Tweeling: altijd alles delen?

door Tirza van Schie

Moet een tweeling altijd alles delen?

Behalve dat het krijgen van een tweeling erg lollig is (tenminste dat vind ik, het is toch net alsof je lichaam een practical joke met je uithaalt), snijdt het ook af en toe door mijn hart: dat de tweeling een positie inneemt waarin mijn dochters altijd moeten delen, op een manier die jij en ik als eenling niet kennen.

Het eerste zinnetje dat Anna uitsprak was: ‘Nou Anna beurt.’

Onze andere kinderen hadden zinnetjes als ‘Sven mama schoot’ of ‘Lars koeka?’, maar Anna’s eerste zin gaf meteen aan wat ze de maanden daarvoor al zo goed zag.

Dat iedere lepel voeding, iedere knuffel, elk spelletje, óf eerst naar haar zusje ging óf eerst naar haar. En als hij eerst naar haar zusje ging, dan wiebelde ze van verlangen, reikend en wijzend, tot het te lang duurde en ze rood van ongeduld werd. Als deel van een tweeling moest ze alles delen. Twee borsten zijn genoeg om een tweeling tegelijkertijd te voeden, maar mijn twee handen leken er altijd twee te weinig voor de overige bezigheden. Of eigenlijk zes te weinig, want er liep ook nog een peuter en een jong kind rond.

Twee borsten zijn genoeg om een tweeling tegelijkertijd te voeden, maar mijn twee handen leken er altijd twee te weinig

Waar Anna was, was Lisa en waar Lisa was, was Anna. Liep Lisa langs het spiegelende glas van de oven en zag ze haar evenbeeld, dan groette ze opgewekt: ‘Hallo Anna!’ en werd Anna wakker in haar bedje, dan zag ze als eerste Lisa.

Ik denk dat het mazzel is om een zusje te hebben dat er altijd is. Ik heb zelf ook lieve zusjes. Maar mijn eigen broertjes en zusjes waren óf ouder óf jonger, en alhoewel twee handen ook dan niet genoeg zijn, gaan de basisbehoeftes en zorg van de jongste voor. Dat weet iedereen.

Maar wie gaat er voor als het om een tweeling gaat? Wie is er het eerst aan de beurt?

Ik wist het nooit zo goed, dus deed maar een soort van ienemienemutte. Gelukkig zijn hun behoeftes tegenwoordig zo verschillend dat het amper meer speelt. Maar vandaag speelde mijn man monopoly met de tweeling, en hoorde ik ineens dat bekende zinnetje weer: ‘Nou Anna beurt.’

Die zin is er in gebleven, zoals dat soms gaat met dingen die kinderen zeggen. En ik zag ineens weer dat rode wiebelende meisje weer voor me. Dat kleine meisje dat moest vechten tegen haar ongeduld en dat zó goed wist dat ze moest wachten op haar beurt. Dat meisje waar het zelden helemaal alleen om draaide. Wat een verschil met onze eerste kinderen.

Ze is er niet slechter van geworden overigens. Alles wat ze leuk vindt, wil ze delen: ‘Fijn hè, Sven?’. En ze stopt regelmatig iets lekkers in mijn mond. ‘Proeven, mama?’.

Ik weet niet of Anna het ook een practical joke vindt dat ze niet alleen ter wereld kwam. Ik weet wel dat ik haar het liefste en meest sociale meisje van de hele wereld vind. En alhoewel ik haar lang niet zoveel unieke aandacht kon geven als aan onze eerste kinderen, kan ik wel zomaar een hele column over haar schrijven.

Nou Anna beurt.

Lees ook: Samen spelen, samen delen

Tirza van Schie vormt een huishouden met haar man, vier kinderen en haar tien jaar oudere, maar verstandelijk eeuwig zevenjarige zus. Ze publiceert versjes en blogjes op lentezoet.nl en heeft ook haar echte versjesboek in de winkels/onze webwinkel liggen!

Een handig boekje over delende broertjes en zusjes.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Column: Waardering werkt

Column: Waardering werkt

Thijn zit met de blokken te spelen. Hij is twee jaar oud en bouwt een tunnel, een brug of een kasteel - of alle drie tegelijk - waar de rails van zijn houten trein onder door kan rijden. Wendy zit met een slapende, pasgeboren Noek op schoot en een vriendin verbaast...

Column: Het geluid van jammerende kinderen

Column: Het geluid van jammerende kinderen

Soms lukt iets niet meteen. Dat hoort bij het leven. Grote mensen zijn hier meestal aan gewend. Maar voor kleine mensen kan dit absoluut onacceptabel zijn. Tot zo ver nog niets aan de hand, hartstikke oké. Het heeft simpelweg met de ontwikkeling van hun brein te...

Column: Kalmte kan u redden!

Column: Kalmte kan u redden!

Hij heeft mazzel, die zoon van me, dat hij zo ont-zet-tend lief, grappig, slim, mooi, vertederend en vindingrijk is. Het is echt een heel leuk jongetje. Het leukste jongetje dat ik ken. En dat is maar goed ook, want anders had ik hem al lang met het badwater...

Borstvoeding bij warm weer: wel of geen water geven?

Borstvoeding bij warm weer: wel of geen water geven?

Zes maanden exclusief borstvoeding geven, hoe zit dat eigenlijk in de zomer? Wanneer de dagen langer en warmer worden of er een tropische vakantie op de planning staat, slaat misschien de twijfel toe. Krijgt je baby wel voldoende vocht binnen? Zelf heb je immers ook...

Column: Jongensmama anno 2011

Column: Jongensmama anno 2011

Voordat ik zwanger was, wilde ik dolgraag een meisjesmama worden. Leuke rokjes en jurkjes kopen, lekker tutten, alles roze & vol glitters. Zodra ik zwanger werd, wist ik dat dit kind ongeacht het geslacht meer dan welkom is. Ineens viel mijn verlangen naar een...

Column: Gedeeld geheim

Column: Gedeeld geheim

Terwijl ik dit schrijf zit ik tot over mijn oren in de geheimen. Ik ben namelijk ceremoniemeester voor de bruiloft van mijn zusje en daarmee ben je niet alleen de persoon die helpt bij de voorbereidingen maar ook de persoon die alles mag weten. Uiteraard overlappen...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0