Hoe is het om opgevoed te zijn door een zachte ouder? Zo vroegen we ons af. Ingrid Bakker vertelt haar verhaal. De verhalen van Ingrid en andere zacht opgevoede mensen vind je ook in de nieuwste papieren editie van Kiind, ZACHT.
Ons gezin bestond uit vijf kinderen en een heleboel huisdieren. Mijn vader zorgde voor het brood op de plank en mijn moeder was toen wij opgroeiden thuis. Wij kinderen waren alles voor mijn moeder.
Zorgzaam gezin
Mijn ouders waren zorgzaam zonder overbezorgd te zijn. We werden in onze waarde gelaten en bijna alles kon. Als kind vond ik het soms moeilijk om bij anderen te spelen omdat het daar zo anders ging. Op kamp had ik altijd heimwee, zo fijn had ik het thuis. Ook vriendinnetjes speelden altijd graag bij ons. Zelfs op vakantie waaiden vrienden en familie aan. Iedereen was welkom en er was altijd wel plek voor nog een zwerfkat, ook al hadden we er al drie rondlopen. Boos werden mijn ouders zelden.
Lees ook Unconditional Parenting van Alfie Kohn
Zowel ik als mijn broers en zussen hebben nooit echt gepuberd. Het was niet nodig. Er waren wel grenzen en regels, maar die voelden logisch. Mijn moeder was vooral lief en begripvol naar ons. Heel soms als we echt geen zin in school hadden schreef mijn moeder een briefje. Daar heb ik mooie herinneringen aan. Zo had je je moeder fijn voor jezelf en bakte ze wentelteefjes.
We hoefden niet te puberen
Tegen de tijd dat ik zelf moeder werd was mijn moeder helaas al overleden. Ze kreeg borstkanker en was lange tijd ziek. Op haar sterfbed had ze moeite om de wereld te verlaten. Want ondanks dat wij kinderen inmiddels al volwassen waren wilde ze er nog steeds voor ons zijn. Ons niet loslaten. Zoveel hield ze van ons. We hebben haar toen gezegd dat het goed was zo. Dat ze mocht gaan.
Het verdriet en gemis om haar voelde ik nog sterker toen ik zelf moeder werd. Ik dacht veel aan haar en realiseerde me nog meer hoe pittig het voor haar geweest moet zijn met een groot gezin en de kinderen dicht op elkaar. Toch heb ik mijn moeder nooit horen klagen. Zij genoot volop van ons. De vele herinneringen aan mijn moeder boden mij steun.
Onvoorwaardelijke liefde doorgeven
Mijn zoon Mattie heb ik op dezelfde manier opgevoed. Dat ging vanzelf. Ik wilde volop genieten en er helemaal voor gaan. Toen hij naar de basisschool ging viel het me op dat een hoop ouders de opvoeding heel anders aanpakten. Soms vond ik dat best confronterend. Want vanuit mijn eigen jeugd kende ik bijvoorbeeld schreeuwen niet. Als kind zal ik dat vast weleens bij mensen thuis hebben gehoord, maar dan beleef je het anders. Nu als jonge moeder raakte het me soms diep. Ik heb naar mijn idee echt onvoorwaardelijke liefde ervaren en wil deze op mijn beurt weer doorgeven aan mijn zoon.
Toen Mattie heel klein was wilde hij bijvoorbeeld niet alleen slapen. We probeerden het in het begin wel, maar dat werd een drama waarbij niemand een oog dicht deed. We kozen toen voor samen slapen ondanks dat we uit de omgeving te horen kregen dat we dat niet moesten doen. Ik denk dat ik dankzij mijn opvoeding gemakkelijker kon kiezen voor hem en wat hij nodig had. Voor mij was dat logisch. Ik kende niet anders. De band die ik met hem heb is heel bijzonder. Alles is bespreekbaar en ik voel een diepe onvoorwaardelijke liefde voor hem. Ik ben ook enorm trots op hem, net als mijn ouders vroeger op ons waren.
Leer meer over zacht opvoeden in de gratis mini-cursus ‘Mag het wat zachter?’
