Oeps, m’n kind kan een lucifer afstrijken

door Nelleke Bos

Laatst leerde mijn kleuter een lucifer afstrijken. En het lukte. Na een heerlijk moment van trots voelde ik ineens ook angst. Wat heb ik gedaan? Mijn kind kan nu vuur maken, help! Is hij nu een wandelend gevaar voor zichzelf en zijn omgeving? Waarom heb ik hem geholpen om zich hierin te bekwamen?

Mijn kind kan nu vuur maken, help!

Maar eigenlijk wist ik het antwoord wel: omdat hij eraan toe was. Het vuur fascineert hem, en in zijn carrière als dreumes en peuter heeft hij me ook al vaak genoeg laten zien dat hij niet onbehouwen te werk gaat. Zijn grote zus taalde er op die leeftijd niet naar. Vond ze veel te spannend; kennelijk weten kinderen zelf ook wel ongeveer wat ze aankunnen. 

Beschermende macht

Nou is dit geen pleidooi voor het loslaten van je kinderen op een druk kruispunt of onbeheerd spelen bij de sloot. Er zijn echt situaties waarin je kind onterecht denkt dat het wel kan en overmoedig is, of simpelweg de situatie niet kan overzien. Dan zet je als ouder je beschermende macht in. Geef je grenzen zonder discussie aan, om je kind te behoeden voor echt gevaar.

Lees zeker ook Free to learn of het artikel Opvoeden als een aap

Leren loslaten

Heel vaak valt het met het gevaar wel mee. Je kind kan vallen, zich stoten, een blauwe plek of schaafwond opdoen. Wij zeggen thuis inmiddels schouderophalend: ‘That’s how they learn’. Toch is het makkelijker gezegd dan gedaan. Met name als moeder behoed je je kind instinctief voor elk ongemak. Logisch. Je hebt negen intense maanden lang een kostbaar wezentje gedragen, je hebt nieuw leven gekoesterd met alles wat je in je hebt. Om deze schat vervolgens van de trap te zien stuiteren zeker? Geen denken aan! Geen wonder dat de dynamiek in de opvoeding zo vaak is: moeder roept ‘voorzichtig!’ waar de partner zegt van ‘toe maar!’. Succes dus, met die extra drempel om je kleintje los te laten, die gevaarlijke wereld in. 

Zelf doen!

Dingen zelf doen is voor elk kind een belangrijke stap in zijn ontwikkeling. De wereld om je heen ontdekken, proberen, uitvinden, je eigen maken. Omdat ieder kind een eigen tempo heeft, weet je nooit wanneer jouw kind klaar is voor de volgende stap. Kwestie van goed opletten. Probeert je kind zelf eten te pakken? Een boterham te smeren? Kleren aan en uit te trekken? De trap op te klimmen? De knopjes van de wasmachine te bedienen? Wat je ook ziet: probeer iets langer te wachten voordat je helpt of het overneemt. Laat je kind maar prutsen. Geef haar de ruimte om haar interesse te volgen, zolang het binnen veilige grenzen blijft.

De lucifers liggen bij mij thuis onbereikbaar hoog. Voor de zekerheid. Maar is er een kaars of vuurtje aan te maken, dan mag ons jonkie zijn kunsten vertonen. Want zelf doen – ja, daar wordt hij reuze gelukkig van.

Kun je je een paar dagen vrijmaken om je kinderen vrij te laten als de scharrelkinderen die ze zijn? Kom dan naar de moeder-en-kindretraite  en geniet.

Verder lezen

Vier de viezigheid

11 gevaarlijke dingen die je gedaan moet hebben voor je groot bent

Op zoek naar het verloren geluk | Jean Liedloff

Het laatste kind in het bos | Richard Louv

Free to learn | Peter Gray

Fotografie: Maria Stijger

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Huiswerk in de corona-tijd? Laat ons met rust

Huiswerk in de corona-tijd? Laat ons met rust

Gisteren haalde mijn dochter die in groep 8 zit huiswerk van school op en ik mocht een pak werk ophalen voor mijn groep 3-kind. Dinsdag: rekenen: les 1, blok 5, lezen: dag 4, zie leesmapje en instructie vind je online, schrijven: blz. 15 afmaken, computer: alles telt...

Kinderen leren ook door te lanterfanten

Kinderen leren ook door te lanterfanten

Vandaag de stad in, morgen naar het bos. En als je thuis blijft, voelt het alsof je je kind iets onthoudt. Nergens voor nodig. Kinderen leren juist ook van niets doen. Geef mij maar een todo-list tjokvol Dolce far niente, en dan zien we wel wat er dan spontaan uit de...

‘Niet huilen, het is niet erg’: Over huilen en zelfvertrouwen

‘Niet huilen, het is niet erg’: Over huilen en zelfvertrouwen

Als je kind huilt, dan is de eerste ingeving vaak om hem of haar er vanaf te helpen. Huilen is voor velen een lastige emotie. Opvallend is dat onze eerste neiging is om het huilen te laten stoppen. ZSM. Want; als de tranen weg zijn, is het verdriet over. Toch?...

Van bewegen leer je meer

Van bewegen leer je meer

Jaren geleden liep ik stage in het speciaal onderwijs. De kleuterjuf aldaar vertelde dat zij de kinderen de eerste weken van het schooljaar zitles gaf. Wat betekende dat de kinderen moesten leren om stil in de kring te kunnen zitten. Veel vierjarigen bleken dat (nog)...

Met deze 4 tips help je een driftig kind

Met deze 4 tips help je een driftig kind

Je kunt bij driftbuien best spreken van een oerdrift. Want zo zien die acute ontploffingen er soms wel uit. Maar hoe ga je ermee om? Ik vroeg experts Jillian Emanuels (aka De Instant Pedagoog) en schrijfster van het boek ‘Temperamentvolle kinderen’ Eva Bronsveld om...

Speel maar met vuur

Speel maar met vuur

‘Houd je kinderen weg bij vuur, want het is gevaarlijk.’ Ronja de roversdochter zou het er niet mee eens zijn. En mijn eigen kinderen evenmin. Zullen we het omdraaien? Voed je kinderen op met vuur, zodat ze leren omgaan met gevaar. Vier zomers geleden kampeerden we op...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0