Dat het fijn is om met jonge kinderen naar buiten te gaan, is gauw duidelijk – het plezier straalt van hun gezichten en zo laten ze ook ons meegenieten van hun ontdekkingsreis. Want alles is immers nieuw voor hen en de moeite waard om te onderzoeken. Dat het tempo niet ons tempo is mogen we eigenlijk als een voordeel beschouwen. Als wij de tijd hebben en nemen, ontdekken we zelf ook weer hoeveel er buiten te genieten valt.
Het is belangrijk het kind ruimte te bieden hiervoor in een speelomgeving die uitnodigt tot creatief en fantasievol spel.
Elk seizoen is anders en laat ons het buitenzijn anders beleven. Goed gekleed kunnen kinderen bijna altijd naar buiten en de kinderen zelf zien zeker geen bezwaar. In de herfst en winter een skipak of kruipbroek aan, als het wat natter weer is een regenpak en een muts of hoedje voor bescherming tegen kou of zonneschijn.
Het is belangrijk het kind ruimte te bieden hiervoor in een speelomgeving die uitnodigt tot creatief en fantasievol spel. Hierin kan het jonge kind zich uiten, zichzelf zijn en kunnen de ervaringen een plekje krijgen. Daarom is een natuurrijke omgeving, die van zichzelf al rust uitstraalt van belang en natuurlijk materiaal om mee te spelen waar de vorm nog niet van vast ligt. Daarmee kan het kind zelf een invulling geven aan wat het op dat moment nodig heeft.
Jonge kinderen ontdekken de wereld om hen heen met hun zintuigen. Een spelend en ontdekkend kind wordt vies en nat, eet af en toe iets op en loopt met beestjes in de hand die wij misschien niet prettig vinden. Het is fijn als we kunnen begrijpen dat het van wezenlijk belang is voor het kind. Dat we positief reageren op zijn ontdekkingen en tijd maken om mee te kunnen doen met zijn spel. Dat we observeren alvorens te reageren. Dat we zelf ook weer het kind durven te zijn dat in ieder van ons nog steeds aanwezig is. Dat we invoelen dat deze ervaringen de basis is voor zijn verdere leven.
Kinderen, vooral in de eerste zeven jaren, leren door nabootsing en vinden het dan ook heerlijk om mee te doen met de bezigheden die buiten te vinden zijn, zoals de plantjes water geven met een gieter, bladeren harken met een klein harkje of bezempje, een kruiwagentje vol zand legen en sjouwen met takken en stenen. Samen kun je ruiken aan de bloemen, snoepen van de aardbeien of de besjes, appeltjes zoeken in een mandje, luisteren naar de vogels in de boom of de krekels in het hoge gras.
Een spelend en ontdekkend kind wordt vies en nat
Het ritme van de seizoenen is voor kinderen een herkenbare wederkerende cyclus die als houvast geldt voor het jaar. Wij zijn immers onderdeel van deze natuur, ook al denken wij soms dat het maakbaar is. De schoonheid van de natuur is duidelijk te zien in onze kinderen, hun prachtige ogen, de huppelpasjes die de dag tegemoet gaan, de zangerige stem van de verbeelding en de oprechte gesprekken die het jonge kind heeft, met een vogel, een slakje of een in onze ogen onbezield voorwerp. Jonge kinderen zien de bezieling erin en brengen hun binnenwereld tot uiting door middel van fantasievol spel. En wij, wij mogen daarvan intens meegenieten, hun de hand reiken en aanwezig zijn in het moment.
Ity Busstra schrijft kinderverhalen en gedichten over het innerlijk natuurlijk leven in samenhang met de natuur om ons heen; zo binnen zo buiten.
‘Mijn inspiratiebron is de verbinding tussen kinderen en de natuur. Al jaren beleef ik avonturen met jonge kinderen in de droom-speel-ontdektuin De kleine tuinman. Hier komen op afspraak jonge kinderen van 1 tot 10 jaar om in een natuurrijke omgeving te spelen en te werken. Als groep of individueel als natuurtherapie begeleid ik kinderen om weer in verbinding te komen met hun eigen natuur. Ook workshops voor moeders om meer rust te vinden in hun leven waar in aandacht en verwondering voorop staan, worden in de tuin gegeven.’
