Zo leert je kind (weer) zelfstandig spelen

door Nelleke Bos

‘Mama, speel nou!’ Zucht. Alweer? En natuurlijk wéér hetzelfde spel ook nog. Het is soms net alsof je kind geen eigen ideeën heeft. Jij moet helpen, meespelen, erbij zijn, dingen aandragen. En natuurlijk is dat ook hartstikke leuk. Je bent er graag voor je kind en je wil samen een gezellige tijd hebben. Maar het is niet gek wanneer je ook gewoon met je eigen zaken (of gedachten!) bezig wil zijn – en bovendien is het voor kinderen heerlijk om goed zelf te kunnen spelen. Hoe stimuleer je je kind tot eigen spel?

Doe minder

De eerste tip klinkt belachelijk en is toch ernst: doe minder. Ga even terug naar jouw kindertijd? Was jouw vader of moeder je dagelijkse speelmaatje? Hoe vulde jij je speeltijd in? Wanneer verzon jij je eigen spel? En hoe zou het zijn voor jouw kind om iets vergelijkbaars mee te krijgen? Het is voor iedereen anders. Maar ik gok dat wij, ouders in deze tijd, meer met onze kinderen spelen dan vroeger gedaan werd. Vanuit mooie idealen. Maar kijk eens of je wat vaker op de achtergrond kan zijn (lees eens lekker de Kiind op papier of zo). Hoe vaak geven wij al een goedbedoelde oplossing voordat ons kind erop heeft gebroed? Laat je kind aanrommelen, geef meer tijd om zelf tot plannetjes te komen.

Benader de dagelijkse speeltijd als een mini-vakantie

Schrik niet van verveling

In de tijd waarin wijzelf elk loos moment neigen in te vullen met onze smartphone is het niet vreemd dat onze kinderen geen verveling meer kennen. En dan is het al gauw hartstikke eng om even niets te doen te hebben. Daag je kind – en jezelf! – geregeld uit om zich te vervelen. Ga maar na hoeveel van jullie tijd per week al ingevuld is. Werk, opvang, school, uitjes, zwemmen, speelafspraakjes, tot etenstijd en bedtijd aan toe. Periodes zonder iets kunnen heel behulpzaam zijn. Benader de dagelijkse speeltijd als een mini-vakantie. Wat ontstaat er als je nergens naartoe hoeft?

Kies speelgoed met open einde

Het speelgoed dat je in huis haalt, kan ook veel voor je kind betekenen. Het lastige is soms, dat kinderen sterk verlangen naar kant-en-klaar speelgoed. Functies als geluid en licht, voorgeprogrammeerde gekkigheid: het werkt als honing voor een bij. Slim van de maker, maar jammer voor jullie. Want de interesse verflauwt al snel voor dit type speelgoed, omdat die superaantrekkelijke eigenschappen altijd hetzelfde blijven en ze je kind niet prikkelen tot een eigen interpretatie. En oh ja, het gaat ook snel stuk natuurlijk.

‘Saai’ speelgoed biedt de mogelijkheid om alle kanten op te gaan. Net als met verveling geldt hier: in het begin vraagt het wat meer moeite, en daarna ga je genieten van het rendement. Zo zal je kind misschien eerst wat voorbeelden nodig hebben. Wat zou je allemaal kunnen doen met blokken? En met kartonnen dozen, oude lakens of allerlei natuurvondsten? 

Fotografie: Jana Boekholt

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Handig! Begrijp je kind via spel

Handig! Begrijp je kind via spel

Op een lichtvoetige, maar ook onvoorwaardelijke en natuurlijke manier verbinden met je kind, hoe doe je dat? Nele Flamang weet het. Ze schreef er een boek over en sprak met journalist Drees Koren over het belang én het genot van verbindend spelen.  Hoe ben jij zo gek...

Ode aan de eigenwijsheid van mijn kind

Ode aan de eigenwijsheid van mijn kind

Terwijl ik nadenk over ‘gewoon doen’, realiseer ik me dat we als ouders juist graag willen dat onze kinderen bijzonder zijn. Bijzonder knap, bijzonder intelligent of bijzonder creatief. Maar dan wel graag binnen de kaders van het acceptabele - en dus stiekem het...

Onvoorwaardelijk ouderschap, visie op opvoeding

Onvoorwaardelijk ouderschap, visie op opvoeding

Vraag het een willekeurige ouder en ze zullen zeggen dat ze onvoorwaardelijk van hun kind houden. Onvoorwaardelijk van je kinderen houden is voor veel ouders vanzelfsprekend, onvoorwaardelijk opvoeden is in de praktijk een stuk lastiger. Lees ook ons interview met de...

Waarom peuters niet op een strafstoeltje horen (ook niet heel even)

Waarom peuters niet op een strafstoeltje horen (ook niet heel even)

Op een ouderavond vroeg de juf van mijn kleuter: ‘Kinderen van 0 tot 7 jaar willen van alles en ze doen ook van alles. Wat hebben ze nodig om te dóen?’ Het onderwerp was de wil. Er werd van alles geroepen: zelfvertrouwen? Een plan? Een doel? Dat was het allemaal niet....

Laat ze zelf spelen!

Laat ze zelf spelen!

Bij ons in de buurt staat een klimrek. Op twee meter hoogte is zo’n horizontaal laddertje waarin je kunt hangen, en jezelf in het zand laten ploffen. Mijn kind klimt zo nu en dan omhoog, staat een poosje te aarzelen in de hoogte, en besluit weer voorzichtig naar...

Je eigen kleren kiezen is goud waard

Je eigen kleren kiezen is goud waard

Als kinderen hun eigen kleren kiezen, wordt het een zootje, vanzelfsprekend. Waarom is het dan toch een heel goed idee als kinderen hun eigen kleren kiezen? Ik vroeg het eerst maar aan mijn eigen kinderen.  Dat bepaal ik lekker zelf! De 11-jarige opent snoevend:...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de gezellige Kiindnieuwsbrief vol inspiratie.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0