Column: Een gloednieuw boekje vol werkjes

door Anita Borst

“Zul je goed je best doen met de cito?” hoor ik een moeder bij het afscheid nemen aan haar kind vragen. Ik kijk nog even om, zie het kind in kwestie ernstig ja knikken. Het jochie is vijf.

Mijn vierjarige moet er ook aan. De kleutercito. Hij heeft er zin hoor. Een gloednieuw boekje vol werkjes die ze samen met de juf gaan maken. Achteraf vraag ik hem hoe hij het op school heeft gehad. Hij vertelt dat hij in de zandbak heeft gespeeld met zijn twee beste vriendinnen. En dat hij naar de wc is geweest. En dat boekje met werkjes? Oh ja, dat heeft hij ook gedaan. En hij heeft een robot getekend. Ondertussen vraagt de moeder van de vijfjarige hoe de cito was gegaan en of haar zoon echt wel zijn best heeft gedaan.


Kinderen voelen haarscherp aan wat hun ouders van ze verwachten

Ik kan het de moeder van dat jochie niet kwalijk nemen. Zij heeft, net als iedere ouder, het beste voor met haar kind. En tegenwoordig kom je er nauwelijks onderuit dat toetsprestaties van belang worden geacht. Ouders zien hun kinderen het liefst op een basisschool die goede resultaten kan overleggen. En zonder een perfecte citoscore word je waarschijnlijk niet toegelaten op het gymnasium van je keuze. Toetsresultaten tellen. En dan kan de fantastische kleuterjuf nóg zo hard beweren dat de toets voor haar niet meer is dan een manier om haar onderwijs naar het bestuur van de school toe te verantwoorden, maar hey, meten is weten hè.

En dus krijgen de klasgenoten van mijn zoon, kleuters van vier, vijf jaar, de opdracht om vooral goed hun best te doen op dat ene werkje uit dat boekje. In de zandbak mogen ze lekker knoeien, en tekenen kunnen ze toch al fantastisch, maar die toets is belangrijk. Belangrijker dan gym, dan sorteerspelletjes, dan knippen, plakken, prikken, verven of mooie verhalen vertellen in de kring. Dat ene werkje, dáár gaat het om. Doe je best!

Kinderen zijn niet gek, die voelen haarscherp aan wat hun ouders van ze verwachten. En van nature willen ze maar wat graag aan die verwachtingen voldoen. Is die toets belangrijk voor mama en papa, dan doen ze hun stinkende best op die toets. Hoe klein zo ook zijn, hoe weinig ze er ook van begrijpen, of ze nou al aan zulke cognitieve taken toe zijn of niet. En zo wordt er, met de beste bedoelingen, al vanaf de kleuterschool aan kinderen geleerd dat het belangrijk is om bepaalde prestaties af te leveren.

Dat er ook op de school van mijn zoon een kleutercito wordt afgenomen, is een gegeven. Ik kan daartegen protesteren, maar dat verandert de huidige situatie niet. Wat ik wél zelf in de hand heb, is de druk die ik op mijn kind leg. Van mij mag hij lekker knoeien in dat boekje als hij daar zin in heeft. Al verzuipt hij het in de watertafel. Hij is een kleuter, laat hem lekker spelen. En ik weet nog steeds zijn citoscore niet. Wat interesseert mij dat nou? Ik ben het gelukkigst als hij het leuk heeft op school. Hij moet er tenslotte nog minstens veertien jaar naartoe.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Hoogbegaafdheid; een ander systeem in de hersenen

Hoogbegaafdheid; een ander systeem in de hersenen

Sander Dekker, de man die verantwoordelijk is voor het reilen en zeilen van ons onderwijs. Wie kent hem niet? Ik wel in ieder geval. Kort geleden maakte onze staatssecretaris bekend dat er voor de toptalenten in ons onderwijs dingen moeten veranderen. Een hoop...

Kleuters in de knel – dat moet beter!

Kleuters in de knel – dat moet beter!

Kleuters willen spelen. Elke ouder weet dat, en elke leerkracht ook. De monitor heeft voor het dossier onderwijs al meerdere verhalen gemaakt, waaronder over de prestatiedruk op kleuters. Daarvoor spraken zij verschillende kleuterjuffen die zich zorgen maken over de...

Kinderopvang naar wens kiezen

Kinderopvang naar wens kiezen

De meeste moeders gaan als hun baby drie maanden is weer aan het werk. De baby moet dan natuurlijk opgevangen worden. Tegenwoordig heb je daarin volop keus: sommige mensen kiezen voor een gastouder, anderen voor het kinderdagverblijf of voor een oppas (al dan niet...

Column: Yoga op school

Column: Yoga op school

Zodra ik mijn roze bedrijfsbakfiets bij het hek van de school parkeer rennen de eerste kinderen al op me af. 'Ben jij de yogajuf?' 'Doe niet zo onbeleefd, je moet u zeggen joh!' 'Mag ik helpen met die matjes?' En daar gaan ze, ieder met drie matjes in hun armen. De...

Zomervakantie, 6 weken vrijaf, júist als je dyslexie hebt

Zomervakantie, 6 weken vrijaf, júist als je dyslexie hebt

Stel:  je bent een kind en je hebt dyslexie. Iedereen om jou heen helpt jou om het makkelijker voor je te maken. Op school ondersteunen ze je door het geven van extra uitleg, je volgt een dyslexie-begeleidingstraject (elke week 50 minuten lezen met een dyslexiecoach)...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0