Huilen wordt vaak direct geassocieerd met verdriet, maar voor een baby is het dé manier om met je te communiceren. En wat hij communiceert is heel duidelijk: ‘mijn lichaam voelt anders en ik wil me weer in balans voelen. Ik kan dit niet alleen. Help!’

Ons lichaam is 24 uur per dag bezig met het vinden, houden en terugkeren naar de ideale balans

Een baby is graag in balans

Ons lichaam is 24 uur per dag bezig met het vinden, houden en terugkeren naar de ideale balans. Elk systeem in je lichaam heeft een ideale setpoint waarbij hij optimaal functioneert. Het zorgen dat je om en nabij dit ideale setpoint blijft, heet reguleren. Het is het terugkeren naar normaal, nadat er iets vanuit de omgeving je lichaam, of een bepaald onderdeel van je lichaam, uit balans heeft gebracht. Een pasgeboren baby kan zichzelf nog niet in balans brengen, er is weinig Zen te bekennen. De volgorde van het zelf kunnen reguleren van verschillende processen staat behoorlijk vast. Zo zijn de meest basale processen om te kunnen overleven eerst aan de beurt en elk jaar van je leven breiden je mogelijkheden van zelfregulatie verder uit.

Functies gelegen in de hersenstam, daar waar bijvoorbeeld je temperatuur, je hartslag en ademhaling worden geregeld zijn als eerste ‘klaar’. Maar bij een pasgeboren baby is dit nog niet het geval. Zelf in slaap kunnen vallen of je emoties kunnen reguleren, zijn pas veel later aan de beurt en hetzelfde geldt voor het kunnen reguleren van prikkels uit je omgeving. Wat baby’s en jonge kinderen daarom doen om toch hun lichaamsprocessen in balans te brengen is een verbinding aangaan met hun belangrijkste verzorger(s).

Huilen en hechting gaan hand in hand

Huilen roept empathisch en beschermend gedrag op bij de verzorger. Het is instinctief aanwezig. Je voelt automatisch de behoefte om voor de ander te gaan zorgen. Huilen zet een sociale interactie in gang die, mits er voortdurend aandachtig op de onderliggende behoefte wordt ingegaan, zorgt voor een veilige hechting. Een baby die niet adequaat getroost wordt, krijgt – zeker als het langdurig en frequent voorkomt – last van schadelijke stress.

Niet goed reageren op de onderliggende behoefte die je baby met het huilen aan je communiceert, geeft je baby stress. De productie van adrenaline wordt verhoogd en vervolgens verhogen ook de cortisol-levels. Op latere leeftijd kan dit bijvoorbeeld leiden tot meer impulsief en agressief gedrag. Intense stress op hele jonge leeftijd beïnvloedt de ontwikkeling van de hersenen negatief.

Meer hierover lees je in editie WIJS in artikel: ‘Huilen, de hulpgarantie’.

Foto: Nina Olivari

GRATIS EDITIE KIIND

Lees Kiind stiekem lekker gratis. Download editie THUIS! Je ontvangt meteen ook de nieuwsbrief vol inspiratie - waarvoor je je ieder moment kunt uitschrijven.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0