Column: Vaders voeden niet

door Jeroen de Jong
jeroen de jong

Bijna alle vaders die ik ken vinden borstvoeding het beste voor hun kind. Er zit eigenlijk maar één nadeel aan. Na een tijdje gelukzalig aankijken hoe je partner je kindje voedt, wiegt en aan de borst in slaap laat vallen, krijg je de kriebels. Je komt er als kersverse vader achter dat je zoon of dochter veruit de meeste tijd bij zijn of haar moeder op schoot of aan de borst zit.

Dat voelt niet lekker. Want je zou toch alles samen doen? Niet vanuit een ouderwets rolpatroon de taken verdelen, maar juist de dingen samen oppakken. In het huishouden lijkt die verdeling aardig te kloppen. Jullie doen allebei even veel – of beter: even weinig – nu de baby er is. Maar toch knaagt er iets. De lasten lijken eerlijk verdeeld. Maar bij de verdeling van de lusten gaat er iets scheef. Je hebt veel minder fysiek contact met de baby dan je vrouw en verzucht wat verongelijkt: ‘maar ik wil zo graag een keer een fles geven.’

Met die vraag gooi je je eigen ruiten in. Zeker als je partner ontvankelijk is voor je verzoek. Als je per se een fles wil geven, terwijl de borstvoeding tussen moeder en kind goed loopt, sta je op het punt veel kostbare energie te gaan verspillen. Bedenk eens even: de moeder moet gaan kolven, de baby moet wennen aan de fles, jij als vader gaat iets doen wat je tot nu toe nog niet deed. Daarnaast brengt je het kwetsbare borstvoedingsproces in gevaar, zeker als de baby nog erg jong is. Dit kost bakken met energie. En daar heb je in de eerste maanden met je baby toch al zo weinig van.


Maar ik wil zo graag een keer een fles geven

Zodra je vrouw weer gaat werken of een keer alleen op pad wil, komt vanzelf het moment dat je mag gaan stoeien met flessen, gekolfde melk in plastic zakjes en de flessenwarmers.

Gaat het wel echt om die fles? Je hebt een behoefte waarvan je denkt dat die met het geven van de fles vervuld wordt: de behoefte om te zorgen, liefde te geven, maar ook om iets terug te krijgen. Je voedt je baby letterlijk en daar groeit hij van. Dat is dankbaar werk.

Je baby groeit echter nog veel beter als hij door zijn moeder gevoed wordt. Aan de borst, met huid-op-huid-contact en gratis en voor niets alle hormonen en antistoffen die op die manier worden aangemaakt. Daar kun je als vader niet tegenop. En waarom zou je?

In plaats van te concurreren met je vrouw, is het veel fijner om te beseffen dat jouw rol ergens anders ligt. Vaders voeden niet, maar maken mogelijk dat er gevoed kan worden. De houding van jou als vader speelt een cruciale rol in hoe lang en met hoeveel plezier je partner jullie kindje voed. Jij zorgt voor de rust en de warmte in huis. Jij steunt je vrouw als zij het zwaar heeft met de borstvoeding. Je laat weten hoe trots je bent dat zij alleen met haar lijf jullie kind zo goed laat groeien. Dat is belangrijk werk en dat kan alleen jij doen.

Natuurlijk wil je je kindje ook veel bij je hebben. Die momenten kun je ook anders regelen. Door met je baby naar buiten te gaan in de draagdoek, samen in bad te gaan of hem of haar, terwijl jij ‘s avonds uitgeput op de bank ligt, op jouw borst in slaap te laten vallen. En geniet er verder van dat er dankzij de borstvoeding in ieder geval één ding is dat jij niet hoeft te doen!

http://kiind.nl/article490/

http://kiind.nl/article656/

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Van nature goed: waarom we in de mens geloven

Van nature goed: waarom we in de mens geloven

Is een kind van nature goed, of juist tot slechtheid ‘geprogrammeerd’? Is het onze taak om onze kinderen in het gareel te houden, of zijn ze al beschaafd? De Correspondent publiceerde een heerlijk stuk over wat er gebeurt als je gewone kinderen in de wildernis...

Column: Verhuizen

Column: Verhuizen

'Ik wil helemaal niet naar een ander huis. Helemaal niet', moppert mijn driejarige zoon. 'Eén mama moet hier blijven met mij.' Voor hem hoeft het niet, de verhuizing, en dat snap ik best. Hij is erg gesteld op zijn vertrouwde omgeving. Ons huis met het groene hek,...

Column: Een diner van Jan Steen

Column: Een diner van Jan Steen

We komen terug van een weekendje weg. Het is bijna tijd om te eten, en de kids rennen vol energie rond. We ruimen de spullen uit de bus op en aansluitend koken we wat. Soep met van alles wat over is van het weekend. Terwijl het ratelen en zingen doorgaat, proberen we...

Column: Actualiteitsverlamming

Column: Actualiteitsverlamming

Toen ik journalistiek studeerde, we hebben het nu over zo’n twintig jaar geleden, had ik geen televisie. Internet stond nog in de kinderschoenen, en er lagen geen gratis kranten in de trein. Ik las een dagblad, bij mijn ouders Het Parool, bij mijn vriend thuis Trouw...

Column: Een warm hoopje mens

Column: Een warm hoopje mens

Als ik om half vier wakker word, lig ik op het randje van ons uitklapbed. Mijn nek is stijf en mijn arm heeft te lang in een rare positie gelegen. Ik rol me op mijn andere zij en voel een warm hoopje mens op de andere helft van mijn kussen liggen. Evy is verkouden en...

Column: Trip down Memory Lane

Column: Trip down Memory Lane

Ik zit klaar om een nieuwe column te gaan schrijven. Het is donderdag, een dag die ik zo koester: alleen thuis voor mijn eigen werk. Even niets moeten, maar doen waar ik blij van word. Meestal heb ik even een tijdje aanrommelen nodig om van de ‘ik moet’- in de ‘ik...

DOWNLOAD GRATIS EBOOK

Lees 'Zo bereid je je voor op je baby'. Je ontvangt meteen onze zinnige nieuwsbrief (waarvoor je je uiteraard op ieder moment kunt uitschrijven)

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0