Zindelijk worden zonder training

door Annemieke Nieborg

Toen mijn kleine twee jaar en een week oud was, zaten we met z’n allen op de bank wat te praten. Mijn kleine scharrelde wat in de kamer rond. En ineens liep ze naar ons toe: ‘Kijk, potje plast’, zei ze. En dit is hoe ze zindelijk werd, ook de dagen erna. Ik was blij verrast.

Een kwestie van trainen?

Ik probeer in mijn opvoeding in alles vertrouwen als uitgangspunt te nemen: dat een kind van nature sociaal is en niets anders wil dan bij de groep horen. Ik hoef dus niet de hele dag boven haar te helikopteren om te kijken of alles wel goed gaat. Ik hoef alleen beschikbaar te zijn. Door die bril probeerde ik ook naar het zindelijk worden te kijken. ‘Training’ is een woord dat ik hier niet vind passen. Als je iemand wilt trainen, dan ga je ervan uit dat het zonder jouw hulp niet gaat gebeuren. Toen ik me verdiepte in zindelijkheid, ontdekte ik veel ideeën als dansjes en liedjes om het leuk te maken of beloningen als het gelukt was. Ik bekeek het allemaal eens en dacht bij de meeste dingen: nee. Conditioneren laat ik aan Pavlov over. En oh ja, ik heb haar nooit tegen haar wil op het potje gezet, ook niet als ze aan het plassen was. Het lijkt me dat dit een aversie tegen het potje kan creëren.

Trainen? Dan ga je ervanuit dat het zonder jouw hulp niet gaat gebeuren

Geduld

Ik besloot dus om randvoorwaarden te creëren en dan maar af te wachten. Ik deed het volgende:

1. Ik kocht een potje. 2. Eh…

Dat was alles. Ik zocht voor haar een potje uit bij de kringloop en deed regelmatig haar luier uit. Ik gaf haar natuurlijk wel uitleg hoe het potje werkte en liet haar erop zitten. Ook vroeg ik regelmatig of ze moest plassen en dat dat op het potje kan. Er was weinig interesse in het potje…

Als ik vroeg: ’Moet je plassen?’, dan zei ze ‘Nee-heeeeee.’ Oké, duidelijk.

Mijn verwachting was dat het in een paar weken gepiept zou zijn, maar het is zeker wel een half jaar zo gebleven. Mijn vertrouwen dat het wel goed zou komen wankelde nu en dan, maar ze had me in allerlei dingen tot nu toe positief verbaasd, dus ik bleef vertrouwen.

Poep!

De onmetelijke fascinatie met mijn wc-gang was altijd al aanwezig. Haar aandacht was vooral heerlijk als ik op een openbaar toilet zat en zij weer vol graagte over de wc-bril keek: ’Poep, mama, poep!’ roepend. Als ik dan fluitend omhoog keek en gegeneerd zweeg, dacht ze dat ik haar niet gehoord had en riep nog harder: ‘Poep, mama!’. ‘Eh, ja,’ zei ik dan. Vriendelijk knikkend naar de andere mensen die stonden te wachten liep ik dan heel cool de wc weer uit. ‘Ja mensen, ik poep’, dacht ik dan.

Jong geleerd…

Als ouder bepaal je niet wanneer je kind zindelijk wordt. Wel kun je je kind de kans geven om zelf zindelijk te worden, met de aanwezigheid van een potje en uitleg erover. Het belangrijkste: neem je kind mee naar de wc. Wees een Ware Inspiratiebron op de wc, tot je kleine er vanzelf zin in krijgt.

Dit artikel verscheen eerder in de hartstikke uitverkochte eerste editie van het tijdschrift Kiind. Neem snel een abonnement en vis nooit achter het net! Tip: geef een abonnement voor de feestdagen. Als je abonnee bent, is dat ook nog eens heel voordelig.

Annemieke Nieborg volgt haar hart en is ondernemend. Ooit begonnen met economische artikelen voor o.a. ‘the New York Post’ en ‘die Zeit’. Dol op pietepeuterige technische reparaties. Sinds de geboorte van haar dochter is ze gepassioneerd schrijfster over leven met kinderen. 

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Goed voornemen: Eerder dan de kinderen opstaan

Goed voornemen: Eerder dan de kinderen opstaan

Ik schreef dit weekend, op zaterdag, twee artikelen. Spontaan ontstond er een Goed Voornemen. Want: wat nou als ik voortaan eerder zal opstaan dan de kinderen, voor de lol? Ik vroeg eens rond: 'Sta jij weleens eerder op dan je kinderen, gewoon voor jezelf?' Sommigen...

Sam dopt haar eigen boontjes

Sam dopt haar eigen boontjes

Hieronder vind je een verhaal over Sam. Sam is 5 jaar en zit in groep 2. Alhoewel ze oogt als een zelfstandig meisje, maakt de juf zich zorgen over een aantal dingen. De juffrouw heeft vanochtend in de klas een verhaal voorgelezen over hoe mensen vroeger in hutten en...

Column: Samen slapen met een groot kind

Column: Samen slapen met een groot kind

Samen slapen – bij ons al jaren vanzelfsprekend. Ook met een groot kind. Al bijna 5 jaar ligt hij tussen ons in: de jongste. Het is zo fijn wakker worden naast mijn zoon. Eerlijk is eerlijk, naast hem is het zelfs leuker wakker worden dan naast mijn man. Vergis je...

Column: Remigratie

Column: Remigratie

Op ochtenden dat mijn man onze peuter uit bed haalt, herhaalt zich vrijwel altijd hetzelfde ritueel. Mijn zoon, die graag wil dat ik ook uit bed komt, loopt naar mijn nachtkastje en pakt als eerste mijn bril. Vervolgens doet hij verwoede pogingen deze bril bij mij op...

Knus oud & nieuw. Ook voor je jonge kind

Knus oud & nieuw. Ook voor je jonge kind

Oudjaarsdag. De laatste dag van het jaar. Een mooi moment om terug te blikken en vooruit te kijken. Maar ook best een lange avond voor de kleintjes. Als je ze tenminste wakker houdt. Want is dat nou wel of geen goed idee? En hoe geef je op kindniveau betekenis aan de...

Goede voornemens: elke dag opnieuw

Goede voornemens: elke dag opnieuw

Het nieuwe jaar start met een fikse verkoudheid, een flink portie slaapgebrek en twee kinderen die elkaar voortdurend in de haren vliegen. Met mijn laatste restje energie probeer ik een meer vreedzame speelsituatie te creëren. Ik ga op mijn knieën bij ze zitten en...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0