Column: Vier is een gezin

door Anita Borst

Je zou ons een modelgezin kunnen noemen. Papa, mama, jongenskind, meisjeskind. Een traditioneel modelgezin zelfs, want papa is kostwinner en mama is thuis met de kindertjes. Ik houd van lezen, van handwerken, van koken. Het is net de sixties bij ons thuis, maar dan zonder de kekke japonnetjes en mét snoeiharde death metal. Zo conservatief als de neten, wij.

Toen de oudste zich aandiende hebben mijn man en ik de keuze gemaakt zélf voor ons kind te gaan zorgen. En aangezien meneer mijn lief werkzaam is in de techniek terwijl ik arbeid verrichtte in de zorg lag het voor de hand dat ik thuis zou blijven. Van mijn salaris konden we niet rondkomen. Ik leverde mijn luxe graag in voor het voorrecht om dag en nacht bij mijn kind te mogen zijn.


Het was normaal dat je je kinderen opvoedde temidden van een groep 

Traditioneel, ja. Behalve natuurlijk dat je in de jaren zestig gezellig in dezelfde straat woonde als je ouders, je schoonouders, twee zussen met hun gezin en minimaal een aangetrouwde nicht en een jeugdvriendin. Ik zal de laatste zijn om het verleden te idealiseren, maar nog niet zo heel lang geleden was het normaal dat je je kinderen opvoedde temidden van een groep bekende en vertrouwde volwassenen. Je familie, je stam, je straat, je dorp.

Hier in het dorp heb ik welgeteld één vriendin die ik al langer ken dan vijf jaar. De dichtsbijzijnde jeugdvriendin woont op 40 kilometer afstand. Mijn ouders wonen anderhalf uur naar het oosten, mijn schoonouders anderhalf uur naar het zuiden. Ik heb lieve buren, heus, maar ze zijn niet zo vertrouwd dat ik de opvoeding van mijn kinderen aan ze zou overlaten. En dus komt alles neer op mij, en op mijn man als hij thuiskomt van zijn betaalde baan.

We zijn een traditioneel modelgezin, maar zonder het traditionele vangnet dat er van oudsher bijgeleverd werd. Een traditioneel modelgezin zonder context. En daarin zijn we ontzettend modern.

Voordat we kinderen kregen beschouwde ik het als een voordeel dat we relatief geïsoleerd leefden. We zijn op onze privacy gesteld, en hadden we behoefte aan reuring, dan zochten we die op. Maar nu is alles anders. Nu voeden we twee kinderen op. En zonder de input van andere volwassenen, zonder af en toe eens een dagje vrijaf omdat de kinderen bij je zus spelen, zonder dat vangnet in de straat is dat een behoorlijk eenzame onderneming. En zwaar. Vierentwintig uur per dag, zeven dagen per week op elkaars lip, dat is pittig. Ook voor een baby en een peuter.

Het is eigenlijk een wonder dat wij, en een heleboel moderne modelgezinnen mét ons, het zo goed redden. Weliswaar zijn we tegenwoordig gezegend met wasmachines, vaatwassers, stofzuigers, espresso-apparaten, spelcomputers en ander elektronisch gemak, maar die vervangen natuurlijk geen lieve oom om de hoek waar je altijd met de kinderen terecht kunt, al is het maar voor een kwartiertje. We zijn met zijn vieren. Maar van mij hadden het er best wat meer mogen zijn.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Creëer je eigen stam: je netwerk als opvang

Creëer je eigen stam: je netwerk als opvang

Ik koos ervoor om minstens het eerste levensjaar van mijn zoontje thuis te blijven. Ik was gelukkig in de positie dat ik dit kon en had zelfs graag financieel een stapje terug willen doen voor deze prachtige tijd thuis. Gelukkig kon ik de uurtjes als zoonlief sliep op...

Column: Vlekken

Column: Vlekken

Biologisch, lokaal, puur en zelfgemaakt. Ik zeg niet dat ik nooit patat haal, en de Thai hier in het dorp maakt betere curry dan ik, maar over het algemeen eten we redelijk gezond. Ik vind koken leuk, weet je. Ik vind het supercool om mijn eigen bouillon te trekken en...

Column: Alle dagen feest

Column: Alle dagen feest

Het is weer zo laat. Ik zit weer huilend op de bank met een koud geworden kop thee naast me. Ik verwijt mijn lief weer dat hij er nooit voor me is, dat hij het lekker makkelijk heeft met zijn baan buiten de deur terwijl mijn bestaan een eindeloos sloven is, altijd ten...

Onvoorwaardelijk opvoeden is niet grenzeloos

Onvoorwaardelijk opvoeden is niet grenzeloos

Het komt steeds weer terug in de media: ‘Ouders van tegenwoordig’ zouden steeds vaker met de handen in het haar zitten, omdat ze niet meer weten hoe ze moeten opvoeden. Dit komt volgens de deskundigen en broodschrijvers omdat kinderen zich niet meer hoeven te...

Kwaad worden op je kind – normaal en naar

Kwaad worden op je kind – normaal en naar

Je bent woedend. Woest, laaiend. Zie dan maar eens een verstandige, kalme ouder te blijven. Hoe zorg je dat je in verbinding met jezelf en je kind blijft?  We weten heus hoe het hoort en we vinden onze kinderen de liefste van de wereld, maar soms neemt ons...

Kinderen in actie voor het milieu

Kinderen in actie voor het milieu

Een beter milieu begint bij je kind. Oké, in de allereerste plaats bij jezelf, maar daarna toch bij je kind. Opvallend is het om te zien dat kinderen vaak erg milieubewust zijn. Gepassioneerd doen ze mee aan de acties die op scholen georganiseerd worden. Voor de...

DOWNLOAD GRATIS EBOOK

Lees 'Zo bereid je je voor op je baby'. Je ontvangt meteen onze zinnige nieuwsbrief (waarvoor je je uiteraard op ieder moment kunt uitschrijven)

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0