Docu Vleesverlangen: geef je je kinderen wel of geen vlees?

door Karin Dunning

‘Ja, nou, ik had nu eigenlijk tijd maar toch weer niet. Kunnen we het over een half uurtje nog eens proberen?’

‘Ik zet nét mijn fiets op slot, nog 5 minuten! Ik bel jou wel!’

Documentairemaker Marijn Frank heeft het druk. Eenmaal op haar bank geploft belt ze me terug. Ze is nog buiten adem van de race tegen de klok. Verder klinkt ze aan de telefoon net zoals je haar ziet op tv in Keuringsdienst van Waarde. Oprecht, nuchter, vriendelijk.

Voordat ik haar sprak, zag ik een paar fragmenten van haar nieuwe film ‘Vleesverlangen’. De titel is afgeleid van een fenomeen dat Marijn al een hele tijd bezighoudt: ze kan niet van vlees afblijven. Ik ben onder de indruk van de af en toe heftige beelden uit de vleesindustrie en haar moedige (zelf)onderzoek.

Vlees versus vega

‘Ik ben vegetarisch opgegroeid, maar ben toch begonnen met vlees eten. Ik hou er echt van. Hotdogs, worst, een mooie biefstuk. Zeker toen ik zwanger was van mijn dochter verlangde ik echt naar vlees. Maar ik worstelde er ook mee. Zoveel vleesschandalen in het nieuws, zoveel dierenleed. En de hormonen en antibiotica in vlees lijken me ook niet gezond.’

Vleesdilemma

‘Kinderen maken je zo bewust en verantwoordelijk. Ze werken als een soort boemerang, ineens komen al je gewoonten keihard bij je terug. We eten bijvoorbeeld minder suiker om het goede voorbeeld te geven.

Ik bleef na de bevalling langer thuis dan ik had gepland. Waar ik me eerst niet kon voorstellen zo lang te moeten wachten tot ik weer mócht werken, dacht ik nu: no way dat ik mijn dochter nu al ergens naar toe breng! De crèche die we tijdens de zwangerschap hadden uitgekozen voldeed ineens niet meer, we stapten over op een gastouder.

Liga’s komen er hier niet in. En koken? Deed ik nooit. Nu wel, onbewerkt en vers. De keuzes draaiden niet meer alleen om ons. Toen mijn dochter eenmaal toe was aan vast voedsel, werd mijn vleesdilemma nog groter. Moest ik haar nou vlees geven of een verstandig mens zijn en haar vegetarisch laten opgroeien? Ik ging op onderzoek uit. En mijn vragen waren: Waarom kan ik de discipline niet opbrengen om vlees te laten staan? Zijn we misschien massaal verslaafd aan vlees?’

Vlees herwaarderen

In haar documentaire zien we hoe Marijn een therapeute bezoekt, een slager, een professor in verslavingskunde en een chefkok met een voorliefde voor vlees. Ze loopt ook stage bij een slachthuis, omdat ze wil leren zelf een dier te slachten. ‘Als ik een dier eet, moet ik eigenlijk ook zo dapper zijn er zelf eentje te slachten, toch?’


Zijn we misschien massaal verslaafd aan vlees? 

De beelden die dat oplevert zijn soms schokkend. Marijn houdt zich aan een hoge standaard en gaat ver in haar zoektocht om tot de juiste beslissing te komen. Maar de documentaire is ook herkenbaar en soms grappig. ‘Ik wil met mijn film graag laten zien dat we, of we nou vlees eten of niet, het tenminste zouden moeten herwaarderen. Vlees is altijd voorradig, er is heel veel van en het is erg goedkoop: terwijl het eigenlijk iets heel bijzonders is. Ik houd mensen graag een spiegel voor door mijn eigen worsteling in beeld te brengen. Want wat zijn we nu eigenlijk aan het doen met dieren en met ons eigen lichaam?’

Of het Marijn lukt om een koe te slachten en of ze inmiddels weet of ze haar dochter met of zonder uitgebakken spekjes of entrecote wil laten opgroeien? Ik weet het niet, maar ik ga het zien. In december, in de bioscoop.

Vleesverlangen gaat op 21 november in première bij de IDFA en is vanaf 3 december te zien in de filmtheaters. 

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Column: Groot kind aan de borst

Column: Groot kind aan de borst

Ongeveer acht jaar geleden zag ik op televisie een documentaire over Attachment Parenting. Ik was net bevallen en kon mezelf helemaal vinden in de gedachtegang van de ouders in de documentaire. Samen slapen, borstvoeding geven en je kind dragen waren dingen die ik...

Kindvriendelijke restaurants, waar je gezond en lekker kunt eten

Kindvriendelijke restaurants, waar je gezond en lekker kunt eten

Veel mensen gaan minder uit eten zodra ze kinderen krijgen, maar tenzij het vanwege de kosten is, hoeft dat helemaal niet. Zelf ben ik van mening dat uit eten gaan een van de facetten is van een rijke pedagogische omgeving. Net als spelen met andere kinderen, meegaan...

Informatievoorziening over borstvoeding

Informatievoorziening over borstvoeding

Ondanks dat 79 procent van de vrouwen in 2005 met borstvoeding startte, gaf slechts 25 procent na zes maanden nog borstvoeding. Verbazingwekkend, aangezien keer op keer bewezen wordt dat moedermelk heel gezond is. De informatievoorziening rondom borstvoeding speelt...

Column: Met de borsten bloot!

Column: Met de borsten bloot!

Ik hoor het nog steeds: vrouwen die geen borstvoeding willen geven omdat ze niet hun ‘hele hebben en houden’ tevoorschijn willen toveren als hun kindje midden in een druk café honger krijgt. Nog erger: mensen die het geven van borstvoeding in de openbare ruimte...

Column: Hangtieten

Column: Hangtieten

Ik weet het al heel lang. Ik ben gek. Als kind werd ik op de basisschool al gepest omdat ik er andere ideeën op na hield dan de kinderen in mijn klas. Op de middelbare school was ik nooit echt in een hokje te plaatsen en vond ik in alle hokjes wel vrienden. Toen ik na...

Column: Voeding op verzoek

Column: Voeding op verzoek

“En ze krijgt om de drie uur 55 milliliter voeding.” Ik besluit mijn grote mond maar even dicht te houden. Omdat ik inmiddels heus wel wijs genoeg ben om het niet altijd en overal beter te weten. Drie uur, 55 milliliter, check. Ik kijk naar het knuistje van de kleine...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0