Een bevalplan is reuze handig: om te beginnen helpt het je om vooraf stil te staan bij de dingen die jij belangrijk vindt. Het schept dus focus en duidelijkheid voor jezelf, je partner en daarna ook voor de degene die jouw bevalling begeleidt. Verder geeft het helderheid voor verschillende situaties.
Is het niet heel zinloos, omdat je toch nooit weet hoe je bevalling gaat lopen? Integendeel! Zoals Milli Hill een bevalling treffend vergelijkt met trouwen: als je een bruiloft plant, kun je de weersomstandigheden niet kiezen, en misschien heb je op de grote dag zelf wel griep of een gebroken been. Je kunt de bruiloft dus niet regisseren, maar je kunt wel voorbereiding treffen om er in verschillende scenario’s de mooist mogelijke dag van te maken. Kortom: je maakt jouw ideale geboorteplan, en minstens één back up plan. Omdat je weet dat bevallen hoe dan ook een levensgebeurtenis van jewelste wordt. Voor je baby, én voor jou.
Lees absoluut haar boek. Het staat tjokvol met de meest zinnige informatie over je bevalling voorbereiden.
Twee versies
Je kunt twee plannen schrijven: een thuisversie en een ziekenhuisversie. Hoe kun je je voorbereiden op een thuisbevalling, hoe ziet dat eruit in jouw ideale plaatje? En als je toch kiest voor het ziekenhuis, of als het gaandeweg op een ziekenhuisbevalling aankomt, welke keuzes wil je dan maken? Wat moet de geboorteprofessional absoluut weten over jou?
Drie fases
Bij het maken van je bevalplan kun je denken aan drie fases: de ontsluitingsfase, de persfase en het uur na de geboorte.
Vind je het prettig om vaak te (laten) controleren hoe je ontsluiting vordert, en wil je in dat geval getoucheerd worden of niet? Of houd je die fase graag zo rustig mogelijk?
Wat zijn voor jou prettige houdingen om in te bevallen? Zijn er hulpmiddelen die je voorhanden wil hebben, zoals een bal of een baarkruk? Onderzoek de verschillende soorten pijnbestrijding, en hun effecten (minder pijn, maar ook: beperken ze je bewegingsvrijheid, is er medicatie nodig na de pijnbestrijding, en welke effecten zijn er voor je baby? Welke natuurlijke vormen van pijnbestrijding zijn er?) Is er een type pijnbestrijding dat jou aanspreekt of waar je als het kan ver van uit de buurt wil blijven, benoem dat in je plan, voor het geval dat het tijdens je bevalling aan de orde komt.
Als je baby geboren is, kun je overweldigd zijn door het moment, waardoor je niet meer paraat hebt wat je van te voren allemaal had bedacht. Wil je bijvoorbeeld dat niemand jouw kindje (als eerste) aanraakt, behalve jij en je partner? Of wil je de navelstreng langer intact laten, zoals bij een (halve) lotusgeboorte? Wil je dat het eerste wat je baby proeft jouw colostrum is?
Procedures
Er zijn tal van standaard procedures in de geboortezorg. Allemaal gemaakt om zoveel mogelijk gezonde geboortes te begeleiden, maar dat wil niet zeggen dat ze bij jou passen. Zo is het steeds gangbaarder om ingeleid te worden als je ‘overtijd’ bent, na 42 weken. Of je verloskundige een inleiding overweegt na 42 weken, of al met 41 weken, verschilt per verloskundigenpraktijk. Bedenk wat jij hierin belangrijk vindt.
Ook kun je tijdens de bevalling (synthetische) oxytocine toegediend krijgen, om de weeën krachtiger te maken, of om de placenta sneller geboren te laten worden. De kans op een postpartum depressie stijgt hiermee wel aanzienlijk. Misschien zijn er wel andere manieren om jouw eigen oxytocine-aanmaak te verzorgen, zoals douchen, in bad gaan, je door je lief laten knuffelen.
Zo zijn er heel wat keuzes te maken. Maak je dit soort wensen vooraf helder, dan kan iedereen er tijdens de bevalling op terugvallen. Natuurlijk kun je jezelf geen garanties geven, maar je schept de kaders waar mensen om je heen rekening mee kunnen houden, telkens als er een keuzemoment komt, en daarmee maak je je kansen op een mooie ervaring stukken groter.
Positief over bevallen | Milli Hill
Fotografie Nina Olivari
