Toen ik ontdekte dat ik zwanger was, wist ik één ding zeker. Ik wilde op een zo natuurlijk en bewust mogelijke manier geboorte geven aan ons kindje. Ik merkte al vrij snel hoe de commerciële wereld mij overspoelde met allerlei producten omtrent zwangerschap en bevalling. Het overdonderde me omdat ik helemaal niet thuis was in die wereld. Ik besloot dan ook heel snel om deze deur dicht te doen. Ik wilde tijdens de zwangerschap juist dicht bij mezelf blijven en niet beïnvloed worden door ‘hoe het zou moeten’. 

Meer achtergrond over de lotusgeboorte: Placenta, The Forgotten Chakra

Keuzes rond bevallen

In mijn leven was ik vaak genoeg geconfronteerd met horrorverhalen omtrent bevallen en ook dit was iets wat ik niet binnen wilde laten. Ik begrijp uiteraard dat je op sommige dingen geen invloed kunt hebben, maar waar ik wel invloed op heb, zijn de keuzes die ik maak. Al snel kwam ik in mijn zoektocht naar informatie over natuurlijke geboorte het onderwerp lotusgeboorte tegen. Het wekte mijn diepe interesse. 

Ik heb invloed op de keuzes die ik maak

Een lotusgeboorte gaat eigenlijk niet zozeer over de geboorte zelf, maar meer over het proces erna. Bij een lotusgeboorte knip je of navel je de navelstreng niet direct na de geboorte af. Zodra de placenta geboren wordt, laat je alles dus intact. Bij een volledige lotus (Full Lotus) wacht je tot de navelstreng vanzelf loslaat. Dat gebeurt na drie tot tien dagen. Toen ik dit las, voelde dit meteen als de meest logische en natuurlijke keuze. 

Ben jij dol op alles rondom de geboorte? Haal je hart op bij het Geboortefestival

Zachte start voor je baby

Een lotusgeboorte doe je eigenlijk niet voor jezelf, maar vooral voor je kindje. Deze manier van geboorte geven, geeft je pasgeboren baby namelijk de tijd en ruimte om in zijn/haar eigen tijd en tempo afstand te doen van de placenta. Ik hoorde dat kindjes die met een lotusgeboorte ter wereld gekomen zijn, zich veiliger en meer welkom voelen op deze aarde. Dit beeld raakte me enorm, omdat ik zelf lange tijd geworsteld heb met een vaag gevoel dat ik hier niet thuis hoor. Ik ben geboren met een zesde zintuig en neem van kleins af aan al andere wezens waar. In mijn werk als HSP Psycholoog ontvang ik ook regelmatig mensen die moeite hebben om zich te aarden. Een lotusgeboorte draagt op een positieve manier bij aan dit proces. Doordat kindjes zich veilig en welkom voelen, lopen ze het leven met open armen tegemoet. Dit vond ik een waardevol element van een lotusgeboorte. 

Eerlijk gezegd, wist ik voordat ik er over had gelezen, niet eens van het bestaan af. Dit maakte mij ervan bewust dat niet alleen ik, maar waarschijnlijk vele vrouwen met mij, geen idee hebben dat deze optie er überhaupt is. Wij zijn allemaal opgegroeid in een systeem waarbij de navelstreng, nadat deze uitgeklopt is, wordt afgenaveld. Ik vroeg me af waarom (bijna) niemand het op deze bijzondere manier deed. Het leek me zo normaal om zonder tussenkomst van menselijk handelen, de placenta vanzelf los te laten komen (zolang daar geen medische noodzaak voor is uiteraard). 

De achtergrond van de lotusgeboorte

Ik wilde hier graag meer onderzoek naar doen en bestelde het boek van Robin Lim: Placenta, The Forgotten Chakra. Er ging een wereld voor me open. Ik las veel waardevolle informatie over de lotusgeboorte. Negen maanden lang groeide mijn kindje in mijn buik en de placenta had een essentiële taak. Het gaf mijn kindje alle voedingstoffen, bloed, en andere levens- en zuurstoffen. De navelstreng zorgde voor het transport. Het is de levenslijn van het kindje. De verbinding die al het leven gezond en in stand houdt in mijn buik. Het is een levend orgaan, dat zelfs in staat is om informatie op te slaan. Een orgaan dat fysiek en energetisch verbonden is met zowel moeder als baby. En dus nog leeft zodra het geboren wordt. 

