Preview: Binnenspieken bij het grote gezin van Anne Cornut

door Nelleke Bos
Anne Cornut

Deze lente mogen we binnenspieken bij de Vlaamse Anne Cornut.

Met haar man en vijf kinderen bewoont zij een herenhuis uit de jaren ’30 in Vilvoorde, tegen Brussel aan: smal, hoog, klassiek en met meerdere verdiepingen. Dankzij een verbouwing valt er nu veel licht binnen. Een huis, zo ontdekken we, met een persoonlijke en onvervangbare stijl.

Anne Cornut, carrièrevrouw, moeder van vijf en blogger bij mamavanvijf.be over haar eigenzinnige woning.

In het lentenummer dat 10 maart in de winkel ligt, lees je het hele interview! Kun je niet wachten? Sluit dan nu nog een abonnement af, dan ligt ie 7 maart bij jou op de mat.

Hoe houd je je huis leefbaar met vijf kinderen?

‘Ik probeer er tegenin te gaan, de stroom van spullen die het huis binnenkomt. Met elke verjaardag en feestdag komt er onvermijdelijk veel speelgoed binnen. Ik probeer zoveel mogelijk te liquideren – lees: weg te brengen naar de kringloop – anders is de groei niet te stoppen.

Op hun eigen kamer laat ik de kinderen grotendeels vrij. Maar beneden ik de baas. Ik overleg zeker niet alles, want anders kom ik nooit van die spullen af.’

Ik probeer in te gaan tegen de stroom van spullen die het huis binnenkomt

Wat doen jullie nog meer aan de eettafel behalve eten?

‘Aan die lange tafel wordt ook veel gespeeld. Verder lezen we er de krant, en wordt er getekend. Ik werk vier dagen buitenshuis, en de vijfde dag werk ik vanuit huis. Dat doe ik ook graag aan die tafel. Het is het centrum van het huis.’

Waar ben je trots op in jullie woonhuis?

‘Het is een huis dat je zogezegd niet zomaar kunt herhalen. De combinatie van zetel, kast en andere meubels haal je niet uit een boekje of een interieurwinkel. Het is mijn eigen stijl. Deze stijl is ook niet gebaseerd op een trend; mochten we ooit verhuizen, dan zal ik het de volgende keer weer zo op mijn manier inrichten.’

www.mamavanvijf.be

fotografie: Tjitske Agricola

Nieuwsgierig naar de complete fotoreportage? In het lentenummer van Kiind kun je alles bekijken!

Ook leuk:

Weg met troep

Wapperende rompers in een ecogemeenschap 

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Adoptie: wachten, wachten…

Adoptie: wachten, wachten…

Laetitia uit België droomt van een kind adopteren. Ze vertelt in drie delen hoe ze dat heeft gedaan. Lees ook het eerste deel van haar verhaal. Intens zwanger Weerom een wonder: niet lang na onze beslissing om met adoptie door te gaan, was ik opnieuw zwanger! De...

Column: Trots met je peuter aan de borst

Column: Trots met je peuter aan de borst

Vandaag zag ik in de speeltuin een ouder kindje aan de borst en werd ik pardoes weer terug geslingerd naar het tijdperk dat ik een peuter aan de borst had. Binnen de veilige muren van ons huis heerlijk, buitenshuis nogal ingewikkeld. Borstje drinken Zo is er die...

Column: Geen papa en mama meer

Column: Geen papa en mama meer

Het fulltime werken vergt zijn tol. Kindlief heeft een nieuwe manier gevonden om op het schuldgevoel van vader en moeder in te spelen. Als we hem alvast vooruit naar de woonkamer sturen om hem kort daarna, na bijvoorbeeld het uitruimen van de vaatwasser, te volgen,...

Column: Verhuizen met jonge kinderen? Hoe dan?

Column: Verhuizen met jonge kinderen? Hoe dan?

Het begon met een idee. Een droombeeld van hoe ons leven ook zou kunnen zijn. We zouden de stad kunnen verruilen voor een rustig dorp. De doorgaande weg met al zijn bussen en ambulances inwisselen voor een staat waar kinderen nog gedachteloos kunnen touwtjespringen....

Column: Doen wat je wilt, against all odds

Column: Doen wat je wilt, against all odds

We gaan samen een weekend naar Groningen voor de David Bowie-tentoonstelling. Met de trein en in een hotel. En ondanks een drukke week, met halfzieke kinderen, een brakke nacht door een verjaardag en, oh ja, de zomertijd, voelen we ons verbazingwekkend fris en monter...

Column: Peuterpuberteit. ‘KAK!’

Column: Peuterpuberteit. ‘KAK!’

'Alles is een fase' hoor ik sommige ouders wel eens troostend of ietwat wanhopig zeggen. Nou, wij zijn overduidelijk in een volgende fase in ons ouderlijk leven beland met een jongen van tweeënhalf. Het is, al vind ik het een stom woord: peuterpuberteit! Meer dan het...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0