Roze piraten en blauwe prinsessen: seksegericht opvoeden

door Anita Borst

Het leuke van social media is dat je soms zomaar ineens een blik mag werpen in het fotoalbum van vrienden. Zo plaatste een maatje van me – ik ken hem als zanger van diverse superruige death metalbands – laatst een paar babyfoto’s. Hij bleek in de jaren ’70 net zo’n schattig dikkopje te zijn geweest als ik. En de gele jumpsuit met oranje bloemen die hij op de foto’s droeg, had ik mijn kleine meid zo aangetrokken. Ik geloof dat ik zelf ook nog zo’n pakje heb gedragen destijds. Geel was helemaal hip voor de baby’s van de seventies. Lekker vrolijk.

Wie tegenwoordig zijn baby nog in geel of oranje wil steken, moet heel goed zoeken. Want babykleren zijn, zeker bij de grotere baby- en modewinkels, strak opgedeeld in twee kleurgroepen. Roze voor meisjes en blauw voor jongens. In de allerkleinste maatjes mag het nog wel eens neutraal wit of grijs zijn, immers, niet iedere ouder wil van tevoren weten of er een jongen of een meisje op komst is. Maar vanaf maat 62 valt er eigenlijk niet meer aan de tweedeling te ontkomen.


Gun je je kind de vrijheid om zich te ontwikkelen tot wie hij of zij maar wil zijn?

Merkwaardig eigenlijk hoe een generatie die zelf is opgegroeid in vrolijke, sekseneutrale kleuren, haar eigen kroost al van jongs af aan in twee verschillende kampen opdeelt. In de jaren ’20 van de vorige eeuw was blauw voor meisjes, omdat het een zachtere, minder uitgesproken kleur zou zijn dan roze. Toch werd blauw voordien ook wel voor jongens gebruikt, aangezien het als hemelse kleur bescherming zou bieden aan de stamhouders. De huidige indeling bestaat pas sinds de jaren ’40.

Mijn maatje en ik hebben het geluk dat we opgroeiden in de jaren van de tweede feministische golf. Daardoor werden wij in neutrale kleuren gekleed. Maar halverwege de jaren ’80 kwamen roze en blauw weer terug, en op dit moment zijn ze zo alomtegenwoordig dat mijn kleine meid in een snoezig blauw jurkje nog voor jongetje wordt versleten.

Ook in de speelgoedwinkel en zelfs in de supermarkt is de tweedeling tussen roze en blauw doorgevoerd, met prinsessenkoekjes voor de meisjes en piratenkoekjes voor de jongens, bubblegumshampoo met glitters voor de prinsessen en blauwe gel voor de piraten. En zo creëren we twee aparte kinderwerelden met, getuige het aanbod van op kleur gecodeerd speelgoed, strak omschreven rolpatronen. De prinsessen houden van poppen, van huishoudelijke taken en van mooie glitterarmbandjes, de piraten houden van auto’s, van bouwen en van dinosauriërs. Zo is het, en niet anders.

De geleerden zijn het er niet over eens of bepaalde gedragingen en voorkeuren bepaald worden door het geslacht waarmee iemand geboren wordt of door de manier waarop iemand opgevoed wordt. Wat wel vaststaat is dat mensen de neiging hebben te voldoen aan de uitgesproken of onuitgesproken verwachtingen waarmee ze geconfronteerd worden. Door kinderen al van jongs af aan in te delen in twee verschillende categorieën, met verschillende verwachtingspatronen, beperk je de manier waarop zij zichzelf zien. Roze prinsesjes zullen veel extra moeite moeten doen om zichzelf als wetenschapper of ontdekkingsreiziger voor te stellen, en blauwe piraten zullen zichzelf niet automatisch zien als een verzorgende ouder of verpleegkundige.

 

Natuurlijk is de toekomst van onze dochters niet vergooid met een roze jurkje, en onze zonen zullen van een enkel piratenkostuumpje heus geen meedogenloze free-fighters worden. Maar gun je je kind de vrijheid om zich te ontwikkelen tot wie hij of zij maar wil zijn, dan zou het zo’n gek idee niet zijn om de scheiding tussen roze en blauw los te laten en op zoek te gaan naar kleding en speelgoed zonder uitgesproken jongens- of meisjesverwachtingen. Zodat je kind helemaal zelf kan kiezen of ze later death-metalzanger wil worden, of kok, of dierenarts, of leraar. Of alles tegelijk.

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Van moeder op dochter: geef haar bekkenbodem als fundament

Van moeder op dochter: geef haar bekkenbodem als fundament

Een dag voor mijn eerste bevalling gaf mijn zwangerschapsyoga-docente mij een kaartje. Ze wenste mij toe dat ik zou ‘opengaan als een bloem’. En open ging ik. Tijdens al mijn bevallingen ontkiemden er zaadjes en leefden herinneringen in mijn bekkenbodem op die ervoor...

Seksuele voorlichting in de opvoeding

Seksuele voorlichting in de opvoeding

Veel ouders zien op tegen het geven van seksuele voorlichting. Hun eigen ervaringen daarmee spelen vaak een grote rol, het was heel lang heel gewoon om je kinderen niet voor te lichten of een boek te geven over seksualiteit. Of...

Seksuele ontwikkeling: Het lichaam ontdekken

Seksuele ontwikkeling: Het lichaam ontdekken

De seksuele ontwikkeling begint bij het leren kennen van het eigen lichaam en het ervaren van lichamelijk genot. Deze ervaringen doet iedereen al in de babytijd op, maar zonder de seksuele gevoelens die grotere kinderen en volwassenen ervaren. Seksualiteit is het...

Op pad met je vader: de inwijding van jongen naar man

Op pad met je vader: de inwijding van jongen naar man

Opeens zijn we er. Een plek midden in het bos, een stuk weg van het pad. De bomen staan op de goede afstand van elkaar, de zon schijnt tussen de takken door. Hier zal geen argeloze wandelaar of strenge boswachter voorbij komen. Thijn laat de rugzak van zijn schouders...

Genderneutrale kleding slaat wél ergens op

Genderneutrale kleding slaat wél ergens op

De paniek slaat toe want Hema zal z'n kleding gaan verkopen zonder roze en blauwe labeltjes. 'Dat gaat wel erg ver', wordt er geroepen. Hoezo dan eigenlijk? Bij deze zetten we op rij wat ouders als voordelen noemen van het weglaten van de labels. Waarom is het beter...

Jongens mogen zacht zijn

Jongens mogen zacht zijn

Echt stoer zijn, wat betekent dat eigenlijk? En krijgen jongens daar wel voldoende ruimte voor? ‘Stoer, wat is dat eigenlijk?’ Ik kijk mijn zoons hoopvol aan, op zoek naar een invalshoek voor dit artikel. ‘Kweenie,’ mompelt de oudste (Luka, 7). ‘Iemand die een...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0