Een goed kraamcadeau kiezen, dat kan best lastig zijn. Want je wilt de moeder in kwestie verwennen met iets persoonlijks, iets dat haar ondersteunt en bekrachtigt. Iets wat ze nog niet heeft en wel haar smaak is. Zoek niet verder, start een mealtrain. 

Een mealtrain is geen ding, maar een daad. Een goede daad, en daar het meervoud van. Het is een samenwerkingsverband tussen vrienden, familie, misschien zelfs collega’s, kennissen en buurtbewoners, die om beurten koken voor het kersverse gezinnetje. Het perfecte kraamcadeau. Dit zijn de voordelen voor de moeder:

Let op: de kraamtijd duurt veel langer dan de dikke week dat je kraamzorg ontvangt. Reken op een dag of veertig.

  • Een mealtrain is ‘voedend’ voor de moeder.

In het Engels klinkt het eigenlijk beter: nourishing the mother, zoals Heng Ou het ook zo mooi omschrijft in het boek The first forty days. Voeding is namelijk zo veel meer dan vitaminen, mineralen, calorieën en vezels. Ten eerste moet de moeder natuurlijk op kracht komen, na de bevalling, waarbij rijke voeding van levensbelang is, voor haar en haar baby. Als haar omgeving voor haar, haar partner en eventuele andere kindjes zorgt, kan zij beter zorgen voor haar baby. Dat is fysiek zo, maar ook emotioneel.

  • Een mealtrain zorgt ervoor dat de kraamvrouw zich gedragen voelt.

Als er elke dag iemand voor je klaar staat met een maaltijd, is de kans groot dat je gaat beseffen dat je daadwerkelijk gedragen wordt door de lieve mensen om je heen. Je staat er niet alleen voor. Kraamvrouw M., pas bevallen van haar derde kindje, kreeg in de tweede en derde week na de geboorte een mealtrain. ‘Soms zaten mijn man en ik met tranen in de ogen. Dit was zo ontzettend fijn. We voelden ons helemaal gezien, gedragen en gesteund. Wauw, deze mensen hebben allemaal de moeite genomen om te bedenken wat ze zouden maken, vervolgens boodschappen te doen, te koken én het ook nog eens te bezorgen.’

  • Met een mealtrain hoeft de moeder geen kraamvisite in te plannen, maar ziet ze toch haar vriendinnen.

Kraamvisite kan belastend zijn, omdat ze, vaak onbewust en ongewild, komen ‘halen’. Ze nemen energie in plaats van dat ze het brengen. Maar vriendinnen (en vrienden, familie, etc.) die je een warme pan soep komen bezorgen, geven op hun manier energie. Zo zie je ze wel even, en jij bent vervolgens degene die de regie in handen heeft en kan kiezen of je ze nog even uitnodigt. Misschien heb je er wel vreselijk veel behoefte aan om je bevallingsverhaal alvast te delen. Wedden dat ze het graag aanhoren? Maar jij houdt de regie, want dat hebben jullie met z’n allen afgesproken toen de mealtrain gestart werd. M: ‘Ik kreeg precies de mensen aan de deur waarvan ik het gevoel had: oh leuk, kom binnen. Het gaf me niet het gevoel dat ik visite had, en ik hoefde geen moment in te plannen, want het kwam altijd goed uit. Ik bedoel: eten komt altijd goed uit. Bovendien kende iedereen de regels en ging daar sensitief mee om. Ik voelde me dus ook vrij om te weigeren.’

  • Een mealtrain leert je dat je mag ontvangen.

M.: ‘Ik heb echt een les in ontvangen gekregen. Hoewel ik me erop ingesteld had dat ik in deze periode schaamteloos mocht ontvangen, zonder iets terug te hoeven doen, was het toch een heel proces. Normaal wil ik anderen niet te veel belasten, maar ik herinnerde me van een vriendin die zei: ‘geven is ook een behoefte, maar dan moet er wel iemand zijn die wil ontvangen’. Dus uiteindelijk lukte het mij om dankbaarheid te voelen en te genieten.’

  • Een mealtrain is lekker.

Als een ander voor je kookt, besteedt die er negen van de tien keer meer aandacht aan dan jij, met je kersverse baby op je arm, waarschijnlijk zou doen. En dat proef je. Maar een mealtrain heeft ook voordelen voor de deelnemers, de lieve mensen die koken voor de kersverse kraamvrouw.

  • Een mealtrain is duidelijk.

Als je via een online agenda allemaal noteert wie wanneer wat kookt, weet iedereen waar hij of zij aan toe is. De kraamvrouw geeft zelf aan wat de (dieet)wensen van haar en de rest van het gezin zijn en hoe laat ze het eten wil ontvangen, dus dat zit wel goed. Daarnaast kun je regels afspreken, zoals: niet te lang blijven hangen. Je weet zeker dat jouw cadeautje (lees: de maaltijd) in de smaak valt. 

  • Een mealtrain zorgt voor verbinding tussen de deelnemers.

