Opvoeden met zo min mogelijk regels. Voor Lisa voelt dat heel natuurlijk. In haar huis is iedereen vrij om te ontdekken, te bepalen en zich te ontwikkelen, zonder aan allerlei regels vast te zitten.
Er is geen vaste bedtijd, de kinderen hoeven niet aan tafel te (blijven) zitten en op de bank springen is niet uit den boze. Opvoeden met zo min mogelijk regels is voor Lisa niet bijzonder, maar meer een natuurlijk proces. Zo lang het veilig is, is er maar weinig dat haar kinderen Luá (5) en Yma (2) niet mogen. Ze vertelt: ‘Ieder gezin doet het anders en dat is prima. Veel liefde, vrijheid, aandacht, rust, rommel en geen regels. Dat werkt voor ons.’
1. HET VOELT NATUURLIJK
‘Ik ben zelf best vrij opgevoed en wilde dat ook voor mijn kinderen. Het voelt natuurlijk. Er is niet echt iets wat niet mag, zo lang het maar veilig is. We hebben geen concrete regels of afspraken over op de bank springen, op het aanrecht zitten of op tafel klimmen. Doordat het geen issue is, denk ik dat het ook eigenlijk bijna nooit gebeurt. En ik vind het juist gezellig als Luá en Yma gezellig bij mij op het aanrecht zitten als ik eten aan het voorbereiden ben.’
Gratis artikel (niet) oordelen
Waarom we het zo ontzettend aantrekken wat anderen van ons denken
Zo lang het veilig is, is er maar weinig dat de kinderen niet mogen
2. MEER RUST EN VRIJHEID
Lisa: ‘Het brengt ons veel rust en vrijheid. Ook biedt het de kindjes de mogelijkheid om zichzelf te ontwikkelen en te ontdekken, zonder aan allerlei regels vast te zitten.’
3. VERTROUWEN OP EIGEN INTUÏTIE
De kraamtijd van Luá was onrustig. Lisa kreeg het advies om meer structuur en regelmaat toe te passen. ‘Op vaste tijden voeden, dat zou beter werken. Dat ging tegen mijn gevoel in. Mijn hart zei iets anders, maar ik wilde het juiste doen voor mijn baby. Toen Luá beter reageerde op mijn melk, konden we beiden meer in onze kracht gaan staan. Toen ben ik toch mijn hart gaan volgen, mijn eigen patronen, zonder structuur en vaste tijden. Fijn dat ik kon vertrouwen op mijn eigen intuïtie.’
De hele binnenkijker staat in ons tijdschrift editie ZOET
Tekst: Michèle Hartog
Beeld: Lisa Joy
