Column: Op zoek naar de verwondering

door Jeroen de Jong

In een koud en donker Keulen, eind jaren tachtig, snapte ik opeens wat de kracht van kunst was. Ik was vijftien jaar oud en werd samen met mijn klasgenoten losgelaten in het Museum Ludwig, waar een grote overzichtstentoonstelling van Andy Warhol te zien was. De gigantische doeken met felle kleuren en herhalingen van bloemen, Marilyn Monroe, Mao, Coca Cola, Campbell’s Soup en ook van mijn eigen koningin Beatrix knalden mijn hoofd binnen en lieten me sprakeloos achter. Dit betekende niets, hier waren geen woorden voor. Dit ging alleen over ervaren en verwonderen.

 

Andy Warhol zette me op het spoor van de verwondering. Ik ontdekte literatuur en film. Ik maakte er mijn studie van en ging zelfs bij een culturele instelling werken. En natuurlijk zou ik er alles aan doen om mijn kinderen veel eerder dan ikzelf die waardering voor kunst bij te brengen. Ik zou ze meenemen naar musea, we zouden tentoonstellingen bezoeken. Zij zouden echte culturele burgers worden. Die zowel klassieke muziek als de impressionistische schilderkunst zouden waarderen.

 

Nou, dat is niet helemaal gelukt. We gaan maar weinig naar musea en zelfs de culturele festivals bij ons in de stad zien we lang niet allemaal. Want er is altijd wel een judotoernooi of een dansles of een familiebezoek. Of we zijn gewoon moe. Of lui. En eigenlijk interesseert klassieke muziek mijzelf ook niet zo veel.

 

Dus laat ik het ook maar weer los. Muziek zullen ze zelf moeten ontdekken. De meeste musea ook. Maar voor de broodnodige compensatie zijn we wel lid van het mooie kunsttijdschrift Dada. Ook hebben we ‘Een hele kunst‘ al drie keer voorgelezen. We zijn nu goed thuis in de 50 hoogtepunten van de Nederlandse kunst. Van de gebroeders van Limburg en Rembrandt tot Piet Heen Eek en Henny Vrienten. Schilderijen van Vincent van Gogh worden herkend, als ‘Oh dat is van die man met dat oor’.


Dit betekende niets, hier waren geen woorden voor

Maar er gaat niets boven de onontkoombare confrontatie met een echt kunstwerk zelf. In 2011 bouwde Florentijn Hofman – de man van de gigantische rubbereenden – een elf meter hoog houten konijn in het Valkhofpark in Nijmegen. Terwijl Thijn naar dansles ging, zagen Noek en Roos iedere week hoe het bouwwerk vorderde. Een stalen constructie, 12.000 houten plankjes en 36.000 schroeven werden samen ‘Het Uitkijkkonijn’. Met een rode bal op zijn neus. Je kon er nog in ook, om net onder de kop zelf uit te kijken over de rivier en de overkant.

 

Groot, niet te missen, zonder een duidelijk doel of functie. Het konijn stond er ruim een half jaar lang. Te staan. Gewoon omdat het kon. En het bracht een stukje verwondering in de stad. Juist vanwege het grote formaat, het gegeven dat het tijdelijk was en kwetsbaar. Maar ik weet zeker dat een groot deel van Nijmegen, waaronder mijn kinderen, heeft gevoeld dat dit is wat kunst met je kan doen. Je ogen en mond vallen open, je weet niet wat het betekent, maar van binnen voel je het kriebelen. Dat is verwondering. En daar wil je altijd meer van.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Zelfgemaakte cadeaus met het wichtelmannetje

Zelfgemaakte cadeaus met het wichtelmannetje

Ook dit jaar krijgen wij thuis weer het wichtelmannetje op bezoek, wat een heerlijke tijd. We zetten de schoenen voor Sinterklaas, wichtelen voor elkaar en er wordt zelfs al gewerkt aan kerstcadeautjes voor elkaar. Nu de kinderen wat groter worden leeft het echt en...

Relaxen in je zelfgemaakte harembroek

Relaxen in je zelfgemaakte harembroek

Een harembroek zit zo fijn! En daarom hebben we een patroon voor je gemaakt. Zodat je een haremgezin kunt worden. Voor ieder persoon in huis vijf stuks? Maar let op: dit is met de stelling van Pythagoras enzo!   Het patroon is het meest geschikt voor tricotstof....

Speelgoedzak: Opgeruimd in een handomdraai

Speelgoedzak: Opgeruimd in een handomdraai

Deze speelgoedzak is gemaakt van dikker katoen waardoor de zijkanten rechtop blijven staan als je ze twee keer omslaat, de zak verandert dan in een mand. Zo kan je kind het ene moment lekker spelen met het speelgoed in de mand, en is het spelen klaar, dan hang je het...

Vier dingen met kleur

Vier dingen met kleur

Het was de bedoeling dat dit artikel proefjes met kleur zou gaan heten. Maar aangezien ik vroeger al zwaar slecht in scheikunde was - en ook met het maken van dit artikel bleek dat ik gewoon niet goed ben met proefjes - heb ik besloten om simpelweg 'dingen' met kleur...

Een donderse sneeuwbol

Een donderse sneeuwbol

Op dit moment is sneeuw en ijs ver te zoeken. Om in de winterse stemming te blijven maakten wij in drie middagen tijd een donderse sneeuwbol. Wat hebben we nodig voor die donderse sneeuwbol?KleiKwastenVerf in fantastische kleurenLakEen glazen potje met metalen...

Kinderboek: Het boek zonder tekeningen

Kinderboek: Het boek zonder tekeningen

'Kijk, dit boek zit zo in elkaar: Elk woord dat er staat moet ook echt gelezen worden. Het maakt niet uit welk woord het is.’ We lezen een bijzonder boek, een boek zonder tekeningen. Met als toepasselijke titel 'Het boek zonder tekeningen.' Je zou denken dat het saai...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de gezellige Kiindnieuwsbrief vol inspiratie.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0