Het is zondag en ik besluit om een week geen geld uit te geven. Zoiets moet je kort van tevoren bedenken, anders ga je hamsteren. De reden hiervoor is tweeledig; ik ben het zat om krap te zitten met mijn geld en ik heb wel zin om even te consumnietsen. Ik ben geïnspireerd geraakt door het boek ‘Leven van een euro per dag’ waarin Kath Perry schrijft over het jaar waarin ze dit daadwerkelijk uitgevoerd heeft.
Het is zondag en ik kijk eens in de koelkast. Mijn dochter is net jarig geweest, dat maakt het iets makkelijker, maar daarvan heb ik naast een pan soep voornamelijk snaaiwerk overgehouden. Uit de soeppan schep ik twee grote bakken vol en vries deze in. Er blijft genoeg over in de pan. Een grote uitdaging zie ik in het gebrek aan een stuk doodnormale kaas. Dat is zo’n overaldoorheengooiproduct. Vlees heb ik sowieso meestal niet in huis, maar het houdt in dat ik qua beleg wat luxe kaasjes en zoetigheid heb.
Het is woensdag, het brood is nu echt op
‘s Ochtends ga ik met mijn dochter van vier een stukje wandelen, zij op haar nieuwe fiets -die overigens niet nieuw is, maar gekregen van een meisje dat er te groot voor geworden is, een gegeven dat mijn dochter juist leuk vindt- en ik te voet. ‘s Middags bezoeken we mijn opa in het bejaardentehuis en een verjaardagsfeestje. Ik nodig mijn schoonmoeder uit voor het eten, zoveel soep heb ik nog. We eten er toastjes met spannende kaasjes bij.
Het is maandag en mijn dochter went voor het eerst op school, ik blijf er de hele dag bij en we hebben de laatste boterhammen gesmeerd. ‘s Ochtends hebben we ontbeten met pap. Op school krijgen we ook wat appel (wat een luxe!) en we eten onze laatste bananen op. We eten die avond met een heleboel buren, daar bak ik een stapel pannenkoeken voor, want meel, melk en eieren heb ik nog. De boter is daarna wel op. Die avond doen we ons tegoed aan de heerlijkste salades, taco’s en andere lekkernijen.
Het is dinsdag en ik ga naar mijn werk. Mijn dochter gaat nog twee keer naar de crèche toe en krijgt daar te eten. We ontbijten met knäckebröd. Ik werk op een buitenschoolse opvang en eet daar de producten die we GGD-technisch niet meer aan de kinderen mogen serveren: de ontbijtkoek is over datum, de roomkaas van vorige week en het brood is iets te oud maar wat mij betreft nog lekker. Deze keer eten wij bij mijn schoonmoeder, heerlijke boerenkoolstamppot!
Het is woensdag, het brood is nu echt op. Ik maak taartjes van het knäckebröd: een met pindakaas en hagelslag en een met roomkaas en jam. Gelukkig heb ik nog ingrediënten om brood van te maken. Voor morgen moet er een traktatie voor op de crèche komen. We maken brooddeeg, een deel voor ons en een deel om lieveheersbroodjes van te maken met rozijnen. Dit laatste doen we in een mooie rieten mand en we versieren deze met een herfstige slinger. We krijgen twee peren uit eigen tuin van de buurman, die heerlijk smaken. De buurvrouw is jarig. Ondanks dat ze het niet viert wil ik wel een cadeautje geven. Ik besluit een verwenpakket samen te stellen en zit met een gewetensvraag; is het stom als je geen geld uitgeeft voor een cadeau? Ik besluit van niet, sterker nog; mijn verjaardagswens dit jaar was: “Geef iets van jezelf weg waarvan je denkt dat je mij er nog blij mee kunt maken”, ik heb heel leuke dingen gekregen. Voor de buurvrouw heb ik een maskertje, miniflacons lekkere douchegel, een romkom-dvd en chocolaatjes. Mijn dochter maakt een tekening. Ik pak dit feestelijk in en zet het voor haar deur.
