Ik was er klaar mee. Overal maar spullen om je heen. Dat gedoe waarbij je een kriebel voelt om iets te kopen, maar dat je verstandig wilt zijn. En het hele gezeur om de economie. Ik had ontdekt dat consumeren niet alleen een financieel lek is, maar ook een geheim energielek. Het kopen van spullen kostte me energie en dus besloot ik dat het tijd was voor een experiment: één jaar lang niets kopen.
Inmiddels ben ik een jaar verder. Ik heb besloten om het niet te hebben over de mate van succes van dit project. Eigenlijk gaat het daar namelijk niet over. Een project faalt niet als er een scheve schaats wordt gereden en is ook niet automatisch gelukt als alles volgens het boekje gaat. Bovendien, als je goede schoenen verpieteren omdat je van jezelf geen schoensmeer mag kopen, dan schiet je echt je doel voorbij!
Economie is een organisch begrip dat zich kan aanpassen
Wat ik mooi vind is dat de redenen om dit experiment te starten ook daadwerkelijk waar zijn gebleken. Daarom deel ik deze graag met onze lezers:
Groennnnnnn
Als allereerste verkleint het je ecologische voetafdruk enorm. Er is een trend ontstaan van ecologische producten: biologisch, gerecycled, goededoelensteunend… Echt prachtige initiatieven, maar tegelijkertijd is het ook een soort schijngeruststelling: het is groen, dus het is OK. Maar eigenlijk is niets kopen nog veel beter voor het milieu. Ook ecogadgets moeten geproduceerd worden. We vertrouwen erop dat dit zo verantwoord mogelijk gebeurt, maar dat betekent niet dat het niet belastend is. Alleen dat het minder belastend is. De producten worden daarbij ook nog verpakt (ok, een ecoverpakking) en getransporteerd. Dus tenzij je wilgenteenmanden koopt die iemand thuis gemaakt heeft van zijn eigen onbemeste wilgenboom, is ook het kopen ecoproducten een vergroting van je ecologische voetafdruk.
Katsjing
Het bespaart heel veel geld. Waarschijnlijk ben je ook minder tijd kwijt omdat je niet aan nutteloos shoppen doet.
De economie
Ja, maar de economie dan? Ik denk dat de economie juist geholpen wordt door consuminderen. Een economie wordt niet per se gezonder van knaken die rollen. Economie is een organisch begrip dat zich kan aanpassen. Wanneer we massaal niets meer zouden kopen betekent dat inderdaad de doodsteek voor de economie zoals we hem nu kennen. Een economie die ik persoonlijk kan missen als kiespijn. Er zal een ander soort economie ontstaan: gezonder, duurzamer.
Creatief en sociaal
Je gaat voor creatieve oplossingen en klopt nog eens aan bij de buren om iets te lenen. Ik denk dat niemand slechter wordt van een portie extra creativiteit en contact.
Zennnnn
Deze is misschien minder voor de hand liggend, maar eigenlijk een van de belangrijkste. Wanneer je besluit niets te kopen, valt er een hoop stress van je af. Je hebt minder de behoefte om je te meten aan anderen aan de hand van nieuwe gadgets. Keuzestress wordt enorm verkleind. De constante honger om iets te kopen (ja, ook ik heb daar last van) vermindert en kan zelfs helemaal wegebben. Je raakt verlost van de angst om goede koopjes te missen.
Minder spullen
Niets kopen verkleint bovendien de kans dat je huis langzaam dichtslibt met spullen. De kans dat je op een dag wakker wordt en denkt: we moeten toch echt een groter huis kopen (met de nodige financiële gevolgen) zal hoogstwaarschijnlijk weg blijven.
En vooral: het is een enorme les in tevredenheid. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor je kinderen. Ik kijk daarom terug op een geslaagd experiment. Tweeduizenddertien wordt niet veel anders koopsgewijs. Het bevalt prima, dat (bijna) niets kopen.