Als je samen een stukje zorg voor iemand op je neemt, ontstaat er automatisch een onzichtbaar web van verbinding tussen alle deelnemers.

Voor wie geen rompertje wil geven maar wél iets zinvols: de duurzame, met zorg samengestelde kraamcadeaupakketten van Meneer Koekepeer
zijn een perfecte aanvulling op de mealtrain

  • Een mealtrain geeft jou de kans om iets voor een ander te betekenen.

Van betekenis zijn voor je medemens geeft voldoening. Met eten voorzie je in iemands eerste levensbehoefte, dus dat zit wel goed. Lekker gevoel toch?

  • Als je geluk hebt, kun je alvast bij de baby spieken.

Een mealtrain is geen verkapt kraambezoek. Maar als je met je potjes, pannetjes of bakjes de keuken in loopt, is de kans groot dat je een glimp van de baby opvangt. Of dat je de kraamvrouw even mag knuffelen en tussen neus en lippen informeert wat zij nodig heeft. 

  • Een mealtrain is makkelijk.

Echt, ook als je niet zo’n keukenprinses bent, kun je iets in elkaar flansen voor de moeder. Als het maar vers, voedzaam, warm eten is. Je hoeft het niet per se warm te brengen, maar wees terughoudend met koude producten zoals salades. Denk: soul food. Soepen, stoofschotels, of gewoon een lekker stuk rood vlees. Het is ook praktisch als ze het met één hand kan eten (want de andere hand houdt de baby vast) en als ze het de volgende dag eventueel kan opwarmen voor de lunch. Als je twijfelt, check dan even met de moeder. M: ‘Veel vriendinnen vroegen ’s ochtends waar ik trek in had. Superfijn.’ En als je echt, echt, echt niet kunt koken, dan kan ze misschien wel een eenmalige bezorgmaaltijd waarderen? Zoals bij M, die na negen maanden eindelijk weer goede sushi mocht. Inderdaad, dat is weliswaar koud, maar bleek toch wel heel erg welkom: ‘we hebben dat met het hele gezin echt verslonden’.

Verder lezen:
Heng Ou | The first forty days
Beatrijs Smulders | Veilig door de kraamtijd 
Op mealtrain.com kun je gemakkelijk een digitale mealtrain starten.

Gratis Kiind tijdschrift

Download voor nop editie THUIS

Boekentips

Word lid van Kiind!

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

De Knutseljuf: een fleurige bloemenkrans

De Knutseljuf: een fleurige bloemenkrans

De Knutseljuf inspireert om zelfstandig of samen op een (kunst)zinnige manier aan de slag te gaan. Het boek bevat 47 originele knutselwerkjes gerangschikt naar de tijd van het jaar, stap voor stap beschreven en in duidelijke foto’s getoond. Verschillende technieken...

Relatiecursus? Ouders hebben meer tijd nodig!

Relatiecursus? Ouders hebben meer tijd nodig!

Een relatiecursus voor aanstaande ouders. Psycholoog Maarten van der Linden stelt voor dit door de overheid te laten regelen. Wij van Kiind zijn er altijd vóór om ouders te ondersteunen bij het opvoeden van hun kleintjes, want inderdaad, het kan behoorlijk zwaar zijn....

Verrukkulukke pompoenpannenkoekjes

Verrukkulukke pompoenpannenkoekjes

Herfst, dús pompoen! Na een heleboel soepmaaltijden is een ander gerecht met pompoen wel verfrissend. Maak eens pompoenpannenkoekjes. Dat is per ongeluk niet eens zo ongezond. Ingrediënten 300 g pompoen 1 ei 125 g volkorenmeel 2 1/2 dl melk beetje roomboter...

Bramenjam maken

Bramenjam maken

Zo vanaf eind augustus zijn bramen rijp, als je de plekjes weet te vinden, dan kun je met een beetje mazzel emmers vol plukken. Heerlijk om zo los te eten, maar het is voor kinderen nog leuker om het ergens in te verwerken. Wij zijn een...

‘Ik wist van alles over mijn baby en ik vergat mezelf helemaal’

‘Ik wist van alles over mijn baby en ik vergat mezelf helemaal’

Nouska schreef over zelfzorg deze nogal resonerende woorden: "Ik wist dat dragen in een draagzak goed was voor de hechting, dus ik droeg mijn baby. Ik wist dat borstvoeding goed was voor de band, dus zette mijn zinnen erop. Ik wist dat slaaptraining slecht was, dus ik...

Column: Een commune in de polder

Column: Een commune in de polder

Ineens realiseer ik me dat ik mijn zoon al zeker een uur niet meer heb gezien. En, nog gekker, dat ik me daar helemaal geen zorgen over maak. Hij is met zijn nichtje op avontuur in de tuin van opa en oma. We hebben het hek dichtgeschoven, dus ze kunnen de straat niet...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de gezellige Kiindnieuwsbrief vol inspiratie.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0