De placenta is verbonden met zowel moeder als baby

Niet natuurlijk?

Ik heb regelmatig te horen gekregen dat een lotusgeboorte juist niet natuurlijk is omdat de meeste dieren de placenta direct losmaken. Dieren eten de placenta op. De reden hiervoor ligt in het verlengde van overleven. Pasgeboren dieren zijn een lekkere prooi voor jagende dieren. De placenta bevat veel bloed en dit kan door een dier met honger al van ver geroken worden. De moeder bijt de navelstreng door en eet de placenta op uit veiligheid voor haar jong, niet omdat het niet natuurlijk is. Doet ze dat niet, dan is er een grote kans dat haar jong opgegeten wordt, aangezien dit zichzelf nog niet kan redden. 

Overigens doen niet alle dieren dit op deze manier. Ik heb me ooit laten vertellen dat chimpansees ook een lotusgeboorte doen. Zij lijken DNA-technisch ongeveer 99% op het menselijke ras. Noem het toeval, maar het zegt wel iets over hoe natuurlijk het eigenlijk is. 

Fysiologische voordelen van de lotusgeboorte

Helaas heeft de wetenschap, naar mijn menig, nog te weinig onderzoek gedaan naar de voordelen van een lotusgeboorte tegenover een niet-lotusgeboorte. Het belangrijkste voordeel is dat de bloedtoevoer naar het kindje kan blijven doorgaan. Tijdens de bevalling draagt de placenta ongeveer 25% tot 30% bloed van de baby. Hierdoor is de baby iets kleiner, waardoor het weer makkelijker door het geboortekanaal kan. Bij een volledige lotus geef je al het bloed, inclusief voedingsstoffen, weer terug aan de baby. 

Overdracht van bloed en andere informatie gaat door nadat de navelsteng is uitgeklopt

Er is al een verandering gaande, gelukkig. Waar vroeger de arts of verloskundige de navelsteng direct na geboorte doorknipte, laat ze die nu ‘uitkloppen’. De wetenschap ontwikkelt mee en ontdekt elke keer weer een betere versie dan de vorige. Een mooie volgende stap zou een volledige lotusgeboorte kunnen zijn. Want de overdracht van bloed en andere informatie gaat door nadat de navelsteng is uitgeklopt.

Kloppen of pulseren

Het pulseren, is misschien minder goed voelbaar en aanwezig, maar de uitwisseling tussen kind en placenta gaat door tot de baby de navelsteng heeft losgelaten. Als persoon sta ik holistisch in het leven en geloof ik dat lichaam, geest en ziel invloed hebben op elkaar. Alles is met elkaar verbonden en alles is één. Ooit, helemaal in het begin van de celdeling, waren baby en placenta ook één. In feite wordt de ene helft van de celdeling de baby en na een aantal dagen van celdeling de andere helft de placenta. Ze zijn dus samen als het ware de delen van een tweeling. Deze gedachte raakte mijn hart. Ik wilde als moeder het beste voor mijn kindje, en wie ben ik om voor mijn kindje de keuze te maken om afstand te moeten doen van dit moois. Toen ik eenmaal bewust was van deze kennis, voelde het voor mij als iets prachtigs. 

Alles zo natuurlijk mogelijk

Naast een lotusgeboorte had ik meer wensen. Ik wilde graag thuis bevallen in een ontspannen en mooie sfeer. Kaarsen, rustgevende muziek, kristallen en kaarten met krachtige woorden waren hierbij aanwezig. Het had mijn voorkeur om zonder medische hulpmiddelen geboorte te geven aan ons kindje. Ik was al maanden bezig met yoga en meditatie om mezelf goed te blijven voelen: fit, flexibel en kalm in mijn hoofd. Naast mijn liefdevolle partner had ik een doula, en samen ondersteunden ze mij tijdens de zwangerschap en bevalling. Na twee uur persen werd ons prachtige zoontje Darshan geboren. 

