. Komt er dan een kink in de kabel, bijvoorbeeld in de vorm van een huilbaby, dan storten alle ballen ter aarde.

De nachtoppas als oplossing

Een huilbaby stuur je niet zo snel uit logeren. En wie in je omgeving heeft tegenwoordig nog tijd om hele nachten op te lopen met jouw baby? Nachtelijke oppasservice The Night Nanny zag een gat in de markt en speelde hier handig op in. Oververmoeide ouders kunnen dankzij de nachtoppas doorslapen, om er met vernieuwde energie weer tegenaan te kunnen. Maar hoe fijn dit voor ouders ook kan zijn, voor de baby en de hechting is het niet zo optimaal. De nachtoppas is immers maar zeer kort onderdeel van jouw gezin en kent je baby niet zo goed. Bovendien zitten die borsten nu eenmaal aan jouw lijf vast en zijn nachtvoedingen voor kleine baby’s en de borstvoeding erg belangrijk.

Nee, neem dan het familieverband van vroeger. Betrokken mensen die een band met jou en je baby hadden en een groot belang dat jouw baby de volwassenheid bereikte. Het zorgen voor baby’s was immers een investering in het voortbestaan van de stam. Tegenwoordig zijn we niet meer zo afhankelijk van elkaar en leven we allemaal op ons eigen kleine eilandje.

Eenzaamheid in de kraamtijd

De eenzaamheid van onze kleine eilandjes is waarschijnlijk het scherpst voelbaar wanneer je net een baby hebt gekregen. Je bent in deze tijd enigszins aan huis gebonden, hebt net een ingrijpende verandering meegemaakt, zit misschien wel vol vragen en onzekerheden en kan wel een helpende hand gebruiken. Helaas voor jou is iedereen druk, druk, druk. Hoe fijn zou het zijn wanneer anderen een oogje op je kinderen hielden, een maaltijd voor jouw gezin klaarmaakten of die jaren aan kennis en ervaring met je willen delen? Was dit vroeger de normaalste zaak van de wereld, tegenwoordig is het bijna een utopie.

Een huilbaby stuur je niet zo snel uit logeren

Hoe kun je er in het hier en nu voor zorgen dat je wat verlichting en ondersteuning krijgt? Begin met investeren in de mensen in je directe omgeving. Ze hebben misschien niet helemaal dezelfde visie als jij maar voor een kop thee, een praatje of wat praktische ondersteuning is dat niet per se noodzakelijk. Een wat oudere buurvrouw zit misschien wel net zo om een praatje verlegen als jij en vindt het misschien helemaal geen probleem om even een uurtje op je baby te passen. Het lukt misschien niet altijd om op deze manier een oppas te vinden, maar een mede-ouder waar je even bij kan klagen kan ook al fijn zijn. Als je meer ondersteuning hebt overdag, houd je zelf met je partner meer energie over om met je baby in de nacht samen te zijn. Trek je dit wat breder, dan zijn er andere initiatieven en mogelijkheden die zich aandienen.

Vijf tips om je netwerk te vergroten

– Doe mee met een cursus babymassage, muziek op schoot of peuter zwemmen.

– Meld je aan bij een ouderparticipatiecrèche of organiseer een oppasuitwisseling met een andere ouder.

– Ga eens naar een regionale ontmoetingsgroep voor ouders. Deze worden bijvoorbeeld via de bibliotheek georganiseerd. In de bieb hangen op het prikbord vast ook flyers met andere interessante bijeenkomsten.

– Zet al je bezwaren opzij, denk niet na en gá gewoon naar die meetup (georganiseerd door een forum of Facebookgroep waar je lid van bent).

– In veel grote plaatsen worden maandelijks mamacafé’s of borstvoedingsochtenden georganiseerd. Een mooie plek om nieuwe contact op te doen en om tips en ervaringen uit te wisselen.

Lees ook over je eigen netwerk als opvang gebruiken.

En over: leven in stamverband (en hoe je dat in deze moderne tijd kunt doen).

Megabonustip: word lid van Kiinds online community: de Kiindspeeltuin.

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Digitaal opvoeden: over internet de baas blijven

Digitaal opvoeden: over internet de baas blijven

Als vader sta ik onder constante 'surveillance'. Met jongens van 8, 6 en 2 is er altijd wel iemand nieuwsgierig naar wat ik uitvreet. De uitgebreidheid van het antwoord is vaak omgekeerd evenredig met de leeftijd van de vrager. Van: 'Ik maak de borden en de kopjes...

Jana werkt als freelancer met haar kinderen om zich heen

Jana werkt als freelancer met haar kinderen om zich heen

Beeldmaker Jana Boekholt werkt vanuit huis. Welke keuzes maakte ze om haar kinderen zonder opvang op te voeden, en toch balans in werk en zorg te houden? Hoe is jouw balans in werk en zorg? Ik werk als stylist en fotograaf voor verschillende tijdschriften en merken....

Column: Hoop voor de toekomst

Column: Hoop voor de toekomst

Mijn goede vriendin is inmiddels bevallen van een prachtig meisje. Dat het een meisje zou worden was overigens al maanden bekend. Helaas is het met name voor de vaders erg belangrijk om van te voren te weten of de nieuwe gezinsuitbreiding een meisje of een jongen...

Column: Zwembadtranen

Column: Zwembadtranen

Ik wil iets schrijven, maar mijn hoofd is leeg. Of eigenlijk niet. Eigenlijk is mijn hoofd propvol, maar niet met wat ik wil. Ik zit bij de zwemles en kijk naar het betraande snoetje van mijn dochter. Laat ik maar niet opkijken. Laat ik maar naar het scherm kijken en...

Column: Zoek de moeder in jezelf

Column: Zoek de moeder in jezelf

Iedereen heeft wel een bepaald beeld bij een moeder. Zo is ze voor veel mensen bijvoorbeeld zacht, lief, zorgzaam en begripvol. Ze troost je wanneer je verdriet hebt en geeft een kusje op je zere knie. Ze luistert als je iets wilt vertellen en heeft haar oordeel niet...

Column: Ik ben geen jongen

Column: Ik ben geen jongen

Roos fietst naast me. Met een verbeten gezicht trapt ze zich door de herfststorm heen. We zijn op weg naar huis na een lange schooldag. En aan haar gezicht zie ik dat haar meer bezighoudt dan windkracht 6. Haar tranen zijn er eerder dan de regendruppels. En als ik...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0