Column: Een weeshuis in Albanië

door Anita Borst

Ja jongens, ze is mooi. Onze zoon is ook prachtig, met z’n bleke huidje vol sproeten, een volle bos rossig-blond haar en van die intense, chocoladebruine ogen. Ik hoor geregeld een compliment over zijn charmante voorkomen, maar er wordt ook graag met hem gekletst, gespeeld en gestoeid. Op een mooi meisje, zo heb ik inmiddels gemerkt, reageren mensen heel anders. Daar blijft men gerust de hele dag bij zwijmelen.

Die ógen! Die wímpers! Die lách! Een mooi jongetje is toch vooral een jongetje, een kind om mee te spelen, terwijl een mooi meisje vooral wordt bewonderd en gecomplimenteerd. Alsof ze een porseleinen pop is.

Geinig hoor. Het eerste half jaar ofzo. Ik mag mijn pleegdochter graag fotograferen, want ze staat er eigenlijk altijd stralend op. Leuk voor haar moeder, leuk voor mijn man, leuk voor de opa’s en oma’s, de gezinsvoogd, de jeugdmaatschappelijk werker. Maar zo langzamerhand vind ik het tijd worden voor een paar nieuwe verhalen over ons meisje. Want even lomp gezegd: dat ze mooi is, dat weten we inmiddels wel.

Het is nou ook weer niet verschrikkelijk dat ze mooi is. Maar weet je, een adembenemend mooi meisje dat opgroeit in een cultuur waarin echt enorm veel waarde wordt gehecht aan schoonheid wordt al vóór haar eerste verjaardag gereduceerd tot enkel die innemende lach en die grote blauwe ogen. En als dat het enige is dat ze ooit over zichzelf hoort, tja, dan kán ze eigenlijk niets anders dan model worden hè.


Ze moet weten dat ze heel veel mogelijkheden heeft

Is dat een probleem? Op zich niet. Maar het lijkt mij belangrijk dat ze weet dat ze heel veel mogelijkheden heeft om zich te ontwikkelen, en dat ze niet van jongs af aan al één bepaalde richting uit gestuurd wordt. Misschien blijkt ze allerlei creatieve talenten te hebben, misschien ontwikkelt ze een passie voor natuurkunde of literatuur, wellicht voelt ze zich geroepen om de bejaardenzorg in te gaan, brandweervrouw te worden, een weeshuis in Albanië op te zetten. Dat kan allemaal. Maar niet als ze iedere dag alleen maar van iedereen hoort dat ze zo mooi is. Want je hoeft geen economie te hebben gestudeerd om mee te krijgen dat uiterlijke schoonheid in onze maatschappij als waardevol wordt gezien. En als jij die hooggewaardeerde schoonheid bezit, dan hoef je daarnaast eigenlijk niets meer te worden. Dan ben je al wat. Dan ben je je buitenkant. Voor zolang het duurt.

Dus terwijl de tienermeisjes op straat massaal aanbieden om op te passen (“Oooooh, wat een schátje! Kijk dan, ze lacht!”), roep ik vrolijk terug dat ons meiske echt verschrikkelijk eigenwijs is, en dat je je handen heus vól hebt aan zo’n sterk, levendig kind. Ik doe mijn best om ieder compliment over haar toch echt bijzonder fraaie uiterlijk te beantwoorden met een ánder inzicht. Wist je bijvoorbeeld dat ze al zelf gaat staan? Dat ze sneller kruipt dan de stofzuigrobot? Dat ze voor niemand bang is? Dat ze twaalf weken te vroeg geboren is en dat je daar helemaal niets van merkt? En zíe je eigenlijk wel hoe wakker en nieuwsgierig ze is?

Misschien wordt ze wel fotomodel. Dat zullen we wel zien als ze zestien is. Maar ik hoop echt dat ze tegen die tijd weet dat ze ook iets anders kan worden. Dat ze alles kan worden wat ze maar wil. Net als haar grote broer.

Lees ook: Een jurk om in te dansen

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Attachment Parenting is zo fijn voor jou

Attachment Parenting is zo fijn voor jou

Attachment Parenting (AP) is zo’n beetje een hippe naam voor ‘ouderschap met je kind in je buurt’. In het Nederlands ook vaak ‘natuurlijk ouderschap’ (NO) genoemd, wat best maf klinkt. Zijn andere vormen van ouderschap niet natuurlijk soms? Leestip: Op zoek naar het...

Waarom tegenslag zo goed is voor je kind

Waarom tegenslag zo goed is voor je kind

Wanneer je kind valt, letterlijk maar vooral figuurlijk, dan raakt dat jou als ouder. Je wilt niet dat je kind het moeilijk heeft. En je wilt zeker niet dat hij meemaakt waar jij als kind doorheen bent gegaan en soms nog last van hebt. Je wilt dat je kind gelukkig is,...

Kinderen in actie voor het milieu

Kinderen in actie voor het milieu

Een beter milieu begint bij je kind. Oké, in de allereerste plaats bij jezelf, maar daarna toch bij je kind. Opvallend is het om te zien dat kinderen vaak erg milieubewust zijn. Gepassioneerd doen ze mee aan de acties die op scholen georganiseerd worden. Voor de...

Gek doen met je kind

Gek doen met je kind

Stel, stel hè, je bent drie jaar en je haalt met je ouders vaak gekkigheid uit. Staat dat je ontwikkeling in de weg? Ik denk van niet, mits je je kind serieus blijft nemen. Sterker nog, ik ben zo’n ouder die een beetje maf is en haar grote peuter...

Reageren op gedrag zonder straf: Logisch of natuurlijk gevolg

Reageren op gedrag zonder straf: Logisch of natuurlijk gevolg

Hoe ga je om met een peuter die iets doet wat je echt niet wilt? Wat is een gepaste en zinvolle reactie op ongewenst gedrag? Moet je straffen? Het blijft een lastig thema. Hoe kun je zorgen voor een positieve situatie waarin logische gevolgen op gedrag worden gegeven?...

Boek: Groeten uit Transitië

Boek: Groeten uit Transitië

Wil jij de aardkloot een klein beetje liever, mooier en gezonder maken? Ja? Dan wil je 'Groeten uit Transitië' zeker lezen!  Een wormenbak, autodelen en tuinieren op de vierkante millimeter. Het kán wel, een beetje duurzamer leven. Deels terug naar vroeger, en deels...

0