Column: Nog één keer samen slapen

door Jeroen de Jong
jeroen de jong

‘Papa, mag ik vanavond bij jou in bed slapen?’ Roos kijkt me vragend aan. Wendy is een nachtje weg en dat betekent dat er een plek vrij is in ons tweepersoonsbed. En die moet opgevuld worden natuurlijk.

Anderhalf jaar geleden stond ik op nieuwjaarsdag niet alleen de kerstboom op te stoken in de tuin, maar ook de restanten van ons oude, trouwe familiebed. De kinderen waren inmiddels alle drie vertrokken naar hun eigen kamer en ik wilde wel weer in een gewoon bed slapen. Op mezelf. Aan dertien jaar samen slapen in een bed van drieëneenhalve meter breed kwam een ritueel einde met metershoge vlammen van kurkdroog vurenhout.

En dat was even wennen. Het was heerlijk om gewoon samen met Wendy een bed te delen en in het weekend niet om zeven uur wakker gemaakt te worden. Maar ook stil. En ergens miste ik die knieën en ellebogen in mijn rug wel. Ik heb altijd geloofd dat kinderen op hun eigen moment in hun eigen bed zouden gaan slapen. Ruim voor hun zestiende. En dat pakte goed uit. Roos was pas zeven toen ze naar haar eigen kamer verhuisde. De vrijheid kwam vroeg. Iets te vroeg voor mij misschien.

Aan dertien jaar samen slapen in een bed van drieëneenhalve meter breed kwam een ritueel einde

‘Natuurlijk mag je bij mij in bed slapen’, zeg ik. Roos lacht. Maar Noek kijkt somber. ‘Dat wilde ik ook’, zegt hij. ‘Maar dan kom jij er toch ook bij.’ En zo gaat het. Om elf uur ’s avonds wurm ik me in het donker tussen twee warme kinderlijven in. Want dat was de deal: papa moet in het midden. Noek wordt wakker als ik hem wat onhandig opzij schuif om toch in ieder geval een halve meter ruimte te creëren voor mezelf. Maar dan lig ik goed. Dit voelt goed en vertrouwd. En ik val als een blok in slaap.

’s Ochtends word ik stijf wakker. Met een knie van Roos in mijn rug en Noeks lange haar in mijn gezicht. Maar ook met een brede glimlach op mijn gezicht. Ik voel mijn kinderen wakker worden, ik zie hoe ze met hun ogen knipperen, ik geniet van het op een kluitje liggen. Dit was waarom ik ooit aan samen slapen ben begonnen. Misschien moeten we het weer vaker doen. Maar Noek helpt me uit die droom. Zuchtend wordt hij wakker. ‘Pfff, vanavond slaap ik weer in mijn eigen bed. Ik heb echt veel meer ruimte nodig.’

https://kiind.nl/article600/

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Wichtelen, een lief gebaar op donkere dagen

Wichtelen, een lief gebaar op donkere dagen

Vind jij de winter, ondanks de feestdagen, een donkere en soms zelfs sombere tijd? In Scandinavische landen komt er in de winter een Wichtelmannetje op bezoek. Speciaal om een lichtpuntje te brengen in de donkere tijd. Lichtpuntjes in de vorm van wat liefdevolle...

Column: Inspiratie vinden in snippers

Column: Inspiratie vinden in snippers

Mijn dochter Lisa gooide haar tekenpapier weg, het een na het ander, terwijl ze amper iets op de blaadjes getekend had. Ik besloot me ermee te bemoeien. ‘Het is zonde van het papier Lisa, om het weg te gooien als er bijna niets op staat. Daar worden bomen voor...

Column: Moederschap in Roemenië

Column: Moederschap in Roemenië

Ruim zeven maanden geleden beviel ik van het, in mijn bescheiden optiek, liefste jongetje ter wereld. Hij is simpelweg het allerleukste en het allermooiste wat mij ooit is overkomen. En dat zou ik het liefste iedere dag aan zoveel mogelijk mensen vertellen. Maar aan...

Opvoeden als een aap

Opvoeden als een aap

Zou het niet heerlijk zijn als je kind bijna altijd naar je zou luisteren? Zonder dat je boos wordt. Zonder met straf te dreigen. En zonder omkoping met beloningen. Gewoon uit zichzelf. Spontaan. Hoeveel gemakkelijker zou opvoeden dan zijn? Een mooie droom? Volgens...

Column: Als je alles alleen moet doen

Column: Als je alles alleen moet doen

Een groot nadeel van alleen achterblijven is dat je niet even aan die ander kunt vragen of hij het vuilnis even buiten wil zetten, of de kattenbak even wil verschonen, of even de was wil doen, of even de vaatwasser uit wil ruimen, of nog even naar de winkel wil gaan...

Buitenspeelgoed voor kinderen: veilig, leuk en leerzaam

Buitenspelen is essentieel voor de ontwikkeling van jonge kinderen. Voor kinderen van 3, 4 en 5 jaar biedt buitenspeelgoed niet alleen plezier, maar stimuleert het ook motorische vaardigheden, sociale interactie en creativiteit. Of het nu thuis in de tuin is, op het...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de gezellige Kiindnieuwsbrief vol inspiratie.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0