Kolven buitenshuis – het kan echt overal!

door Nelleke Bos

Kolven buitenshuis. Er is iets geks mee aan de hand: het vinden van een plekje om te kolven is een ware zoektocht, en toch kan  het uiteindelijk overal. De redactie heeft zelf allerlei kolfsessies meegemaakt, dus wij vroegen aan onze lezers: ‘Wat is de gekste plek waar jij ooit gekolfd hebt?’. De antwoorden waren overweldigend en divers, met een gemeenschappelijke deler: de locaties die echt geschikt of zelfs bedoeld zijn om te kolven buitenshuis zijn op 1 hand te tellen.

De combinatie als je wil kolven buitenshuis: privacy én een stopcontact vinden valt niet mee (of je moet een handmatige kolf of kolf op batterijen hebben natuurlijk). En dan moet er liefst ook nog een koelkast in de buurt zijn. Zoals een van de inzenders bovendien opmerkt:

Mijn kolfmomenten matchen niet altijd met de momenten dat er een plek in de buurt is

En zo is het. Als je moet, dan moet je. Je wil de stuwing met bijbehorende vlekken die door je blouse heen schijnen voor zijn. Maar preventief kolven is ook kansloos, want dat heb je nog niet genoeg. Geen sinecure!

Onverwachte plekken

Onderweg en op plekken waar je normaal gesproken nooit komt, blijkt het erg zoeken. Dat kan fantastisch uitpakken, zoals in de Koninklijke Loge van de Stopera, maar ook heel ongelukkig, zoals op de EHBO, omringd door mannelijke verplegers. De productie van een dergelijke kolfsessie is dan ook bar slecht in die gevallen.

De kolfplekken waar we het op ons werk mee moeten doen, blinken vaak uit in armoedigheid. Voorraadhokken en bezemkasten werden geregeld genoemd.

Tika Tessita Mohunlol observeert: ‘Ik heb bij mijn oudste fulltime gekolfd, dus dat deed ik zo’n beetje overal. In het park, in de trein, vliegveld, vliegtuig, in de auto. Niet echt ‘gekke’ plekken, maar wel iets waar je aan moet wennen. Kolven vinden veel vrouwen enger ‘openbaar’ te doen dan live voeden. Dus wellicht worden de plekken als snel als ‘gek’ gezien?’

Ontspanning

Als je niet ontspannen bent, gaat het kolven vaak een stuk minder goed. Het zitten tussen de bierkratten of voorraden printerpapier, of in een open ruimte waar mensen je kunnen storen, vraagt nu eenmaal een hoop aandacht, waardoor je alerter blijft.

Dit te grappige (reclame-)filmpje illustreert het bizarre leven van de kolvende vrouw uitstekend:

Waar vindt al dat kolven buitenshuis nu plaats? De lijst blijkt heel lang, en meerdere moeders geven aan dat ze in feite óveral kolven, waar ter wereld ze dan ook zijn. Om je melk te laten stromen, heb je ontspanning nodig. Die is op sommige locaties best moeilijk op te wekken. Check:

Tijdens het reizen

  • In de trein
  • In de auto als bijrijder, maar ook in de file, achter het stuur
  • Op een vliegveld, in het vliegtuig
  • Op een boot tijdens een feest
  • In het conducteurshokje in de trein
  • Lopend (met elektrische kolf met batterypack)
  • In bootjes:
  • Op een bootje in de Efteling, een fluisterbootje in Giethoorn, een rondvaartboot in Amsterdam en – jawel – op de boot van Sinterklaas

Moeders van oudere kinderen kijken bemoedigend naar me: Oh ja, zo was dat

In je vrije tijd buiten de deur

  • In een donkere kelder ( lichtknop onvindbaar) van het gemeentehuis tijdens een huwelijksceremonie…met haast…want de groepsfoto moest bijna gemaakt worden
  • Op Pinkpop, samen met 20 andere moeders in een hokje… wel heel gezellig
  • Backstage bij een operavoorstelling
  • In het voorraadhok van de sportclub
  • In de Sky Box van het voetbalstadion
  • Tijdens een bergwandeling, gewoon op een berg
  • In een safari-hutje in Afrika
  • Op zolder van een speciaal biercafé tussen de kratjes
  • Op een terras van een wellnesscentrum, onder m’n badjas
  • In de bruidssuite van een bevriend stel tijdens hun bruiloft. Er was geen andere kamer of plek
  • Middenin het café
  • In de koninklijke ontvangstruimte in theater Carré
  • In het Vondelpark
  • Tijdens een popconcert
  • In een pasfotohokje van het warenhuis tijdens een dag shoppen met vriendinnen
  • In de bioscoop, tijdens de film
  • Op een vrijgezellenfeestje
  • Op een festival
  • In de tent, caravan en in de vouwwagen
  • Op het toilet, met een rij wachtenden buiten die moesten plassen
  • Op een bierfust in het bierhok van een klein café in Amsterdam. Met een bezem voor de klapdeuren zodat het personeel niet zo binnen kon lopen.
  • Achter de onthaalbalie van een hotel
  • In een pashokje
  • In de kerk tijdens een doopdienst

Tijdens het werk

  • In een gangetje tijdens de repetities voor een musical
  • Tijdens een vergadering
  • In een open kantoortuin
  • Thuis, tijdens het koken
  • In de stoppenkast van de kunstacademie
  • In een muzieklokaal
  • Bij een EHBO-post
  • In een kelder van een galerie
  • In een regiecabine
  • Op het toilet
  • In de kleedkamer van een theater
  • In de kamer van de burgemeester
  • Naast de printer
  • In de voorraadkamer

Het mooiste en meest illustratief van kolven buitenshuis-waar-het-maar-nodig-is vonden we de foto (coverbeeld van dit artikel) die fotograaf Marry Fermont ons stuurde. Tijdens haar werk, het fotograferen van een geboorte, kolfde zij. Met een dubbele kolf zelfs. Hoppa!

