Column: Op zoek naar groei in hectiek

door Robert Tannemaat
Robert Tannemaat

Iedereen met kinderen weet: alles is anders dan ervoor. En als je net zoals ik bent, probeer je ook de eerste jaren je ‘oude’ leven in stand te houden. Terwijl je tegelijkertijd van baan wisselt, een eigen bedrijf start, een huis koopt en een poging doet om uit te vogelen hoe het toch komt dat je jezelf niet meer herkent.

In ons gezin is het dus druk. We zijn graag en veel samen. Maar we hebben ook persoonlijke wensen en ambities. En, oh ja, ook een sociaal leven, al zijn we dat soms bijna vergeten. Het komt zelfs wel eens voor dat we bij het ontbijt ontdekken dat we ’s avonds allebei een afspraak hebben en nog geen oppas.

In De Seizoener (tijdschrift voor Vrije Scholen) las ik over Nepal: ’Vroeger, toen ons land nog niet was blootgesteld aan de buitenwereld, leerden de kinderen van de natuur. Mensen hadden open harten en deelden alles liefdevol met elkaar. Maar Nepal verandert snel, de modernisering en globalisering bedreigen onze identiteit.’

Tja, dat verlangen naar die oorspronkelijke beleving van natuurlijk samenzijn herken ik. Terwijl de realiteit van mijn dagelijkse leven vol drukte er ook is. Dus waar, vraag ik mij af, ligt dan dat gewenste optimale snijpunt van die twee werelden? En hoe kom ik daar?

Ik ontdek de minder gemakkelijke kanten van mijzelf

Gelukkig, zo ontdekte ik, zit er een mooie kant aan hectiek: ik leer er ontzettend veel van. Ik word namelijk erg creatief in het bedenken van oplossingen, leef meer in het moment, en kan sneller dan ooit kiezen.

En nog belangrijker: ik ontdek de minder gemakkelijke kanten van mijzelf. Die onder de pers van tijd, persoonlijke wensen, maatschappelijke verwachtingen en aandacht voor gezin en huis zichtbaar worden in onhandig gedrag en lastige emoties. Zonder die drukte en het daaruit voortvloeiende gebrek aan comfortzone was dit nooit zichtbaar geworden.

Brengt dit inzicht mij dichter bij dat oude Nepal? Iets diep van binnen roept: Ja! Als ik me van mijn eigenaardigheden bewust ben dan kan het samenzijn middenin alle hectiek ook weer de ruimte krijgen.

En terwijl ik dit allemaal op zaterdagochtend – nog ongedoucht en in mijn kamerjas  – opschrijf, haalt Simon houtskool uit de (afgekoelde) houtkachel, stampt vervolgens de opgedroogde modder van zijn laarzen, vraagt Sofie al zes keer om een filmpje, terwijl ze om aandacht vragend op mijn voet timmert en staat de ontbijtboel nog op tafel.

Dus druk? Ja! Maar gek genoeg: het went. En ik weet: Het oude Nepal in mij nadert.

Robert Tannemaat is naast vader van Simon (1,5) en Sofie (4) en natuurliefhebber ook trainer in groei en gelijkwaardige samenwerking. 

Zin in meer druk? Neem een abonnement en ontvang in de lente de allereerste gedrukte Kiind op de mat!

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Borstvoeding is meer dan moedermelk

Borstvoeding is meer dan moedermelk

'Mag ik de borst?', vraagt mijn peuter met een zoet gezichtje. Drinken doet hij al een poosje niet meer, maar goede herinneringen heeft hij zeker, want de borst is onverminderd populair. Borsten zijn handig, want er zit melk in. Melk tjokvol met alles wat precies jouw...

Column: Zwanger, tegen alle verwachtingen in

Column: Zwanger, tegen alle verwachtingen in

Vorige maand las je over het hormonencircus dat Lisa Wade inging om zwanger te worden. Deze maand het vervolg. Over verwondering, uitspraken, vrijheden en beloftes. Toen ik verliefd werd op Peter wist ik dat dit ook betekende dat ik waarschijnlijk nooit moeder...

Hoe kan ik samen slapen met twee kleintjes?

Hoe kan ik samen slapen met twee kleintjes?

Je slaapt graag samen met je kinderen. Omdat het goed is voor de hechting, of omdat het gewoon heel praktisch is, en jouw nachten er minder vaak door onderbroken worden. Maar als er een tweede kind komt, hoe pak je dat nu praktisch aan? Veilig slapen met twee...

Column: Sabbelkinderen

Column: Sabbelkinderen

Ik heb sabbelkinderen. En hoe handig dat ook was tijdens de eerste maanden borstvoeding, na een paar jaar mag het wel wat minder. Ik kan mij de eerste keer dat mijn dochter een speentje in haar mond had nog herinneren. Ze was een maand of twee en ze was aan het...

Column: Toch twee hartjes?

Column: Toch twee hartjes?

Ik ben zwanger! De dagen zijn een aaneenschakeling van hoogte- en dieptepunten. Na vier jaar over de tweede te hebben gedaan, met enkele vroege miskramen en een vervelende cyste, is deze derde, snelle zwangerschap een cadeautje! Elf zenuwslopende – blijft het deze...

Gezonde lunchideeën: Boontjesweek

Gezonde lunchideeën: Boontjesweek

In het artikel Gezonde lunch heb je kunnen lezen waarom het belangrijk is om een goede lunch en een gezond tussendoortje mee te geven. In de praktijk is dat misschien niet altijd even makkelijk, zeker als je gewend bent aan een paar boterhammen en een appel als...

0