Peuters willen borstvoeding (en wees gerust: pubers niet)

door Sandii Zachte

In geen enkel pedagogisch artikel over de ontwikkeling van het kind, in welk boek dan ook, maar zelfs, in welk onderzoek dan ook, lees ik iets over de combinatie van peuters, gedrag en borstvoeding. En dat terwijl er allang wetenschappelijke consensus is over de biologische lengte van de borstvoedingsperiode: kinderen hebben van nature tot zo’n 6 jaar borstvoeding nodig. De behoefte van een kind om bij de moeder te drinken verschilt per kind, van ongeveer 2 tot 7 jaar.

Niet geëvolueerd sinds de oertijd

En er is ook consensus over het feit dat we nog net zo in elkaar zitten als in de oertijd, laten we zeggen in de jager-verzamelaartijd. Zoals op Wikipedia staat over de mismatchtheorie: ‘Mensen zijn het meest recent geëvolueerd naar het leven als jagers-verzamelaars, toen voedselbronnen zeldzaam waren. In de 10.000 jaar sinds de komst van de landbouw zijn de omgeving en levensstijl van de mens aanzienlijk veranderd. De erfenis van de geadapteerde eigenschappen uit de tijd van jagen en verzamelen, heeft geleid tot hedendaagse problemen zoals bijziendheid, borstkanker, diabetes en osteoporose, naast de vaak besproken toename van obesitas.’ Schrijver Ronald Giphart en wetenschapper Mark van Vugt schrijven erover in hun boek ‘Mismatch’.

Borstvoeding biedt troost

Bij elkaar opgeteld zou je dus kunnen zeggen dat ook kinderen van nu zo’n 6 jaar borstvoeding nodig hebben. Zelfs in artikelen over voeding vind je dat niet terug. Laat staan in pedagogische artikelen. Terwijl borstvoeding meer is dan voeding. Ook dat is bekend. Over de babytijd wordt gezegd dat borstvoeding troost en veiligheid biedt. En daarna dan? Toen mijn oudste klein was, zag ik voeding als iets belangrijks voor de gezondheid. Dat is het ook. Maar het is meer. Nu, bij mijn tweede, merk ik hoe relaxt mijn zoon blijft bij af en toe een slokje. Ik weet inmiddels genoeg van voeding om hem eten te kunnen bieden zonder borstvoeding. Maar dan zou hij de slokjes missen die hem rust geven.

Dit stuk had ik al een hele tijd geleden willen schrijven. Maar nu wordt nog duidelijker wat wel of geen slokje met hem doet. Dit is mijn N=1-onderzoek.

Een slok op zijn tijd zorgt ervoor dat hij zijn emoties wél kan reguleren

Moedermelk en nabijheid geven een stoot oxytocine

Mijn zoon kán namelijk best een woede-aanval hebben. Of zich pijn doen. Ik merk dat nu. Nu ik zwanger ben van mijn derde kind, doet het voeden pijn. Van een vrolijk en ontspannen jongetje is hij veranderd in een jongen met heel veel huilbuien. Als ik vriendinnen moet geloven, is hij veranderd in een gemiddelde peuter. Een kind dat zijn emoties niet kan reguleren (dat zou de woordenboekomschrijving van het woord ‘peuter’ kunnen zijn). Een slok op zijn tijd lijkt ervoor te zorgen dat hij zijn emoties wél kan reguleren. Hij wordt er rustig van. Ik denk door de stoffen die hij binnenkrijgt, zoals de rustgevende oxytocine. En daarom hoop ik dat ik hem over een tijd wel weer kan voeden. Terwijl hij ‘al’ 2,5 jaar is. Van tevoren had ik nooit gedacht dat ik zo lang zou willen voeden, maar ik heb ervaren hoeveel verschil het maakt.

Bovendien eten peuters niet graag groente. Zoals je ook in het stuk ‘Waarom kinderen geen groente lusten’ op Kiind kunt lezen, is er niet veel aan de hand zolang kinderen nog borstvoeding krijgen. Zodra je kind goed eet (lees in het stuk wat dat inhoudt – grote kans dat het je nog zal verbazen) is drinken aan de borst minder nodig. Qua voeding.

Langdurige zuigbehoefte

En duimen dan? We zien het zoveel, dat het ‘erbij hoort’. Katharine Dettwyler zegt in haar artikel: ‘In Mali zag ik in de bijna drie jaar dat ik daar moeder-kind interacties heb bekeken, geobserveerd en onderzocht, nooit een kind dat op zijn duim of zijn vingers zuigt. Het fenomeen duimzuigen is ook nooit gerapporteerd in culturen als de Navajo, de hooglanden van Papua Nieuw Guinea, Ecuador, de Peruaanse Andes, Mexico, Nepal, India, Tanzania, Botswana en Zuid-Afrika. Verschillende etnografische studies over borstvoeding refereren op geen enkele manier aan duimzuigen.’ Terwijl kinderen nog wel zuigbehoefte hebben. Het lijkt er toch echt op dat borstvoeding er nog bij hoort. Langer dan twee jaar.

Lees ook het boek ‘Mismatch’ van Ronald Giphart en Mark van Vugt

Waarom kinderen geen groente lusten (en dat prima is)

De borstvoedingsmaffia bestaat niet

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

6 Pietvriendelijke Sinterklaasverhalen

6 Pietvriendelijke Sinterklaasverhalen

Het sinterklaasfeest kun je al jaren geen onschuldig kinderfeest meer noemen. Aan de kinderen zal het niet liggen. Zij houden zonder vooroordeel van de Sint en alle Pieten. Zo, daar zijn we het over eens. Dan wordt het nu tijd om met nieuwe beelden te werken....

Column: Praten over de dood

Column: Praten over de dood

Sofie en ik zaten samen na de lunch aan tafel. Ze keek dromerig naar buiten: de ezel van de kinderboerderij aan de overkant is er al een tijdje niet meer, maar het blijft voor haar een interessant onderwerp. ‘Wat gebeurt er met je als je dood bent?’ vroeg ze. Ik...

Column: Een ander gevoel bij vakantie

Column: Een ander gevoel bij vakantie

Vakantie. Het vergde altijd wat planning en gedoe, maar dan waren we -zodra we op de plaats van bestemming waren- er alledrie ook echt klaar voor. Dan kon het grote genieten beginnen.Nu begint de vakantievoorpret op een heel andere manier. Overleg. Het naast elkaar...

Column: Het sorry-kunstje

Column: Het sorry-kunstje

“Hee, laat je zusje maar even zelf spelen. Ik geloof niet dat ze nu geknuffeld wil worden.”“Maar ik doe echt voorzichtig, mama.”“Dat snap ik, schat. En ik vind het fijn dat je haar zo lief vindt. Maar kijk, ze duwt je handen weg, ik denk...

Driftige peuter? Doe even niets

Driftige peuter? Doe even niets

Daar sta ik dan op een drukke weg met de autodeur open. Mijn krijsende zoontje van twee jaar dubbel te vouwen in zijn autostoeltje. Zijn hele lijf strekt hij uit. Zo krijg ik de gordel niet vast en ik moet door naar een volgende afspraak. 'Als je nou toch eens mee zou...

Met biologische kinderen ook nog adopteren?

Met biologische kinderen ook nog adopteren?

Laetitia uit België droomt van een kind adopteren. Ze vertelt in drie delen hoe ze dat heeft gedaan. Het was april 2010. We hadden net besloten dat we voor een derde kindje zouden gaan. We droomden van een groot gezin met wel vier kinderen en we waren al aardig op weg...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0