Het uitje van vandaag is naar de boekwinkel waar Aart Staartjes voorleest uit zijn nieuwe boek. Het menu van die avond bestaat uit goedgevulde groentesoep uit de vriezer met aardappelkroketjes.
Het is donderdag en mijn dochter neemt afscheid op de crèche. Ik eet een lieveheersbeestje mee. ‘s Avonds eet ik niet thuis, maar omdat van een ander profiteren nou net niet het idee is, neem ik wat lekkers voor ‘s avonds mee; chips en een dipje van roomkaas, verse koriander en chilisaus, echt een aanrader. Daarna race ik naar mijn percussieles.
Het is vrijdag, weer eenzelfde werkdag. Ik eet het brood van eergisteren als tosti. Op vrijdagavond eet ik meestal een daghap in de kroeg, maar aangezien ik die meestal niet lekker vind, besluit ik thuis snel iets onzinnigs te eten. ‘s Avonds wilde ik naar een optreden kijken van een koor in de stad, maar aangezien de entree tien euro is besluit ik af te haken. Ze zoeken nog wel iemand die hun cd’s wil verkopen, dus op die manier kan ik iets nuttigs voor hen doen en gratis naar binnen. Uiteindelijk voel ik me niet lekker en ga toch maar huiswaarts na mijn werk. In de brievenbus tref ik een gratis exemplaar van het Parool aan, daar had ik net behoefte aan!
Op zaterdag voel ik me nog steeds niet erg lekker. Pas aan het eind van de middag loop ik een rondje door de stad en klets bij met de mensen die ik tegenkom. ‘s Avonds eet ik simpel; pasta met zongedroogde tomaatjes, pesto en kaas. Mijn dochter eet niet mee, dus ik doe wat minder moeilijk over de gemiste hoeveelheid groenten.
Het is zondag en ik heb nog soep in de vriezer. Door het te bewerken met de staafmixer krijgt het een totaal andere smaak. Eigenlijk zit de week er al op, maar het voelt ineens raar om nu wel geld uit te geven. Hoe begin je daar aan? Ik heb een heel lijstje met boodschappen, maar bij ieder product denk ik dat ik er nog wel iets langer zonder kan; kaas (want er is nog beleg), afwasmiddel (is nog niet helemaal op), brood (ik heb nog crackers en pap), fruit (er zijn nog twee appels en er groeien nog wat vijgen op het balkon), eieren (ik heb er nog een), shampoo (ik vind nog wat proefmonsters shampoo). Ik stel het nog maar even uit. Het is herfstvakantie dus ik wil wat leuks doen. We houden een herfstpicknick. Ik heb geen meel meer, dus er gaat muffinmix in het pannenkoekbeslag. De boter is op, dus ik bak de muffinpannenkoeken in een heel dun laagje olijfolie. Ze smaken eigenlijk wel lekker, zeker met genoeg stroop erop. Van bladerdeeg, een appel en zes late frambozen maak ik appelflappen en verder vind ik nog vers druivensap, stukjes fruit, wat koekjes en zoutjes. We hebben uren gepicknickt. Ook voor het avondeten had ik nog genoeg in huis; een stuk vis, diepvriesgroenten en rijst. Dit meng ik met de overgebleven koriander, roomkaas en een scheut chilisaus en het smaakt heerlijk, al zeg ik het zelf.
De week is ruim voorbij, de dag waarop ik weer geld ga uitgeven nadert. Wat ik weet; in zo’n week word je behoorlijk creatief. Nou zijn wij maar met z’n tweeën, met een heel gezin vol hongerige kinderen wordt het lastiger. Aan de andere kant heb je waarschijnlijk ook een grotere voorraad voedsel in je huis. Ik zou zeggen; kijk eens hoe ver je komt!