Vreemde momenten

Soms blijkt het kolven zoveel meer dan een praktische handeling. Het kan een vreemde en emotionele situatie opleveren. Zoals Jeanne Driessen schrijft: ‘Ik heb gekolfd in de kamer van het verzorgingshuis waar mijn schoonvader opgebaard lag. Die periode heb ik echt gevoeld hoe dicht leven en dood bij elkaar liggen. We hebben ons een weg gebaand door die achtbaan van emoties. Om nooit te vergeten…’

Of zoals Maria van Kooij meemaakte, op een leuke manier vreemd: ‘Ik kolfde in de badkamer van de kleedkamer waar Paulien Cornelisse zich klaarmaakte voor haar optreden in Deventer. Nog een leuk opschrift & handtekening in haar boek aan overgehouden.’

Openbaar ongemak

Maaike van Langen vatte het uitgebreid voor ons samen:

‘Voeden in het openbaar, daar denk ik nauwelijks een seconde over na. Als mijn zoon honger heeft mag hij lekker drinken ongeacht waar we op dat moment zijn. Maar kolven is toch anders. Dat voelt dubbel. Ik voel me namelijk wel wat opgelaten om in het openbaar te kolven buitenshuis. Ook al heb ik handige en discrete voedingskleding. En toch doe ik het, noodgedwongen, omdat ik bar weinig plekken tegenkom die daar voor aangewezen zijn. Kolven voelt op de een of andere manier veel meer privé. Is het het apparaat? Het zuigende geluid? Toch een stuk minder schattig dan zo’n baby’tje. Aan de ene kant droom dus ik van meer plekken waar ik me rustig kan terugtrekken. En anderzijds denk ik een beetje activistisch: als die plekken er niet zijn, dan maar ‘out in the open’.

Wat me ook frappeert is dat mensen op de echt openbare plekken nauwelijks op of om kijken. Want tja: wanneer zie je een kolvende vrouw? Hoe ziet dat er überhaupt uit. Als je dat niet weet valt het ook niet op. En moeders van oudere kinderen kijken bemoedigend: oh ja, zo was dat. Niemand heeft me ooit gezegd te stoppen met kolven.’

De messcherpe conclusie

Na het lezen van alle reacties is het duidelijk. Ten eerste is het beroerd gesteld met de mogelijkheden om te kolven buitenshuis. Bepaald demotiverend, als je vol goede moed aan je borstvoedingsavontuur begint. Ten tweede zijn kolvende moeders totale superhelden, die het vaak binnen de gekste omstandigheden nog voor elkaar krijgen om de melk te laten stromen.

Meer lezen

Aanleggen, kolven, voeden Rufna Alrich

Het tienstappenplan voor kolven

Langvoeden – gek of gewoon?

Fotografie: Marry Fermont

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Oeps foutje – maak je tijdschriftenrijtje netjes

Oeps foutje – maak je tijdschriftenrijtje netjes

Daar ging iets mis! Het is de bedoeling dat je alle 4 de ruggen van het tijdschrift samen een mooi geheel worden en dat er weer Kiind staat. Dat is dit jaar jammerlijk mislukt. Kijk maar: (En hieronder vind je De Grote Oplossing!)...

Column: Groter kijken

Column: Groter kijken

Kiind mag zich tegenwoordig een heuse dreumes noemen en is dus net als mijn zoontje de babyfase aan het ontgroeien. Een mijlpaal. Natuurlijk, wat vinden we het jammer dat het allemaal zo snel gaat, maar wat worden baby’s ineens leuk als ze echt een eigen...

Nooit te weinig tijd voor een liedje

Nooit te weinig tijd voor een liedje

Tamar Lewis, moeder van drie kinderen en getrouwd met haar peuterliefde Jaïr, zingt over het moederschap. 'Nooit te weinig tijd voor een liedje' is ons recht uit het hart gegrepen. Tijd voor een inimininterview!...

Column: Een Duitse kaaskop

Column: Een Duitse kaaskop

Op de pleegzorgcursus hebben we het heus wel gehad over kinderen met een andere achtergrond. We zijn pleegouders in de regio Amsterdam, de hele wereld woont hier. We hebben geleerd over dieetvoorschriften voor moslims, over het opvoeden van vegetariërs, over...

Column: Niet kijken

Column: Niet kijken

Bij ons in huis vinden we het heerlijk om anderen te verrassen. En daar waar zoonlief voorheen geen geheimpjes kon bewaren “Ik mag jou van mama niet vertellen dat we een verrassing hebben”, begrijpt hij nu de lol van het niet vertellen van de verrassing....

Column: De driejarigengroep

Column: De driejarigengroep

Vandaag is het zover. Zoonlief gaat voor de eerste keer naar de driejarigengroep van de peuterspeelzaal. Leuk voor hem. Minder voor mij. De driejarigengroep vindt namelijk plaats op de ochtend van de dag die wij meestal samen doorbrengen.Vorige week heb ik de...

GRATIS EDITIE KIIND

Lees Kiind stiekem lekker gratis. Download editie OER! Je ontvangt meteen ook de nieuwsbrief vol inspiratie - waarvoor je je ieder moment kunt uitschrijven.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0