Column: Samen slapen met een groot kind

door Liv den Duyn

Samen slapen – bij ons al jaren vanzelfsprekend. Ook met een groot kind. Al bijna 5 jaar ligt hij tussen ons in: de jongste. Het is zo fijn wakker worden naast mijn zoon. Eerlijk is eerlijk, naast hem is het zelfs leuker wakker worden dan naast mijn man. Vergis je niet hoor, deze man is best een leuk exemplaar, maar zijn bolle hoofd haalt het bij lange na niet bij het lieve snoetje van mijn zoon. En dus blijft hij voorlopig nog lekker liggen. Het is de laatste, en daar wil ik nog zo lang mogelijk van genieten. Tegen het hoofd van mijn man ga ik de rest van mijn leven nog aan kijken, dus die kan wel even wachten!

De laatste tijd begint snoetje wel wat te wiebelen in bed en hierom hebben we alvast een eigen bed voor hem klaar gemaakt. Zo kan hij, wanneer hij niet meer samen wil slapen, naar zijn super-de-luxe-bed-hut verhuizen.

Tegen het hoofd van mijn man ga ik de rest van mijn leven nog aan kijken, dus die kan wel even wachten

Met onze dochters ging het anders. Eenmaal drie en vier jaar oud werd het nogal krap in ons toch best grote bed, dus ze moesten er echt uit. Helaas bestaat ons huis uit alleen maar hele kleine kamertjes. Zo konden we geen bed naast dat van ons plaatsen. We stapten daarom in de auto en reden naar het blauw-met-gele-meubelwalhalla om een nieuw tweepersoonsbed te kopen. Onze meiden waren al gewend om samen naast elkaar te slapen. Een eigen tweepersoonsbed maakte het vast makkelijker om ons nest te verlaten. En inderdaad: iedere avond kropen ze samen in het nieuwe bed, en zaten mijn man of ik bij hen tot ze sliepen.

Op een gegeven moment zeiden ze: ’Jullie mogen wel naar beneden gaan hoor, we redden het wel samen.’ Kleine meisjes worden groot, dus tegenwoordig slapen ze ieder op hun eigen kamer. Bij ons in bed slapen is er zeker niet meer bij. Of het is te warm, of te wiebelig. Ook bij elkaar in bed kruipen is verleden tijd. Al slapen ze wel de hele zomer gezellig samen in een minitentje in de tuin.

Onze zoon blijft nog 13 jaar bij ons liggen. Voorlopig taalt hij niet naar zijn super-de-luxe-bed-hut. Hij zegt dat hij daar wel gaat slapen als hij achttien is. Het zou dus maar zo kunnen, dat op den duur, mijn man, met zijn bolle hoofd, verkast naar het bed dat omgetoverd is tot een hut. En ach ja, dan kruip ik er gewoon af en toe bij. Gordijntjes dicht, knuffels aan de kant, legopoppetje onder mijn kont vandaan, en… GO!

Column: Luie ouders slapen samen

Waarom samen slapen met je baby juist veilig is

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Column: Het zit in de genen

Column: Het zit in de genen

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik niet zo'n moeder ben. Je weet wel, zo'n moeder die vindt dat ze het allerslimste kind van de wereld heeft. Nee, zo'n moeder ben ik niet. Verre van dat.Natuurlijk doet mijn kind ook wel slimme dingen. Ik herinner me die momenten...

Column: Brandschoon

Column: Brandschoon

De directrice van het kinderdagverblijf waar wij vandaag waren heeft iets met hygiëne. Zei ik dat ze iets met hygiëne heeft? Ik bedoel natuurlijk gewoon dat ze smetvrees heeft, op het neurotische af. Dat lijkt mij onhandig in combinatie met het werken met...

Column: Zwanger, tegen alle verwachtingen in

Column: Zwanger, tegen alle verwachtingen in

Vorige maand las je over het hormonencircus dat Lisa Wade inging om zwanger te worden. Deze maand het vervolg. Over verwondering, uitspraken, vrijheden en beloftes. Toen ik verliefd werd op Peter wist ik dat dit ook betekende dat ik waarschijnlijk nooit moeder...

Column: De driejarigengroep

Column: De driejarigengroep

Vandaag is het zover. Zoonlief gaat voor de eerste keer naar de driejarigengroep van de peuterspeelzaal. Leuk voor hem. Minder voor mij. De driejarigengroep vindt namelijk plaats op de ochtend van de dag die wij meestal samen doorbrengen.Vorige week heb ik de...

‘Eén, twee, in de maat’, over leren en schoolsystemen

‘Eén, twee, in de maat’, over leren en schoolsystemen

Ik vermoed dat iedere ouder het wel kent. De vraag: 'Kan die van jou al lopen?' Inclusief de meelevende blikken als je vertelt dat de jouwe nog niet loopt… Al vanaf het moment van zwangerschap lijkt er een soort wedstrijd te ontketenen tussen ouders onderling over hoe...

Column: Je ouders zijn je wortels

Column: Je ouders zijn je wortels

Vandaag is een vierdagje voor mij. Dit is de negende verjaardag van mijn vader die ik zonder hem meemaak. Hij is in het rijtje voorouders gaan staan, in plaats van een levend mens te zijn. De herinneringen blijven, cliché als het is. De vrienden die al zijn verhalen...

GRATIS EDITIE KIIND

Lees Kiind stiekem lekker gratis. Download editie OER! Je ontvangt meteen ook de nieuwsbrief vol inspiratie - waarvoor je je ieder moment kunt uitschrijven.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0