Meer weten over doula’s

Ik dronk speciale kruidenthee die er mede voor zorgde dat de placenta goed en ‘snel’ losliet. Ook hielpen deze kruiden (in de vorm van thee) om het bloed te stollen ter voorkoming van te veel bloedverlies. Het was gelukt om niet te uit te scheuren, niet ingeknipt te worden en ook geen synthetische oxytocine toegediend te krijgen. Alles verliep voorspoedig en de placenta werd na negen minuten geboren met een prachtige lotusgeboorte als resultaat. Ik was helemaal in de wolken. Een diepe gekoesterde wens was uitgekomen. 

Lotusgeboorte ook iets voor jou?

Sinds deze prachtige ervaring hebben veel zwangere vrouwen die geïnteresseerd zijn geraakt in een lotusgeboorte, contact met me opgenomen met de vraag hen te begeleiden in dit proces. Regelmatig vragen zij dan, terecht, naar de nadelen van een lotusgeboorte. Vaak hebben ze deze vanuit hun omgeving, het ziekenhuis en zelfs sommige verloskundigen gehoord. Bijvoorbeeld dat de kans op infectiegevaar groter is als de navelsteng losgelaten heeft. Uit mijn eigen ervaring en de ervaring die ik ondertussen op gedaan heb in het ondersteunen en begeleiden van andere vrouwen, is het tegendeel het geval. Vaak ziet het er zelfs mooier uit en geneest het naveltje sneller. Voor de zekerheid hadden wij Wecesin Strooipoeder gehaald, mocht er toch een wondje zijn, maar dit potje hebben wij niet eens open hoeven maken. 

De verzorging

Ter verzorging van de placenta hadden wij Keltisch zeezout, rozenknopjes en rozenblaadjes. De placenta rook je eigenlijk helemaal niet. Elke dag werd de placenta opnieuw verzorgd. Dit was voor ons altijd een bijzonder momentje. Een soort ritueel. Het is wel raadzaam om je baby een wikkelrompertje aan te trekken, zodat de navelstreng goed naar boven kan liggen. De lotusgeboorte van Darshan heeft ook voor een mooie verbinding gezorgd tussen ons als ouders. Geboorte geven gaat niet alleen over het krijgen van baby’s. Het gaat ook over het worden van liefdevolle en geduldige ouders. Want een lotusgeboorte vraagt wel wat extra werk. Omdat de placenta nog verbonden was met Darshan, moest papa met alles helpen, ook ’s nachts. Voeden. Verschonen. Alles doe je samen. Dat heeft ons echt een mooie start gegeven als gezin.

Rust in je kraamweek

Wij hadden van tevoren besloten om geen kraambezoek te willen ontvangen zolang de placenta nog aan Darshan verbonden was. Dit was magisch. Alles was zo rustig in huis, zo sereen. Wij als ouders waren super verbonden door de intensieve samenwerking. En Darshan kreeg alle tijd en ruimte om te landen hier op aarde, om op zijn eigen tempo afstand te doen van zijn placenta. We noemen het altijd moederkoek, maar mijn doula zei altijd: ‘Het is eigenlijk kindkoek’. In feite is er niks van ons bij. It belongs to the baby. De overgang naar deze wereld wordt, denk ik, vaak onderschat. Door de rust in huis en de fijne sfeer samen met onze kraamengel hebben wij onze baby hopelijk een liefdevol begin meegegeven. De placenta liet na de derde dag al los. Dit was voor ons ook meteen een nieuwe fase.

Wij beseffen dat het niet zo vanzelfsprekend is hoe deze zwangerschap en geboortereis verlopen is. Elke moeder gun ik zo’n droombevalling. 

Lees meer over de lotusgeboorte in papieren editie ZACHT. Ishtara Araminta schreef dit verhaal voor Kiind. Je vindt meer over haar en haar praktijk Shaktimamma.

Waarom rust na de bevalling zo belangrijk is

DOWNLOAD GRATIS

Je ontvangt meteen onze zinnige nieuwsbrief (waarvoor je je uiteraard op ieder moment kunt uitschrijven)

Het is gelukt, je hebt mail! (check ook je spamfolder)

0