Waarom beoordelen we elkaar? En (hoe) kan het anders?

door Nelleke Bos

Geen baan zo collectief en individueel tegelijk als het ouderschap. Je doet iets universeels: een kind grootbrengen. Toch kan het alleen maar op jouw unieke manier. Heb je eindelijk uitgevonden wat voor jou goed werkt, dan houd je daar ook stevig aan vast. Je bouwt als het ware een muurtje om jouw opvoedstijl heen, met oordelen als afbakening. ‘Deze manier is goed (voor mij), en dus is de rest dat niet.’ Klinkt ongezellig hè? Maar oordelen kun je ook beschouwen als een soort bescherming. En dan is het al een stuk logischer dat wij allemaal weleens te maken hebben met oordelen.

Oordelen als onvervulde behoefte

Want hoe komt het nou dat we eigenlijk allemaal wel oordelen hebben? Ik vraag het trainer/expert in verbindende communicatie Caroline Verlee. Allereerst, stelt zij, is het goed om te kijken naar wat oordelen precies zijn. ‘Ik ga ervan uit dat elk oordeel eigenlijk een onvervulde behoefte is van degene die het uitspreekt. Of, zoals Marshall Rosenberg het uitlegt aan de hand van het beeld van de giraf en de jakhals. De giraf vertegenwoordigt empathie, de jakhals heeft oordelen. De jakhalzen ziet hij als onhandige manieren om een mooie behoefte uit te drukken. In dat opzicht kun je elk oordeel ontvangen als een cadeautje voor jezelf. Een kans om iets te ontdekken. Maar dat vraagt wel veel van je natuurlijk.’

Zo bezien geeft een oordeel puur informatie over degene die het uitspreekt. Een oordeel over andere mensen en manieren werkt dan als zelfbescherming. Je doet het beste wat je kunt, en kritiek van een ander zou je niet verdragen. Je beschermt jezelf met kritiek naar buiten. Hoe kun je op een andere manier bij jezelf blijven?

Gratis artikel (niet) oordelen

Waarom we het zo ontzettend aantrekken wat anderen van ons denken

Verbindende communicatie 

Verbindende (bekend als geweldloze) communicatie is.een manier om naar gesprekken te kijken. Marshall Rosenberg ontwikkelde de zogeheten methode van Non Violent Communication. In dit model is het uitgangspunt dat er altijd een behoefte zit achter onze woorden, gevoelens en gedachten. Het is zaak om te zien wat die behoefte is. We weten het vaak zelf niet eens.

Als symbool voor twee types communicatie koos Rosenberg de giraf en de jakhals. De giraf symboliseert de taal van je hart. Het gevoel en een besef van overvloed staan hier centraal. De jakhals praat vanuit angst, tekort en oordeel. Voel je je als de jakhals, dan ligt conflict op de loer. Maar onthoud dat niemand een jakhals ís. Het is slechts een knellende jas, een onbeholpen, soms zelfs bijtende manier van praten, die wel wijsheid in zich draagt. De kunst is om verder te zien dan dat, en bij de taal van het hart en die wijsheid te komen.

In dit filmpje ‘Do conflicts end when needs are met?’ legt Rosenberg concreet uit hoe een gesprek van gesloten naar ‘open’ kan gaan.

Fotografie: Tjimkje Prins (@lepetitlux.fotografie)

Lees meer

Marshall Rosenberg | Gelijk hebben of gelukkig zijn?

Justine Mol | De giraf en de jakhals

Justine Mol | Opgroeien in vertrouwen

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Kinderen als serieuze gesprekspartners: zo deed Korczak dat

Kinderen als serieuze gesprekspartners: zo deed Korczak dat

De Poolse kinderarts Janusz Korczak (1878-1942) leidde begin 20e eeuw een weeshuis in Warschau. Hij ontwikkelde een methode waarin wederzijds respect de basis was, nadat hij gemerkt had dat straffen en een autoritaire houding weinig effect hadden. Korczak...

Straf werkt niet (zelfs nepstraf niet)

Straf werkt niet (zelfs nepstraf niet)

Ik had een wild idee: ik gaf mijn kind nepstraf. Lees hoe dat afliep.  De zoon wordt groot. Dat vindt hij in elk geval, en ik eigenlijk ook. Maar als je net zeven bent, ben je niet alleen best groot, maar ook nog best klein. Dat vind ik in elk geval, maar hij niet.  ...

Column: Ooit wilde ik een groot gezin

Column: Ooit wilde ik een groot gezin

En dan ineens ben ik op mijn thuisdag de poepluier van een ander kind aan het verschonen. "Hoe ben ik hierin verzeild geraakt?" vraag ik me af, wetende dat ik nog minimaal twee poepluiers te gaan heb voordat mijn zus terug is van haar werk en haar twee kinderen op...

De opvoedbehavioristen: conditioneren is passé

conditioneren: con - di - tio` ne - ren [-(t)sjoo-] («Frans) (conditioneerde, h. geconditioneerd) een mens of dier aanleren om na toediening van een bep. prikkel een bep. reactie te vertonenDe Rus Pavlov ontdekte eind negentiende eeuw dat je gedrag kan...

Jong geleerd is oud gedaan?

Jong geleerd is oud gedaan?

Een goede vriendin - tevens trotse moeder - vertelde me dat een hele vakantieweek van haar zoon in het teken had gestaan van een training bij zijn voetbalclub. Haar zoon van acht jaar oud is een jaar geleden ‘gescout’. Omdat het hier een grote, bekende...

Krijsend naar de kinderopvang – kan dat anders?

Krijsend naar de kinderopvang – kan dat anders?

Het was een hele lange tijd geleden dat Simon grote weerstand had om naar het kinderdagverblijf te gaan. Hij heeft wel wat vaker gesputterd, maar dat verdwijnt als hij z’n vriendjes ziet. Deze ochtend wilde hij écht niet. Hij liet zich op de grond vallen, huilen en...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de gezellige Kiindnieuwsbrief vol inspiratie.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0