Column: Vrijwilligerswerk in Laos

door Nynke Bos

Een jaar vrijwilligerswerk in Laos. Met drie jonge kinderen! Afscheid nemen op school, van de oppas, van de mamafiets met degelijke zitjes, de supermarkt op de hoek, en ja, afscheid nemen van mijn stabiele inkomen. Wat beweegt mij alle zekerheden van ons Hollandse bestaan op te zeggen?

 

Meer tijd samen als gezin? Meer buiten spelen? Minder (werk-)stress? In een ander tempo leven? Ervaren hoe het anders kan met andere levenswaarden door een boeddhistische kijk op het leven? En als het even kan ook nog iets betekenen voor anderen, iets brengen. Een break – dat sowieso!

 

De enorme uiltjeskoffer rolt door het huis. Peutervoetjes dribbelen erachteraan. Bij de drempel stagneren ze. ‘Husie, helpen!’ Lucie weet wat ze moet doen. Het volgende obstakel is de wipstoel. ‘Kant Ciel!’ gevolgd door de onvermijdelijke knal. In een flits zie ik mijn baby verpletterd worden door de belachelijk grote vrolijke koffer. Ik snel naar de rampplek waar ik het drietal gierend van het lachen aantref. Peuterhumor, kleuterhumor en blijkbaar zelfs babyhumor.

 

Ik heb mijzelf nooit beschouwd als een koffermens. Integendeel zelf. Een onhandig blok aan het been van de echte reiziger is het ding immers. Het begint al op Schiphol waar ik struikel over de rolwieltjes, onduidelijk aan welke arm ze toebehoren. Meer dan eens zag ik iele Tuk-Tukbestuurders bezwijken onder zo’n reusachtig betonblok op wieltjes. En ook in de modderige jungle voelde ik mij vrij en wendbaar met mijn rugzak en lachte ik om de meiden met hun roze hutkoffer vol make-up, föhns, epileerapparaten en andere misplaatste hulpstukken.


Ik heb mijzelf nooit beschouwd als een koffermens 

Maar nu kan ik er niet langer omheen. Zoals ik tegenwoordig boodschappen doe met een log karretje in plaats van een mandje, zal ik ook op reis moeten met een koffer naast mijn vertrouwde backpack. Er moet immers duplo mee. Voorleesboekjes, autootjes, zetpillen, tampons en bodylotion zonder whitening. Waar kan ik nog meer een jaar niet zonder? Het houdt me bezig, de weken voor vertrek.

 

Daar staan we dan op Schiphol in de rij van de incheckbalie. Beiden een backpack op de rug en beiden houden we een lief kinderhandje stevig vast. De baby in de buggy lacht uitgelaten naar de levensgrote uiltjeskoffer. Eindelijk zijn we aan de beurt. Mijn vrouw legt de tickets op de balie: one way to Vientianea!

 

Nynke reist met partner en drie kleine kinderen naar Laos om daar minimaal een jaar als vrijwilliger les op een school te geven.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Weervrouw Marjon de Hond over tv maken, onweer en regen

Weervrouw Marjon de Hond over tv maken, onweer en regen

Bij wie kun je nou beter terecht met je vragen over het weer dan bij weervrouw Marjon de Hond? En wie stelt nou betere vragen aan een echte weervrouw dan onze eigenste slimme Kiindreporter Rivka Abraham (12 jr)? Nou precies! Zij hebben samen gebabbeld over orkanen,...

Column: langzame blote-voeten-dagen

Column: langzame blote-voeten-dagen

Het is nog schemerig buiten als ik wakker word. De kinderen liggen dicht tegen elkaar aan in een eenpersoonsbed, diep weggedoken onder de dekens. Jesse zit op zijn knieën voor de houtkachel en maakt vuur. Ik trek een warme trui aan, doe mijn gympen aan en open de deur...

Hoe relaxed is vakantie voor ouders eigenlijk?

Hoe relaxed is vakantie voor ouders eigenlijk?

Jippie het is zomervakantie! Tijd voor zon, zee, ijsjes en vooral lekker ontspannen. Dacht ik. Uit diverse onderzoeken blijkt dat vakantie een grote stressfactor is. En dat geldt zowel voor de voorbereiding, de aanloop naar de bestemming en de reis zelf. Op het moment...

Column: De volle grond

Column: De volle grond

Ik zou kunnen beweren dat ik een stadskind ben. Dat is in zoverre waar dat ik inderdaad in Amsterdam geboren ben. Maar ik ben opgegroeid in een dorpje in Gelderland, en de beste vriendin van mijn zusje en mij woonde op een boerderij. Ik weet dus waar de melk vandaan...

Wintermoestuin buiten en op de vensterbank

Wintermoestuin buiten en op de vensterbank

De doorgewinterde tuinder heeft de groenten uiterlijk in september in de grond gezet om vervolgens uit te rusten. Maar ik ben geen echte tuinder, ik doe maar wat. En daarom experimenteer ik dit jaar met een wintermoestuin. Tuinieren in de winter! Toegegeven, het zal...

GRATIS EDITIE KIIND

Lees Kiind stiekem lekker gratis. Download editie OER! Je ontvangt meteen ook de nieuwsbrief vol inspiratie - waarvoor je je ieder moment kunt uitschrijven.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0